Βάζει φωτιά στην κούρσα για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών

Η προαναγγελία της υποψηφιότητας της Νίκι Χάλεϊ για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών στις προεδρικές εκλογές του 2024 δίνει νέο ενδιαφέρον σε μια κούρσα στην οποία, μέχρι στιγμής, επισήμως συμμετέχει μόνο ο Ντόναλντ Τραμπ. Ταυτόχρονα, όμως, σε συνδυασμό με τις κινήσεις και άλλων κορυφαίων παραγόντων του κόμματος, επιβεβαιώνει και αυτό που διαπιστώνει το CNN σε σχετική του ανάλυση: «Ο Τραμπ, ο οποίος ήταν η δύναμη με τη μεγαλύτερη επιρροή στους Ρεπουμπλικανούς ήδη από το 2016, δεν είναι πλέον τόσο απαγορευτικά ισχυρός ώστε να μην είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί από αξιόλογους διεκδικητές».

Πράγματι, εκτός της Χάλεϊ – η οποία αναμένεται να ανακοινώσει την υποψηφιότητά της στις 15 Φεβρουαρίου, στο Τσάρλεστον – τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα και προς άλλα πρόσωπα. Πρώτα από όλα, βεβαίως, στον κυβερνήτη της Φλόριντα, Ρον ντε Σάντις, ο οποίος χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ένας «σοβαρός Τραμπ», διαθέτει σημαντική επιρροή στο κόμμα και βλέπει τα ποσοστά του να ανεβαίνουν στις δημοσκοπήσεις, ενώ ποτέ δεν έκρυψε τη φιλοδοξία του να διεκδικήσει την προεδρία. Εκτός από αυτόν, όμως, στο παρασκήνιο συζητείται ήδη ένα ακόμη όνομα: του πρώην υπουργού Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, ο οποίος μοιάζει να αξιοποιεί το νέο του βιβλίο ως μέσο προπαγάνδας που θα τον φέρει στη θέση να βρεθεί επίσης στην αφετηρία.

Οι ελπίδες της

Με βάση τα παραπάνω και με δεδομένο το γεγονός ότι ο Τραμπ εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο, πόσες ελπίδες έχει άραγε η Χάλεϊ να κάνει τη μεγάλη ανατροπή και να γίνει η πρώτη γυναίκα που όχι μόνο θα είναι υποψήφια των Ρεπουμπλικανών, αλλά θα βρεθεί και στον Λευκό Οίκο; Η αλήθεια είναι πως η ινδικής καταγωγής πρώην κυβερνήτης της Νότιας Καρολίνας και πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Εθνη (εκεί όπου τη διόρισε ο Τραμπ, με τον οποίο «χώρισε» σε φιλικό κλίμα), φαίνεται πως διαθέτει ορισμένα καλά «χαρτιά». Ανάμεσά τους το γεγονός ότι, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, αποτελεί μια προσωπικότητα η οποία δεν έχει εκτεθεί ιδιαιτέρως, ενώ διαθέτει επιρροή σε ευρύ φάσμα του πολιτικού σκηνικού – ακόμη και σε ένα τμήμα των Δημοκρατικών. Από την άλλη, ωστόσο, αρκετοί την κατηγορούν ως «πολιτικό χαμαιλέοντα», που αλλάζει τις θέσεις της όσο χρειάζεται για να ανελιχθεί.

Από τη στιγμή, πάντως, που ο Τραμπ θα διαπιστώσει πως δεν «τρέχει» μόνος του, είναι πιθανό να επιχειρήσει να επιδιώξει την ύπαρξη όσο το δυνατόν περισσότερων διεκδικητών απέναντί του. Με την προφανή επιδίωξη να τους αποδυναμώσει και να εμφανιστεί ως η καλύτερη και πιο σίγουρη λύση – όπως συνέβη και το 2016, όταν όμως ήταν αουτσάιντερ και είχε κάνει την έκπληξη.