Ερωτήματα για μία δολοφονία

Ερωτήματα για μία δολοφονία

Τώρα που έχει σπάσει αυτό το κακό σπυρί που λέγεται Greek Mafia, και η Αστυνομία βρίσκεται μπροστά στο μεγάλο στοίχημα να αυτοκαθαρθεί, νομίζω πως είναι ευκαιρία να ασχοληθούν αυτοί που ερευνούν τις σχετικές υποθέσεις και με τη δολοφονία ενός απότακτου αστυνομικού, του Σπύρου Παπαχρήστου, τα ξημερώματα της Πρωτομαγιάς του 2018 έξω από μια ταβέρνα στην Παλλήνη.

Οπως όλοι γνωρίζουν διότι το θέμα έχει κυκλοφορήσει, λίγο πριν από τη δολοφονία του, ο απότακτος αξιωματικός συνέτρωγε με δύο κορυφαία στελέχη τού τότε, επί ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Εξετάστηκαν ποτέ από τις διωκτικές Αρχές αυτά τα δύο στελέχη; Κι αν όχι γιατί; Θα ήταν μια ευκαιρία να πληροφορηθούν οι ερευνητές του εγκλήματος, τι γύρευαν εκεί, στις 30 Απριλίου, στο τέλος του μήνα, με ένα πρόσωπο το οποίο είχε «όνομα» στον κόσμο της νύχτας…

Επίσης μεταξύ των αστυνομικών που είχαν ασχοληθεί με την υπόθεση τότε, είχε προξενήσει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι ενώ όλοι λίγο-πολύ γνώριζαν ποιος ήταν ο δολοφονηθείς, δεν συγκεντρώθηκαν στοιχεία από το σπίτι του, στοιχεία τα οποία ενδεχομένως θα βοηθούσαν στην εξιχνίαση του εγκλήματος.

Τίποτε, λένε, απ’ όσα έπρεπε να είχαν γίνει, και γίνονται σε παρόμοιες περιπτώσεις, δεν έγινε. Τι λοιπόν τους απέτρεψε, και ποιος/οι;

Δικαίωση

Μια ιστορία θέλω να αναδείξω, γιατί τη θεωρώ εντελώς χαρακτηριστική των όσων ζήσαμε επί ΣΥΡΙΖΑ: στην εποχή τού όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εχθρός μας και πρέπει να εξοντωθεί!

Τον Οκτώβριο του 2015 η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θριαμβεύτρια των προ μηνός εκλογών, με το θράσος και την αλαζονεία του νικητή, αποφάσισε να κάνει ένα ξεκαθάρισμα στους κρατικούς θεσμούς από τους «θυλάκους» των «γερμανοτσολιάδων» που κυβερνούσαν προηγουμένως. Στο πλαίσιο αυτό, απολύθηκε με βαριές, αναξιοπρεπείς, κατηγορίες, μία εξαιρετική κρατική λειτουργός, η κυρία Κατερίνα Σαββαΐδου, από τη θέση της γενικής γραμματέως Δημοσίων Εσόδων. Είχε διοριστεί στη θέση αυτή από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, και είχε εργαστεί άοκνα να συμμαζέψει τα δημόσια έσοδα, των οποίων ο μηχανισμός συλλογής ήταν διαλυμένος.

Και δεν είναι ότι την απέλυσαν, είναι ότι η τότε κυβερνητική εκπρόσωπος Γεροβασίλη «εξειδικεύοντας» την άθλια σκευωρία που επέβαλε την απόλυση της κυρίας Σαββαΐδου (και αντιγράφοντας προς τούτο σταλινικές μεθόδους ηθικής εξόντωσης τύπου Λαβρέντι Μπέρια), την κατηγόρησε ότι δρούσε ενάντια στο… δημόσιο συμφέρον (ποια; Η Σαββαΐδου!), και πως με τις πράξεις της συνέβαλε στην ανάπτυξη εταιρειών που έδρασαν στον πυρήνα της διαφθοράς!

Θέλησε έτσι να της αφαιρέσει το τεκμήριο της αθωότητας που έχει ο καθένας που κατηγορείται. Γιατί το έκανε αυτό η Γεροβασίλη; Γιατί την είχε ήδη καταδικάσει ο ΣΥΡΙΖΑ!!

