Το τέλος (;) μιας… αιώνιας κουβέντας

Το 2022 που μας αφήνει είναι αναμφίβολα η χρονιά που εκπληρώθηκε το μεγαλύτερο όνειρο του Λιονέλ Μέσι. Ο αργεντινός σούπερ σταρ κατάφερε επιτέλους να κάνει δικό του το μοναδικό τρόπαιο που έλειπε από τη συλλογή του. Να εκπληρώσει το απωθημένο του και την επιθυμία ενός ολόκληρου λαού, κατακτώντας ένα Μουντιάλ. Ταλαιπωρήθηκε, βασανίστηκε, μα τελικά πέτυχε αυτό που κάποια στιγμή και ο ίδιος είχε πιστέψει πως δεν θα συμβεί ποτέ. Οπως τότε, το 2016, που μετά τον αποκλεισμό από το Κόπα Αμέρικα, είχε δηλώσει πως σταματάει από την Εθνική αφού ένιωθε πως δεν μπορεί να δώσει κάτι άλλο.

Η μεγάλη του αγάπη για την Αργεντινή αλλά και οι προσωπικές του φιλοδοξίες, μαζί με τις πιέσεις που σαφώς δέχτηκε, τον οδήγησαν στο να αναθεωρήσει την αρχική του απόφαση και τώρα, έξι χρονιά μετά, μπορεί να γεύεται τους καρπούς των κόπων του. Ο Μέσι στο Κατάρ βρέθηκε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, δεδομένου ότι πια δεν είναι και στην ποδοσφαιρική του νιότη. Είναι 35 στα 36. Δεν έχει την ταχύτητα που είχε, δεν έχει την έκρηξη και τις αντοχές που είχε κάποτε. Εχει όμως όλα τα υπόλοιπα, που τον καθιστούν ακόμη και σε αυτή την ηλικία μη αντιμετωπίσιμο. Μα πάνω από όλα απέδειξε και στους πιο δύσπιστους πως είναι ηγέτης.

Βάζοντας ίσως τέλος και σε αυτό το αιώνιο ερώτημα για τον κορυφαίο όλων των εποχών. Αν μπορεί να υπάρξει τέτοια συζήτηση, δεδομένου ότι το ποδόσφαιρο ήταν πολύ διαφορετικό το 1980 σε σχέση με το 1960 και τώρα είναι πολύ διαφορετικό από το ποδόσφαιρο του 1980. Οπως και να έχει πάντως, κανείς στην ιστορία του αθλήματος δεν κατάφερε να κερδίσει όσα κέρδισε ο Μέσι και κυρίως κανείς δεν κατάφερε να το πετύχει αυτό έχοντας τη συγκλονιστική διάρκεια σε κορυφαίο επίπεδο που έχει εκείνος. Εδώ και 17-18 χρόνια δεν υπήρξε στιγμή στην καριέρα του που να έβαλε έστω την υποψία σε κάποιον πως η… μπογιά του πέρασε. Το αντίθετο. Ωσπου, πλέον, τερμάτισε το ποδόσφαιρο.