Καλαμπούρι

Να πω την αμαρτία μου. Αν όσα καταγγέλλονται είναι αληθινά, οφείλω να παραδεχτώ ότι ο Παππάς του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μεγαλύτερος καλαμπουρτζής που πέρασε από την ελληνική πολιτική.

Για σκεφτείτε το λίγο. Το 2016 έκλεινε το MEGA. Και Θεός Παππάς είχε την ιδέα να φτιάξει SYRIZA Channel για να βολευτούν οι δικοί του.

Εως εδώ (ας πούμε) μικρό το πρόβλημα με τη βλακεία που τους έδερνε.

Αλλά εκεί φαίνεται το ταλέντο του μεγάλου κωμικού. Ποιοι θα έχουν το νέο κανάλι; Ο Καλογρίτσας, ο Σαββίδης, ο Κουρής, ο Κύπριος Αρτεμίου και ο Μάρης.

Συγγνώμη αλλά δηλώνω πως αν ποτέ γίνει κανάλι με όλους αυτούς θα πάω να δουλέψω ακόμη και δωρεάν. Διότι μεγαλύτερο τσίρκο δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ κι ούτε υπάρχει περίπτωση να διασκεδάσω αλλού περισσότερο.

Θέλω να ελπίζω άλλωστε ότι αυτός ο πολυσυλλεκτικός προσανατολισμός θα μπορούσε να αποτυπωθεί και στο πρόγραμμα του καναλιού.

Τσαπανίδου με σχολιασμό Πολάκη, ας πούμε στις ειδήσεις. Αρβανίτης στην ενημέρωση (δεν κάνω πλάκα, το είχαν συζητήσει…).

Lead in κυπριακό σίριαλ παραγωγής ΑΚΕΛ.

Το Σάββατο καλλιτεχνικό πρόγραμμα Κραουνάκης και Αντζη Σαμίου με τίτλο «Πάμε για τρέλα στη Βενεζουέλα».

Και την επομένη το πρωί «Κυριακή στα βοσκοτόπια».

Δεν ξέρω ποια βάσκανος μοίρα έριξε έξω αυτό το μεγαλοφυές σχέδιο που θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τη μοίρα της ελληνικής τηλεόρασης και πολιτικής.

Αλλά θα πω κάτι γενικότερο με κίνδυνο να παρεξηγηθώ.

Κάθε δουλειά, ακόμη κι η δουλειά του μαφιόζου, είναι σοβαρή υπόθεση ή τουλάχιστον πρέπει να την ασκείς με στοιχειώδη σοβαρότητα. Δείτε τον άλλο στην Ιταλία: τριάντα χρόνια κρυβόταν κι ήταν και αρχηγός.

Στην Ελλάδα αντιθέτως όλα καταλήγουν σε ένα καλαμπούρι.

Ακόμη κι οι διδάσκοντες σε τέτοια ζητήματα Ιταλοί ξεφτιλίζονται όταν μπλέξουν μαζί μας.

Θυμηθείτε το Ινστιτούτο Φλωρεντίας. Ή τον φίλο του Παντσέρι που μοίραζε καταριανά εκατομμύρια κι έκανε ρόμπα ολόκληρο το Ευρωκοινοβούλιο επειδή ήθελε να πάρει… γιοτ στην Καϊλή!

Νομίζω λοιπόν ότι ποτέ άλλοτε στην ελληνική ιστορία δεν ξεκίνησαν τόσοι σκερβελέδες με τη φιλοδοξία να κάνουν κουμάντο στον τόπο.

Ηθελαν να ελέγξουν κανάλια, εφημερίδες, δικαστήρια, κόμματα, πολιτικούς. Να φτιάξουν καθεστώς.

Το σχέδιο ήταν ίσως υπερφίαλο και μικρομέγαλο. Αλλά απέτυχε διότι τελικά αποδείχτηκε πως δεν ήταν ικανοί ούτε τα κορδόνια τους να δέσουν.

Επιβεβαιώνοντας πάντως τον μεγάλο Μάικ Τάισον όταν έλεγε πως «όλοι έχουν ένα σχέδιο στο μυαλό τους μέχρι να φάνε την πρώτη μπουνιά στα μούτρα».