Καφές έξω{CR}

Και εμείς στο δεκαπενταμελές του σχολείου κάτι τέτοιες αποφάσεις παίρναμε. Μάλιστα είχαμε κάνει αποχή καταγγέλλοντας έναν καθηγητή για παρεμβάσεις στα κείμενα της γιορτής του Πολυτεχνείου. Μόνο που εμείς δεν θέλαμε να διοικήσουμε το σχολείο. Κατά βάση ψάχναμε ένα «θεσμικό» άλλοθι για να μην κάνουμε μάθημα. Ο Τσίπρας, όμως, υποτίθεται ότι θέλει να κυβερνήσει εκ νέου τη χώρα. Και αντί να κοιτάξει μπροστά, επιστρέφει στο δεκαπενταμελές. Χωρίς, φυσικά, να ρωτήσει τους βουλευτές του. Η αποχή από τις ψηφοφορίες της Βουλής δεν αποφασίστηκε έπειτα από σύγκληση της Κ.Ο. Οι άνθρωποι το έμαθαν από τις ειδήσεις. Και σύρθηκαν να πειθαρχήσουν ως στρατός – για να μην μπλέκουμε τώρα με μαντριά και μηρυκαστικά.

Και εντάξει, λέγαμε ότι ο Τσίπρας παίρνει όλο το παιχνίδι πάνω του. Με αυτό που έκανε, είναι σαν να ξεκινάει από την περιοχή του ΣΥΡΙΖΑ με σκοπό να ντριπλάρει όσους βρει μπροστά του. Το έκανε ο Μαραντόνα. Το έχει επαναλάβει (και μάλιστα καλύτερα) ο Μέσι. Για τον Τσίπρα έχω τις αμφιβολίες μου. Βέβαια αν του βγει στην κάλπη, θα έχει να λέει για το κόλπο του αιώνα. Αν όμως δεν του βγει, ενδεχομένως ο λογαριασμός να είναι μεγαλύτερος από αυτόν που φαντάζεται ότι θα πάρει στα χέρια του. Aλλά αυτά αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ και το κομματικό του εργαστήριο. Το ερώτημα είναι αν ο Τσίπρας σκοπεύει να το κλιμακώσει όλο αυτό. Διότι όταν φεύγεις από τη Βουλή, καταγγέλλοντας εκτροπή, οφείλεις να το πας έτσι μέχρι το τέλος. Και όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, να ανεβαίνεις κάθε μέρα στα κεραμίδια φωνάζοντας για βία, νοθεία και ναρκοθέτηση της ελεύθερης και ανεπηρέαστης άσκησης του εκλογικού δικαιώματος. Ε, αν περάσεις και από αυτό το σημείο, τότε δεν έχει επιστροφή. Χάνεις και βγαίνεις για να καταγγείλεις μέχρι και το VAR. Αυτά είναι των πολιτικών. Οσον αφορά τα των πολιτών, αυτό που έκανε ο Τσίπρας μπορεί να το βρούμε μπροστά μας. Γιατί είναι σαν να πέρασε από κάθε ελληνικό καφενείο και να έριξε σπόρους για καβγά. Και κάνει κρύο, είναι κρίμα να βγαίνουν οι της δημοκρατικής παράταξης να πίνουν τον καφέ τους έξω.