Χρόνος δεν υπάρχει

O ήπιος χειμώνας που διανύουμε (ο Δεκέμβριος που αποχαιρετήσαμε ήταν ο θερμότερος της τελευταίας 12ετίας) είχε ως αποτέλεσμα να γλιτώσουμε προς το παρόν τα μπλακάουτ λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Το γεγονός, επιπλέον, ότι οι φωτογραφίες από παραλίες έχουν πάρει αυτές τις μέρες τη θέση των εικόνων από χιονοδρομικά κέντρα προσφέρει μια αίσθηση χαλάρωσης και αισιοδοξίας.

Η αίσθηση αυτή όμως είναι παραπλανητική. Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής έχει παραμεληθεί, πρώτον λόγω της αδιαφορίας των μεγάλων ρυπαντών κι ύστερα λόγω της αναγκαστικής στροφής στα ορυκτά καύσιμα που προκάλεσε ο πόλεμος. Το αποτέλεσμα είναι η μέση θερμοκρασία του πλανήτη να έχει αυξηθεί την τελευταία δεκαετία σε σχέση με τα τέλη του 19ου αιώνα κατά 1,1 βαθμό (και κατά 1,2 βαθμό τα τελευταία χρόνια). Το μετεωρολογικό φαινόμενο Λα Νίνια φαίνεται ότι θα αποτρέψει τον κίνδυνο η αύξηση να φτάσει τον 1,5 βαθμό μέσα στο 2023, τίποτα δεν εμποδίζει όμως να γίνει κάτι τέτοιο τα επόμενα 2-3 χρόνια. Κι αν αυτό από μόνο του δεν θα προκαλέσει κατάρρευση της Συνθήκης του Παρισιού, είναι βέβαιο ότι θα φέρει τον πλανήτη ένα βήμα πιο κοντά στην καταστροφή.

Τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής φαίνονται ήδη στην ένταση και τη συχνότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων. Ειδικά για τις μεσογειακές χώρες, προβλέπεται αύξηση κατά 70% στα κύματα καύσωνα ως το τέλος του αιώνα. Χρόνος λοιπόν δεν υπάρχει. Υπάρχει, αντιθέτως, ένα χρέος να μην κληροδοτήσουμε έναν αβίωτο πλανήτη στα παιδιά μας.