Με ψευδή και κατασκευασμένα στοιχεία, όπως αποδείχθηκε.

Η Σαββαΐδου έδωσε με επιμονή έναν πολύχρονο αγώνα για τη δικαίωσή της και τα κατάφερε. Αθωώθηκε πανηγυρικά για όλες τις κατηγορίες που της προσήψε το άθλιο σύστημα εξόντωσης μη αρεστών, του ΣΥΡΙΖΑ. Και παράλληλα προσέφυγε στο ΕΔΔΑ, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δικαιώθηκε και στο ΕΔΔΑ. Το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση καταδικαστική για τις πράξεις τής τότε κυβέρνησης και τη χυδαία συκοφαντία της Γεροβασίλη.

Ναι, είναι ο ίδιος ΣΥΡΙΖΑ αυτός που θέλει να επανέλθει στην εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ που αντέγραφε τον Μπέρια και τις μεθόδους του, για να εξοντώσει ηθικά, κοινωνικά, επαγγελματικά, όσους δεν ήταν μαζί του.

(Μια συγγνώμη στη Σαββαΐδου, δεν φιλοτιμήθηκαν να εκφράσουν. Τέτοιοι είναι…)

Ούτε τα προσχήματα

Δικαιοσύνη εις τας Βρυξέλλας, Δικαιοσύνη και εν Αθήναις. Δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο για Δ. Παπαγγελόπουλο – Ελ. Τουλουπάκη. Απολογία Παπαγγελόπουλου. Μεταξύ άλλων και για τη δική μου περίπτωση – για την οποία δεν θα σχολιάσω τίποτε εξ όσων είπε. Ο κατηγορούμενος είναι κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει το φάσμα της καταδίκης, οπότε έχει το δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει προκειμένου να ελαφρύνει τη θέση του. Οπότε θα παραβλέψω εντελώς να χαρακτηρίσω όσα είπε για μένα και την απόπειρά του να με «στήσει» με κατασκευασμένα στοιχεία, προκειμένου να με εξουδετερώσει για λογαριασμό του «Λεγάμενου».

Θέλω όμως να αναφερθώ στην πρόεδρο του Ειδικού Δικαστηρίου κυρία Βασιλική Ηλιοπούλου. Θα ανέμενε κανείς προεδρεύοντας του Δικαστηρίου αυτού, που δεν συγκαλείται και κάθε μέρα ούτε καν κάθε χρόνο για να δικάσει μια υπόθεση, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Να προσπαθήσει να τηρήσει τουλάχιστον τα προσχήματα. Αλλά, φευ, φάνηκε εξ αρχής πως κάτι τέτοιο ήταν εξαιρετικά δύσκολο.

Μεταφέρω παράδειγμα τελευταίο – ερώτηση προς τον κατηγορούμενο Παπαγγελόπουλο, ο οποίος απολογείται για τις καταγγελίες του εισαγγελέα Παν. Αθανασίου:

Πρόεδρος: Από εκδικητικότητα εκτιμάται ότι έκανε όλα όσα έχουν ειπωθεί;

Παπαγγελόπουλος: Και με ανταλλάγματα. Εάν κερδίσει τις εκλογές η ΝΔ, να δούμε τι θέση θα πάρει ο κ. Αθανασίου!

Οχι, την ερώτηση «τέσσερα σχεδόν χρόνια κυβερνάει η Νέα Δημοκρατία, γιατί δεν του έδωσε κάποιο αξίωμα, και περιμένει να ξανακερδίσει τις εκλογές για να το κάνει;» δεν την υπέβαλε η αντικειμενικά έξοχη κυρία πρόεδρος. Είπε να μην το… «χοντρύνει» το πράγμα…

