Εμπνευση

Ο Τζιανλούκα Βιάλι δεν άντεξε πριν από ενάμιση χρόνο να παρακολουθήσει την ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι στο Γουέμπλεϊ μεταξύ Αγγλίας και Ιταλίας στον τελικό του Euro (έχοντας εμπνεύσει τους παίκτες με τον λόγο του στα αποδυτήρια πριν από τον τελικό χρησιμοποιώντας ένα λόγο του προέδρου των ΗΠΑ Θίοντορ Ρούσβελτ).

Είχε γυρισμένη την πλάτη την ώρα της διαδικασίας και έπινε κάποιες γουλιές από το νερό του. Ο αδελφικός του φίλος, του οποίου ο Βιάλι ήταν άμεσος συνεργάτης, ο τεχνικός της Σκουάντρα Ατζούρα Ρομπέρτο Μαντσίνι, μόλις η Ιταλία έχασε πέναλτι με τον Ζορζίνιο πήγε προς το μέρος του και τον ενημέρωσε σαν να ήθελε να μοιραστεί μαζί του και τη δική του αγωνία.

Μόλις ο Ντοναρούμα όμως – στο αμέσως επόμενο πέναλτι – έπιασε και το πέναλτι του Σάκα, ο Βιάλι κατάλαβε από τις φωνές ότι η Ιταλία πήρε το τρόπαιο και έπεσε στην αγκαλιά του Μαντσίνι. Αν και δεν άντεξε να παρακολουθήσει τη διαδικασία των πέναλτι, δεν έκανε το ίδιο και με τον καρκίνο τον οποίο κοίταξε στα «μάτια» από την πρώτη στιγμή. Οταν έγινε η παρουσίασή του στην Εθνική Ιταλίας το 2019 ο καρκίνος είχε κάνει την επανεμφάνισή του αλλά ο Βιάλι αιφνιδίασε το μουδιασμένο κοινό.

«Πίστευα πως έχω νικήσει τον καρκίνο, αλλά από τον Μάρτη κάνω πάλι θεραπείες, όμως προσπαθώ να ζήσω όσο πιο φυσιολογικά μπορώ. Πρέπει να έχουμε υπομονή, γιατί τα πράγματα είναι πιο δύσκολα από ό,τι θα ελπίζαμε» είχε πει τότε και ζήτησε από όλους τους παρευρισκόμενους να χαμογελάσουν.

«Μην κρατηθείτε εξαιτίας του προβλήματός μου. Θέλω να γίνω πηγή έμπνευσης για άλλους. Να με βλέπουν και να λένε δεν παραιτήθηκα και εξαιτίας εσού» είπε τότε μέσα από έντονα χειροκροτήματα.

Ο άνθρωπος που δεν άντεξε να δει τα πέναλτι της αγαπημένης του εθνικής, άντεξε πέντε και πλέον χρόνια σε έναν επιθετικό καρκίνο (στο πάγκρεας) που συνήθως στα δύο το πολύ τρία χρόνια σκοτώνει όσους έχει προσβάλει.

Ο Τζιαλούκα Βιάλι, με τη νοοτροπία και τη φιλοσοφία ζωής που είχε χτίσει και μέσω του ποδοσφαίρου αποτέλεσε έμπνευση θάρρους για πολλούς και πέρασε ένα μεγάλο κοινωνικό μήνυμα για το πώς θα πρέπει ο κάθε άνθρωπος να δίνει τη δική του δύσκολη μάχη. Είναι βέβαιο πως το μόνο που «έφυγε» είναι το σώμα του, καθώς η ψυχή του και το πνεύμα του θα είναι πάντα κοντά μας και με βάση τις αναμνήσεις που μας άφησε ένας ρομαντικός του αθλητισμού. Που μέχρι την τελευταία ώρα είχε τη γενναιότητα που έδειχνε πάντα και στο γήπεδο ως ποδοσφαιριστής.