Πολλαπλά μηνύματα με πολλούς αποδέκτες από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου

Πολλαπλά μηνύματα, εντός και εκτός των τειχών της Δικαιοσύνης, έστειλε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος με την ομιλία του από το βήμα της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός στην τελευταία του ομιλία ενώπιον των συναδέλφων του, καθώς τον Ιούνιο του 2023 αποχωρεί από το δικαστικό σώμα λόγω συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας, δεν περιορίστηκε σε μια τυπική τοποθέτηση, αλλά με φόντο μια σειρά από υποθέσεις, με έντονο πολιτικό ενδιαφέρον, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας άφησε σαφείς αιχμές για πιέσεις στη Δικαιοσύνη, ενώ έκανε και ιδιαίτερη αναφορά σε προβληματικές σχέσεις Δικαιοσύνης και μερίδας του Τύπου.

Ανεξάρτητα μάλιστα από την πολιτική συγκυρία, τις υποθέσεις που κυριαρχούν στην επικαιρότητα και την κριτική που δέχεται κατά καιρούς η Δικαιοσύνη, ο Ισίδωρος Ντογιάκος έθεσε τα όρια μέσα στα οποία εκ του Συντάγματος οφείλουν να κινούνται όλοι οι λειτουργοί της Θέμιδας επισημαίνοντας πως «ο δρόμος που είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει η Δικαιοσύνη είναι μονοσήμαντος με οδηγό τις διατάξεις που η Βουλή των Ελλήνων θεσπίζει και απαιτεί να εφαρμοστούν, δηλαδή τις διατάξεις που ψηφίζουν τα ίδια τα πολιτικά κόμματα».

Υπό το βάρος του θεσμικού του ρόλου ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου:

Εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ, με αφορμή τις ενέργειες και τις μεθόδους της βελγικής εισαγγελίας στην υπόθεση Καϊλή, σε σχέση με προσπάθειες εμπλοκής της Δικαιοσύνης σε θέματα που ευνοούνται από την πολιτική συγκυρία: «Είναι βέβαιο ότι αν μελετήσουμε σωστά και ψύχραιμα αυτά τα γεγονότα, ασφαλώς και θα αντλήσουμε πολύτιμα και χρήσιμα συμπεράσματα για τον τρόπο και τη μέθοδο των ξένων δικαστικών Αρχών. Και δεν μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω τις δηλώσεις του βέλγου εισαγγελέα που χειρίζεται την υπόθεση μιας χώρας που δεν κατηγορείται για δημοκρατικό έλλειμμα. Τι δήλωσε; “Χωρίς τις υποκλοπές δεν αντιμετωπίζεται το έγκλημα”. Επομένως, κάθε προσπάθεια υποβάθμισης της χώρας μας με τον τρόπο αυτό, δηλαδή με μια εύκολη σύγκριση των ελληνικών δικαστικών Αρχών με τις δικαστικές Αρχές του Βελγίου υπό διαφορετικά δικονομικά συστήματα, είναι τουλάχιστον άδικη. Κάθε χώρα κινείται με το δικό της δικαστικό σύστημα και με τους δικούς της μηχανισμούς. Δεν είναι ανεκτές οι συμπεριφορές κάποιων άλλων, κατά κανόνα εκτός Δικαιοσύνης, που δήθεν κόπτονται για το καλό της».

Εκανε λόγο για προβληματικές σχέσεις Δικαιοσύνης και μερίδας του Τύπου: «Δεν είναι δυνατόν μια μερίδα του Τύπου, εκμεταλλευόμενη έναν ουσιαστικά πλήρως αναποτελεσματικό νόμο περί Τύπου, να στρέφεται και να βυσσοδομεί όποιον κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του δεν ενεργεί σύμφωνα με τις επιθυμίες της, τις υποδείξεις της, ακόμα και τις επιταγές της».

Ασκησε δριμεία κριτική σε «εκδότες» που επιχειρούν να επιβάλλουν την άποψή τους στις δικαστικές Αρχές: «Δεν είναι άξιοι κάποιοι να φέρουν τον κάποτε άκρως τιμητικό τίτλο και ιδιότητα του εκδότη εφημερίδων ή περιοδικών. Κρατούν για τον εαυτό τους και μόνο ως επτασφράγιστο μυστικό το οικονομικό τους υπόβαθρο με βάση το οποίο έγιναν εκδότες. Ισως όμως ένας εκτεταμένος φορολογικός έλεγχος σε αυτούς τους ολίγους αποκαλύψει πολλά και ενδιαφέροντα σχετικά με τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες».

Επέκρινε τους πολιτικούς, που εμπλέκουν τη Δικαιοσύνη σε θέματα πολιτικής συγκυρίας: «Πέραν των προβλημάτων στις σχέσεις μεταξύ Τύπου και Δικαιοσύνης, δεν πρέπει να παραθεωρείται ότι σημαντικές διαφορές αντίληψης και νοοτροπίας υπάρχουν μεταξύ Δικαιοσύνης και Πολιτικής, οι οποίες καταλήγουν σε θεσμικές συγκρούσεις μεταξύ τους και ενίοτε επιφέρουν αδικαιολόγητες αντιδράσεις των πολιτικών κομμάτων και των στελεχών τους. Δεν πρέπει όμως να ξεχνούν ότι ο δρόμος που είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί η Δικαιοσύνη είναι μονοσήμαντος, με οδηγό πάντοτε τις διατάξεις που η Βουλή των Ελλήνων θεσπίζει και απαιτεί να εφαρμοστούν, δηλαδή τις διατάξεις που ψηφίζουν τα ίδια τα πολιτικά κόμματα».