Εμείς σταθμίζουμε

Η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή τις εξελίξεις στο θέμα των παρακολουθήσεων, ήταν αναπόφευκτη επιλογή, όπως εξηγούν οι αναλυτές του αντιπολιτευόμενου Τύπου. Είχε όμως και ένα σοβαρό μειονέκτημα αυτή η επιλογή, το οποίο παραλείπουν: ότι, εφόσον η τριήμερη συζήτηση αφορά το σύνολο των πεπραγμένων της κυβέρνησης, εκ των πραγμάτων το ζήτημα αμέσου ενδιαφέροντος του ΣΥΡΙΖΑ συμψηφίζεται με όλα τα άλλα.

Αντιθέτως, η διεύρυνση του πεδίου της συζήτησης προφανώς ευνοεί την κυβέρνηση, διότι έτσι δεν κρίνεται απομονωμένο το ζήτημα των παρακολουθήσεων, αλλά μέσα στο πλαίσιο του κυβερνητικού έργου συνολικά. Σε μια τριήμερη συζήτηση, επομένως, στην οποία οι συμπολιτευόμενοι βουλευτές θα τονίζουν τις αναμφισβήτητες επιτυχίες της κυβέρνησης και θα θυμίζουν τις αποτυχίες της αντιπολίτευσης, ενώ η αντιπολίτευση θα φωνάζει μόνο για παρακολουθήσεις, το μέγα σκάνδαλο της δήθεν εκτροπής μπορεί να ξεθωριάσει σε συγγνωστή παρασπονδία.

Συνεπώς, η συζήτηση στη Βουλή εξελίχθηκε κατά τα προβλεπόμενα. Οι συμπολιτευόμενοι μιλούσαν μόνο για τις επιτυχίες της κυβέρνησης και απέφευγαν κάθε αναφορά στις παρακολουθήσεις, ενώ οι αντιπολιτευόμενοι στηλίτευαν την κυβέρνηση μόνο για τις παρακολουθήσεις και, ανάμεσά τους, χάσμα αγεφύρωτο. Ο διάλογος ήταν η πατροπαράδοτη σύγκρουση μονολόγων, από την οποία εμείς οι θεατές και ψηφοφόροι καλούμεθα να σταθμίσουμε αν και κατά πόσον αξίζει να πέσει η κυβέρνηση, εξαιτίας των παρακολουθήσεων – απλά πράγματα.

Καταλαβαίνω ότι πολλοί ξινίζουν τα μούτρα με αυτό το είδος του κοινοβουλευτικού διαλόγου – είναι στυλ, ιδίως στους ισαποστάκηδες, να γκρινιάζουν για το θλιβερό επίπεδο. Ομως εμείς αυτόν μπορούμε να έχουμε – ο ιδεώδης κόσμος του «Borgen» μόνο στη Δανία και, φυσικά, στο «Netflix» μπορούν να υπάρξουν. Οι νόρμες και οι κανόνες στους οποίους βασίζεται η λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος εξαρτώνται πάντα από το ιστορικό και πολιτισμικό υπόβαθρο της κάθε περίπτωσης. Για αυτό τον λόγο, οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν μεταφυτεύονται ποτέ με επιτυχία σε χώρες με διαφορετική παράδοση, όπως βλέπουμε π.χ. στις περιπτώσεις του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Εμείς εδώ, λοιπόν, αυτόν τον κοινοβουλευτικό διάλογο μπορούμε να έχουμε και όσοι θρηνούν για το επίπεδο μάλλον ζουν σε άλλη χώρα. Μεταφορικά εννοώ, ίσως όμως και κατά κυριολεξία…

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Συγχαρητήρια αξίζουν στο ΚΚΕ για την πρόνοιά του να ανακοινώνει από νωρίς τις προεκλογικές εξορμήσεις του Δημήτρη Κουτσούμπα, όπως έκαναν πρόσφατα με την περιοδεία του στην Ανατολική Μακεδονία, ανακοινώνοντας εκ των προτέρων κάθε σταθμό του, την ώρα και το μέρος της ομιλίας του, τα πάντα. Είναι πολύ χρήσιμες αυτές οι ανακοινώσεις για το ευρύτερο κοινό, όχι μόνο στους φίλους του ΚΚΕ. Οι τελευταίοι, στο κάτω κάτω, είναι επιστρατευμένοι: ξέρουν πού θα πάνε και τι θα κάνουν, δεν χρειάζονται ανακοινώσεις. Οι αδιάφοροι, από την άλλη πλευρά, δεν θα τις κοιτάξουν καν. Οι ανακοινώσεις είναι απαραίτητες για τους άλλους, όσους δεν αντέχουν τον επιθετικό σαματά, που κάνει πάντα το ΚΚΕ στις εκδηλώσεις του και τον λέει «αγώνα», και τους είναι χρήσιμο να ξέρουν πού θα βρίσκεται το ΚΚΕ, ώστε να μη βρίσκονται εκεί την ίδια ώρα. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ο χαρακτήρας των ανακοινώσεων του ΚΚΕ είναι προειδοποιητικός για τους αντιφρονούντες. Εύγε! Φανερώνει μια ευαισθησία που δεν την περίμενα…