Καίνε τα εισαγόμενα πλαστικά αντί να τα ανακυκλώνουν

Στην Ινδία καταλήγουν παράνομα, και σε πολλές περιπτώσεις καίγονται, τεράστιες ποσότητες πλαστικών που προορίζονται για ανακύκλωση, οι οποίες προέρχονται μεταξύ άλλων από συσκευασίες που έχουν λάβει αμερικανοί καταναλωτές παραγγέλνοντας προϊόντα σε καταστήματα και σουπερμάρκετ, σύμφωνα με έρευνα του Bloomberg.

Η πόλη Μουζαφαρναγκάρ, η οποία βρίσκεται περίπου 120 χιλιόμετρα βόρεια από το Νέο Δελχί, είναι πλέον ο τελικός προορισμός για τόνους πλαστικού από την Αμερική οι οποίοι υποτίθεται ότι θα διατίθεντο για ανακύκλωση.

Τα πλαστικά που πηγαίνουν για ανακύκλωση στη Βόρεια Αμερική δεν υποτίθεται σε καμία περίπτωση ότι θα έπρεπε να καταλήξουν στην Ινδία, η οποία από το 2019 έχει απαγορεύσει σχεδόν όλες τις εισαγωγές πλαστικών απορριμμάτων. Πώς λοιπόν η Μουζαφαρναγκάρ έγινε χωματερή για τέτοια ξένα εισαγόμενα πλαστικά που θα έπρεπε να είχαν ανακυκλωθεί;

Για να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση, το Bloomberg Green προχώρησε σε έρευνα στη βιομηχανική ζώνη της Βόρειας Ινδίας, μιλώντας με «μεσίτες» οι οποίοι αποστέλλουν απορρίμματα σε όλον τον κόσμο, μέχρι και εταιρείες που διαχειρίζονται απορρίμματα δήμων στις ΗΠΑ, οι οποίες αναζητούν αγοραστές για σκουπίδια τα οποία έχουν τη χαμηλότερη αξία ως ανακυκλώσιμα. Τελικά, η αναζήτηση έφτασε στο σημείο προέλευσης των απορριμμάτων αυτών, σημειώνει το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο. Πρόκειται για αμερικανούς καταναλωτές που νόμιζαν – λανθασμένα, όπως αποδεικνύεται – ότι ανακύκλωναν τα σκουπίδια τους για να γίνουν ξανά κάτι χρήσιμο και οικολογικό.

«Είναι ένα σύστημα που υποτίθεται ότι μειώνει τη ρύπανση, εξοικονομεί χώρους υγειονομικής ταφής και δίνει μια δεύτερη ζωή σε υλικά με αξία. Αλλά στο Μουζαφαρναγκάρ οι αποτυχίες (του συστήματος) είναι δύσκολο να χαθούν. Η άλλη μεγάλη βιομηχανία της περιοχής είναι η παραγωγή χαρτιού, με περισσότερα από 30 εργοστάσια να είναι διάσπαρτα. (…) Τα εργοστάσια χαρτιού στην Ινδία βασίζονται συχνά σε εισαγόμενα απορρίμματα χαρτιού, τα οποία είναι φθηνότερα από τον ξυλοπολτό. Οι κατασκευαστές χαρτιού της χώρας πρέπει να εισάγουν περίπου 6 εκατομμύρια τόνους ετησίως για να καλύψουν τη ζήτηση, και το μεγαλύτερο μέρος τους προέρχεται από τη Βόρεια Αμερική» αποκαλύπτει το Bloomberg.

Η όλη κατάσταση θα μπορούσε να αποτελεί παράδειγμα επιτυχίας για την ανακύκλωση, αν δεν υπήρχε το πλαστικό που αναμειγνύεται στο άχρηστο χαρτί, σημειώνεται. Το προς ανακύκλωση χαρτί αφορά συνήθως σελίδες που προέρχονται από γραφεία, από παλιά περιοδικά και ανεπιθύμητη αλληλογραφία. Αλλά τα πακέτα αυτά του προς ανακύκλωση χαρτιού είναι συχνά ανακατεμένα και με είδη πλαστικού που οι καταναλωτές έχουν πετάξει στους κάδους ανακύκλωσης. Τέτοια πλαστικά είναι οι συσκευασίες από μπουκάλια νερού, μαλακές συσκευασίες τροφίμων και πλαστικοποιημένοι φάκελοι αποστολής προϊόντων, αναφέρεται.

Πιο έντονη ήταν η παρουσία σε τέτοια απορρίμματα φακέλων αποστολής του Amazon.com που πετάχτηκαν από αμερικανούς και καναδούς καταναλωτές περίπου 10.000 χλμ. πιο μακριά, σύμφωνα με το Bloomberg. Πρόκειται για συσκευασίες που θα έπρεπε να είχαν ανακυκλωθεί αλλού.

Η ζήτηση για χαρτί έχει δημιουργήσει μεγάλο παραθυράκι στην απαγόρευση εισαγωγής πλαστικών απορριμμάτων στην Ινδία. Η χώρα μπορεί να εισάγει ετησίως έως και 500.000 τόνους πλαστικών απορριμμάτων ανακατεμένους με ανακυκλώσιμο χαρτί, σύμφωνα με κυβερνητικό περιβαλλοντικό οργανισμό που επικαλείται το Bloomberg. Οι χαλαροί έλεγχοι στα λιμάνια σημαίνουν ότι κανένας δεν εξετάζει πιο διεξοδικά το θέμα. Επομένως, δεν υπάρχει τρόπος να μετρηθεί κατά πόσο είναι ανακατεμένα τα ανακυκλώσιμα υλικά με άλλα απορρίμματα.