Λερναία Υδρα η παράνομη οπλοκατοχή
Στον απόηχο της μαφιόζικης εκτέλεσης στην Πλατεία της Νέας Σμύρνης και σε συνέχεια του ρεπορτάζ στα «ΝΕΑ» (ΦΑΚΕΛΟΣ, 19/12) γύρω από την οπλοκατοχή στην Ελλάδα, με τα 800.000 παράνομα όπλα που φαίνεται ότι βρίσκονται σε άγνωστα χέρια, από την ΕΛ.ΑΣ. κάνουν λόγο για ένα φαινόμενο που θυμίζει Λερναία Υδρα, καθώς διαπιστώνεται ότι για κάθε υπόθεση με παράνομα όπλα που εξιχνιάζεται, μια ακόμα ξεπηδά ταυτόχρονα σε κάποιο άλλο σημείο της ελληνικής επικράτειας με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται κανείς να προσδιορίσει επακριβώς τον αριθμό των παράνομων όπλων που διακινούνται στη χώρα. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την έρευνα στα «ΝΕΑ», υπολογίζεται ότι κυκλοφορούν στην Ελλάδα περίπου 2 εκατομμύρια όπλα, εκ των οποίων το 1.200.000 είναι με άδεια.
Η λύση για τον φόβο
Πέραν των περιπτώσεων που αφορούν σε δράση του οργανωμένου εγκλήματος, όσον αφορά τον φόβο που μοιάζει να αυξάνεται στον άνθρωπο της διπλανής πόρτας, ο οποίος μοιάζει να καταφεύγει πλέον ευκολότερα στη λύση του όπλου, κυρίως μέσω Διαδικτύου όπου η πρόσβαση σε όπλα είναι ευκολότερη, οι οπλοπώλες, που καταγράφουν καθημερινά αυτήν την αυξητική τάση σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, υπενθυμίζουν ότι τα όπλα κρότου που είναι παράνομα θα μπορούσαν να θεωρηθούν μια λύση για ελεύθερη χρήση εντός της οικίας, ώστε να μην υπάρχουν διαθέσιμα αφύλακτα όπλα με αληθινές σφαίρες από τα οποία προκύπτουν συχνά τραγωδίες όπως αυτή με τον αυτοπυροβολισμό του 15χρονου στο Παλαιό Φάληρο. «Στη Γερμανία είναι ελεύθερα τα όπλα κρότου», σημειώνουν την ώρα που παραδέχονται πως, αν και τα σπρέι είναι επίσης παράνομα, εντούτοις, όταν τους τα ζητούν γυναίκες που φοβούνται για τη σωματική τους ακεραιότητα, υποκύπτουν και προχωρούν στην πώληση. Επιπλέον, ιδιοκτήτες οπλοπωλείων τονίζουν πως η νομοθεσία θα έπρεπε να απαγορεύει τη δυνατότητα επιστροφής για όπλα και μαχαίρια καθώς θα μπορούσε κάποιος να διαπράξει ένα έγκλημα και στη συνέχεια να επιστρέψει πίσω το προϊόν στο κατάστημα από όπου το αγόρασε. Εναν τομέα επίσης που θα έπρεπε να δει προσεκτικότερα ο νομοθέτης, σύμφωνα με τα οπλοπωλεία, είναι το κενό νόμου που υπάρχει όσον αφορά τη σκοποβολή, μέσω της οποίας κάποιος μπορεί να δηλώσει «αθλητής» και στη συνέχεια να προμηθευτεί κάποιο όπλο νόμιμα. «Αν πάτε μια βόλτα σε σκοπευτήρια, θα δείτε άτομα φανατισμένα σε ανησυχητικό βαθμό με τα όπλα», σημειώνουν.
Ασφάλεια και διαφάνεια
Από την Πανελλήνια Ενωση Βιοτεχνών Κυνηγετικών Ειδών (ΠΕΒΕΚΕ) κάνουν λόγο για ανάγκη ασφάλισης των όπλων, είτε εντός της οικίας είτε στα σημεία πώλησης, σε ειδικά οπλοκιβώτια, σε συνδυασμό με τη χρήση της κλειδαριάς στη σκανδάλη και το άδειασμα του όπλου από πυρομαχικά. «Πρέπει να επενδύσουμε στην ασφάλεια και τη διαφάνεια, όχι στη λογική της απαγόρευσης που οδηγεί στην παράνομη οπλοκατοχή και τη μαύρη αγορά», τονίζουν επισημαίνοντας ότι δεν έχει καμία σημασία αν ένα όπλο είναι νόμιμο όταν είναι παρατημένο στο τραπέζι με τις σφαίρες στο συρτάρι, γιατί έτσι μπορεί να το χρησιμοποιήσει ανά πάσα στιγμή ο οποιοσδήποτε άλλος πέραν του νόμιμου κατόχου του με συνέπειες τραγικές. Οσον αφορά τη φθίνουσα πορεία των αδειών κυνηγιού που καταγράφεται τελευταία (200.000 ετησίως το 2021 – 420.000 το 1984), σχολιάζουν ότι αυτή οφείλεται στο ότι το κυνήγι έχει εξελιχθεί σε ακριβό σπορ, με την άνοδο της βενζίνης και τις απρόσιτες τιμές των καταλυμάτων. Ακόμη ένας λόγος για τη μείωση στον αριθμό των αδειών κυνηγιού μπορεί να θεωρηθεί και το ποσό που καλείται κάποιος να καταβάλει για την άδεια, το οποίο κυμαίνεται από 130€ έως 210€.














