Ο ιστός της αράχνης

Η στρατηγική της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνίσταται στη συστηματική αποδόμηση της κυβερνητικής, πολιτικής και προσωπικής εικόνας του Πρωθυπουργού. Η τακτική την οποία ακολουθούν είναι να τον στοχοποιούν προσωπικά για κάθε υπαρκτό και ανύπαρκτο πρόβλημα, μείζον ή έλασσον, δημόσιο ή ιδιωτικό, του παρόντος ή του παρελθόντος. Την τακτική αυτή την εφαρμόζουν σε καθημερινή βάση. Δεν αναγνωρίζουν όρια, δεοντολογία, άγραφους θεσμικούς και άλλους κανόνες. Οταν δεν υπάρχουν αφορμές, τις κατασκευάζουν. Αν μου ζητούσαν να συνοψίσω τη συνολική εντύπωση που επιδιώκουν να δημιουργήσουν, θα επέλεγα την περιγραφή του Πρωθυπουργού ως «αρχηγού εγκληματικής οργάνωσης». Που σημαίνει ότι ο Πρωθυπουργός είναι εκ προοιμίου ένοχος για τα πάντα και ικανός για τα πάντα, και συνεπάγεται ότι η αξιωματική αντιπολίτευση νομιμοποιείται να τον στοχοποιεί για τα πάντα, με κάθε μέσο και χωρίς αναστολές.

Τους τελευταίους μήνες η αξιωματική αντιπολίτευση έχει ρίξει όλο το βάρος της συγκεκριμένης τακτικής στις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, νόμιμες και παράνομες. Το θέμα δημοσιοποιήθηκε κυρίως με αφορμή την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά σχεδόν αμέσως ανέλαβε την αξιοποίησή του η αξιωματική αντιπολίτευση. Θεωρώντας ότι εξυπηρετούσε άριστα τη στρατηγική που μνημόνευσα παραπάνω, δεδομένου ότι η ΕΥΠ ανήκει στις αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού, έστησαν τον ιστό τους όπως η αράχνη, για να παγιδεύσουν επιτέλους τον «αρχηγό της εγκληματικής οργάνωσης». Ακολούθησαν «αποκαλύψεις» για δεκάδες παρακολουθήσεις, οι οποίες αφορούσαν στη μεγάλη τους πλειονότητα κυβερνητικούς αξιωματούχους, συνεργάτες του Πρωθυπουργού ή πρόσωπα άσχετα με την πολιτική.

Αυτός ο πληθωρισμός «αποκαλύψεων» για δίκτυα παρακολουθήσεων, στο πλαίσιο της τακτικής «στοχοποιούμε τον Πρωθυπουργό για τα πάντα, με κάθε μέσο και χωρίς αναστολές», κατέληξε σε κάτι που θα ήταν αδύνατο για το έντομο αράχνη αλλά ήταν η φυσική κατάληξη της πολιτικής της αράχνης που υιοθέτησε η αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή να παγιδεύσει την ίδια.

Πρώτον, η παρακολούθηση του κ. Ανδρουλάκη, την οποία έχει αναγνωρίσει η κυβέρνηση και εξ αφορμής της οποίας προχώρησε σε αποπομπή αξιωματούχων και λήψη νομοθετικών μέτρων, πέρασε στο περιθώριο και τη μερίδα του λέοντος της δημοσιότητας καλύπτουν πλέον αμφιλεγόμενες περιπτώσεις, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να πάψει ουσιαστικά να είναι απολογούμενη. Δεύτερον, έγινε προφανές ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έχει απλώσει τον ιστό της μέσα στην ίδια την ΕΥΠ, σε σκοτεινά δίκτυα πληροφόρησης, αυτοπαγιδευόμενη σε μια «κυπατζίδικη» συμπεριφορά που άλλοτε ήταν η βαρύτερη μομφή για την Αριστερά.

Τρίτον, και ίσως κυριότερο, στην περίπτωση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ αποδέχεται στην πράξη και δικαιολογεί την «παρακολούθησή» του, αφού δηλώνει ότι δεν τον εμπιστεύεται και διαφωνεί με την παράταση της θητείας του, με βάση στοιχεία που έφερε στη δημοσιότητα ο ιστός που έχει απλώσει μέσα στην ΕΥΠ, για να καταγγείλει τις παρακολουθήσεις που δήθεν διενεργούσε «ο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης»! Η αράχνη πιάστηκε κυριολεκτικά στα δίχτυα των αντιφάσεών της.

Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης