Αθήνα, όπως Σικάγο

Ενας πιστολέρο ανοίγει πυρ μέρα μεσημέρι σε μια καφετέρια της Νέας Σμύρνης όπου κάθονται αμέριμνες οικογένειες με μικρά παιδιά, σκοτώνοντας δύο ανθρώπους και τραυματίζοντας μια γυναίκα που έπινε αμέριμνη τον καφέ της. Δύο νεαρές γυναίκες επιτίθενται με μαχαίρι σε μια ανήλικη κοπέλα που καθόταν στα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος. Τέσσερις κακοποιοί εισβάλλουν σε ένα κατάστημα με ρολόγια στο κέντρο της Αθήνας, απειλούν με όπλο την πωλήτρια και φεύγουν με την πανάκριβη λεία τους. Kι όλα αυτά μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες!

Αυτές οι εικόνες βίας και ανομίας δεν μπορεί να συνεχιστούν. Οσο εύκολο είναι για έναν αστυνομικό να πυροβολήσει θανάσιμα έναν Ρομά που δεν πλήρωσε 20 ευρώ για τη βενζίνη του, άλλο τόσο δύσκολο αποδεικνύεται για την αστυνομία να εμποδίσει τη μετατροπή της Αθήνας σε Σικάγο. Ο Τάκης Θεοδωρικάκος αποδεικνύεται ικανότερος να βγάζει πύρινες ανακοινώσεις και να κυνηγάει ψήφους για την επανεκλογή του από το να εκπληρώσει τον ρόλο που αναφέρεται στην ιδιότητά του: να προστατεύει τον πολίτη.

Η ασφάλεια αποτελούσε ανέκαθεν μία από τις υψηλότερες, αν όχι την υψηλότερη, προτεραιότητα του πληθυσμού. Οσο κι αν δηλώνει όμως ο υπουργός ότι προτεραιότητά του είναι «η ενίσχυση του αισθήματος ασφαλείας των πολιτών, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά», οι πολίτες αισθάνονται ευάλωτοι, ανυπεράσπιστοι, έρμαιο του κάθε μαφιόζου, του κάθε ληστή και του κάθε παράφρονα. Και είναι βέβαιο ότι αυτό θα το δείξουν στις κάλπες. Αν λοιπόν ο Θεοδωρικάκος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που θέτει η «βαρύνουσα εγκληματικότητα», ας παραχωρήσει τη θέση του σε κάποιον ικανότερο.