Ολοι ανήκουμε {CR}στην ανάσταση
Ηταν μια πρωτοπόρος φωτογράφος που επηρέασε την ιστορία της τέχνης της, σε μια εποχή που οι γυναίκες έμεναν στο περιθώριο. Είκοσι πέντε χρόνια μετά τον θάνατο της Nelly’s (1), της Ελλης Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη, το Μουσείο Μπενάκη διοργανώνει αναδρομική έκθεσή της και επανασυστήνει τη δημιουργό στο σύγχρονο κοινό. Με άξονα τις τρεις πόλεις – Δρέσδη, Νέα Υόρκη, Αθήνα – που διαμόρφωσαν το φωτογραφικό της βλέμμα. Μια ματιά ενός αιώνα πριν, τόσο σύγχρονη.
Mετέφερε στην οθόνη μια εποχή προσφυγιάς, αποχωρισμών, ξενιτιάς, δυσκολιών της καθημερινότητας, μιας Ελλάδας που έβγαινε από τον Εμφύλιο και ήθελε να μορφώσει τα παιδιά της. «Στη γειτονιά μου δεν υπήρχε βιβλίο, όλοι ήταν αγράμματοι. Ο τσαγκάρης πατέρας μου με ρώτησε: Τι δώρο θέλεις να σου κάνω, ρε; Του λέω: Πατέρα, να μου πάρεις ένα βιβλίο». Ο Νίκος Ξανθόπουλος (2) μας θύμιζε τα δύσκολα χρόνια. Και κρατούσε πάντα ένα βιβλίο. Μέχρι το τέλος.
Κάθε πρωί πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, οι ηθοποιοί και το συνεργείο έκαναν ασκήσεις σύνδεσης – γυμναστική ή χορό. Πρέπει να απέδωσαν διότι η ταινία «Τα πάντα όλα» είναι εισπρακτική επιτυχία και υποψήφια για 11 Οσκαρ. Η πρωταγωνίστρια Μισέλ Γιό (3) ξεχωρίζει ως μια μάνα που ρίχνεται σε πολλαπλά σύμπαντα προκειμένου να σώσει τον κόσμο από την καταστροφή. Η 60χρονη μαλαισιανή ηθοποιός, που τη μάθαμε από την ταινία «Τίγρης και Δράκος», ετοιμάζεται για την επόμενη δημιουργία του Τζέιμς Κάμερον. Και όπως λέει, βαθιά μέσα της, επιθυμεί ένα μιούζικαλ.
Η Κίνα ζήλεψε την «ήπια ισχύ» της Νότιας Κορέας στη μουσική, την Κ-pop. Το Πεκίνο, τώρα, προωθεί έναν δικό του καλλιτέχνη, τον Τζάκσον Γουάνγκ (4). Μπορεί ένας κινέζος τραγουδιστής να γίνει διάσημος στη Δύση; Οι εντάσεις μεταξύ της Κίνας και της Δύσης δείχνουν ότι όχι. Αλλά οι χιλιάδες θαυμαστές που συνέρρευσαν στις συναυλίες του Γουάνγκ στο Λονδίνο και το Παρίσι δείχνουν το αντίθετο. Ο γεννημένος στο Χονγκ Κονγκ ποπ σταρ, υπεραμύνεται του Πεκίνου. Και τραγουδά αγγλικά. C-pop.
Οταν παρέλαβε το Νομπέλ Χημείας, πέρυσι, είπε πως «οι χημικοί είναι ονειροπόλοι». «Ονειρευόμαστε δομές για να φτιάξουμε ένα μόριο». Ως φοιτήτρια, η Καρολίν Μπερτότσι (5) έπαιζε πλήκτρα σε ροκ συγκρότημα με τον Τομ Μορέλο, τον κιθαρίστα των Rage Against the Machine. Σήμερα εργάζεται στη βιοορθολογική χημεία, στον εντοπισμό συγκεκριμένων μοτίβων σακχάρων στα κύτταρα, μια τεχνική που αποδείχθηκε επαναστατική στην αντιμετώπιση πλήθους επιστημονικών προκλήσεων. «Εφευρίσκουμε χημικές ουσίες που έχουν αυτές τις ωραίες ιδιότητες και τις ζωντανεύουμε – ουσιαστικά δημιουργούμε νέες μορφές ύλης που δεν υπήρχαν ποτέ πριν».
Σε μια κίνηση γεμάτη συμβολισμό για τη «Liberation», ο συνιδρυτής της εμβληματικής γαλλικής εφημερίδας, Σερζ Ζιλί (6), επιστρέφει σε ηλικία 80 ετών. Στο πρώτο άρθρο του o Ζιλί ανέλυσε τις τέσσερις μεγάλες κρίσεις της εποχής μας: την πανδημία της Covid-19, τον πόλεμο στην Ουκρανία, την ενεργειακή κρίση και την κλιματική αλλαγή. Ο έμπειρος δημοσιογράφος προτρέπει τις ηγεσίες να εξηγήσουν στους πολίτες την έκταση των αλλαγών που συντελούνται, τις συνέπειές τους και πώς «θα ξανασχεδιάσουμε μαζί το μέλλον».














