Η μεγάλη ρεβάνς του Μίλτου!

Ηταν φαβορί. Ισως γιατί ορισμένοι πίστευαν πως άξιζε αυτή την πρωτιά ο Μίλτος Τεντόγλου. Διότι πέρυσι, είχε γίνει ολόκληρο θέμα στα όρια του… debate αν έπρεπε στην ψηφοφορία των αθλητικών συντακτών να υπερισχύσει αυτός με το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο ή ο Γιάννης Αντετοκούνμπο που κατέκτησε το ΝΒΑ με τη φανέλα των Μπακς. Τελικά, ο έλληνας μπασκετμπολίστας θριάμβευσε και πυροδότησε το φιτίλι των συζητήσεων και μιας ατέρμονης κουβέντας. Τα «μπλοκ» στις ψήφους ήταν μια άλλη ιστορία…

Εφέτος, όμως, ο εντυπωσιακός άλτης πήρε τη μεγάλη ρεβάνς. Κυριάρχησε. Οι επιτυχίες του σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο ήταν αυτές που του χάρισαν το βραβείο του ΠΣΑΤ, ασφαλώς μια επιβράβευση ηθική. Αν και ο Τεντόγλου είναι διαχρονικά πρώτος στη συνείδηση του κόσμου, στις καρδιές των ελλήνων φίλων του αθλητισμού. Φυσικά στην ίδια θέση, πάντα ψηλά, μαζί με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο αλλά και τον Λευτέρη Πετρούνια που γοητεύει με τους κρίκους ακόμη και αν προέρχεται από απραξία ένεκα σοβαρού τραυματισμού. Ολοι τους είναι υπέροχοι. Και από τους τρεις αναμένουμε ακόμη σπουδαιότερα ρεκόρ στο εγγύς μέλλον, πολύ απλά γιατί βρίσκονται σε γόνιμη αθλητική ηλικία και έχουν χρόνια μπροστά τους ώστε να καταπλήξουν με επιδόσεις, τρόπαια, προγράμματα που ενίοτε αφήνουν άφωνο το ευρύ κοινό. Ο Μίλτος, ο Γιάννης και ο Λευτέρης, είναι μια τριανδρία που θυμίζει τη σφιγμένη γροθιά. Η δύναμη βρίσκεται μέσα της και δεν ξεχωρίζεις ποιος είναι καλύτερος του άλλου. Υπό αυτή την έννοια, ναι, τα βραβεία και οι ψήφοι έχουν τη σημασία τους, δεν πρόκειται όμως για το μείζον. Ενας διαγωνισμός φέρνει τον πρώτο και όσους ακολουθούν – αυτό είναι το νόημα της ψηφοφορίας. Οταν όμως έχουμε τα ίδια πρόσωπα στο προσκήνιο, αυτό συνεπάγεται πως οι συγκεκριμένοι αθλητές διαθέτουν το τέλειο χάρισμα και κάτι πολύ σπουδαίο στον αθλητισμό σε υψηλό επίπεδο: τη σταθερότητα. Αν αυτή συνδυαστεί με την ενέργεια που βγάζουν στους αγώνες και παράλληλα δούμε την αέναη θέληση για μετάλλια, τότε αυτό το μείγμα δείχνει ασυναγώνιστο! Κατά συνέπεια, πέρυσι ήταν ο Γιάννης. Εφέτος ο Μίλτος. Του χρόνου ίσως ο Λευτέρης. Οπως και να έχει, αυτή η ευγενής άμιλλα δημιουργεί το κίνητρο και τις προϋποθέσεις να βγει κερδισμένος ο αθλητισμός και σίγουρα όσοι εξακολουθούν να δηλώνουν εραστές των προσπαθειών όσων ξεπερνούν τα όριά τους.