Φαντάζομαι…

Ποιος εκβιάζει ποιον…

Μετά την υπέροχη συλλογιστική που ανέπτυξε στις αρχές της εβδομάδος η εκπρόσωπος Πόπη (Τσαπανίδου) του ΣΥΡΙΖΑ περί του εκβιαζόμενου προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη από την κυβέρνηση ώστε να κατατείνει σε μια συμφωνία με τη ΝουΔου για τη μετεκλογική συνεργασία των δύο κομμάτων, σκέφθηκα πολύ αν πρέπει να αντιστρέψω το ερώτημα. Αν δηλαδή τελικά το ΠΑΣΟΚ συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτό μπορεί να ενέχει στοιχεία εκβιασμού του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ώστε να συμφωνήσει εκών άκων σε μια τέτοια συνεργασία;

Κατέληξα πως ναι, αν υιοθετήσει κανείς τον «διαλογισμό» (διότι περί… διαλογισμού πρόκειται) της εκπροσώπου Πόπης για το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας του ΠΑΣΟΚ με τη ΝουΔου. Διότι τι έχουμε παρακολουθήσει το τελευταίο διάστημα; Οτι εκείνος που διαθέτει εξαιρετικές, θα τις χαρακτηρίσω, πηγές στην ΕΥΠ, και όχι μόνο, είναι ο «Λεγάμενος». Τις πάει και τις φέρνει τις αποκαλύψεις για τη δραστηριότητα της Υπηρεσίας Πληροφοριών. Τις πάει, τις φέρνει και τις μοιράζει.

Γιατί να μην έχει ζητήσει λέω εγώ τώρα (αν δεν το έχει κάνει ήδη), στοιχεία και από την παρακολούθηση, ας πούμε του Νίκου Ανδρουλάκη, προκειμένου να τον κρατάει στο χέρι, και να του επιβάλει τη μετεκλογική τους συνεργασία;

Ναι το ξέρω, αυτά δεν τα κάνουν οι αριστεροί, τα κάνουν μόνο οι δεξιοί. Κούνια που μας κούναγε όλους μαζί…

Αναμνήσεις – «θησαυρός»

Ενας μεγάλος δημοσιογράφος, ταυτισμένος με την έννοια του ανταποκριτή σε μια ξένη πρωτεύουσα, ο Λάμπης Τσιριγωτάκης, ήρθε η ώρα να παραδώσει τις δικές τους αναμνήσεις από την επί 5 δεκαετίες και πλέον «υπηρεσία» του στο επάγγελμα. Ο Λάμπης, που ταυτίστηκε με την έννοια του έλληνα «ανταποκριτή στο Λονδίνο», καθώς υπήρξε για πολλά χρόνια ανταποκριτής της ΕΡΤ και του «Εθνους» στη βρετανική πρωτεύουσα, παραδίδει έναν «θησαυρό» στο ελληνικό κοινό, καθώς το βιβλίο του με τίτλο «Αναμνήσεις ζωής» περιλαμβάνει ένα πλήθος παρασκήνια για πρόσωπα και γεγονότα που ταυτίστηκαν με την ελληνική πολιτική ζωή, αλλά και μεγάλες ξένες προσωπικότητες. Από τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Τζον Λένον, μέχρι τον Νέλσον Μαντέλα και τον βασιλιά Κάρολο, κι από τον Πίτερ Ουστίνοφ και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ως τη Μάργκαρετ Θάτσερ, το Ιράν του Χομεϊνί και τους Σαντινίστας της Νικαράγουα, ο Λάμπης Τσιριγωτάκης περιγράφει γλαφυρά, γεγονότα και σημαντικές στιγμές που έζησε και κάλυψε ως δημοσιογράφος, και δεν είδαν το φως της δημοσιότητας ή αν το είδαν, όχι στην έκταση που θα έπρεπε.

Το βιβλίο βρίσκεται ήδη στα βιβλιοπωλεία, αλλά η επίσημη παρουσίασή του θα πραγματοποιηθεί στις 23 Οκτωβρίου σε αίθουσα του ξενοδοχείου Ιντερκοντινένταλ, από ένα διακομματικό πάνελ, στο οποίο μετέχουν οι Ολγα Κεφαλογιάννη, Νίνα Κασιμάτη, Κώστας Σκανδαλίδης, Θόδωρος Ρουσόπουλος και Γιώργος Λιάνης.

Καλοτάξιδο να είναι…