Ονειρεύονται το τρόπαιο

«Συνεχίστε να ονειρεύεστε», προτρέπει τους Μαροκινούς ο προπονητής των Λεόντων του Ατλαντα, Γουαλίντ Ρεγκραγκί μετά την ιστορική πρόκριση της ομάδας του στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

«Γιατί να μην ονειρευόμαστε το Παγκόσμιο Κύπελλο; Δεν κοστίζει τίποτα να κάνεις όνειρα», λέει ο 47χρονος Γαλλομαροκινός που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Μαρόκου την τελευταία ημέρα του καλοκαιριού.

Αντί για τα χειροκροτήματα που ακούει τώρα μετά από κάθε νικηφόρο αγώνα ο Ρεγκραγκί άκουγε επικριτικά σχόλια και διάβαζε κείμενα για το κεφάλι του που μοιάζει με αβοκάντο. Χρειάστηκε μόλις επτά αγώνες για να οδηγήσει την ομάδα του εκεί όπου δεν είχε φτάσει ποτέ άλλοτε.

«Είναι πολύ δύσκολο να μας νικήσουν. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να στείλω», έλεγε μετά τη νίκη επί της Πορτογαλίας. Πράγματι, το Μαρόκο έχει δεχτεί μόλις ένα γκολ, κι αυτό από δικό του παίκτη, έχοντας αντιμετωπίσει σπουδαίες ομάδες, όπως το Βέλγιο, την Κροατία και την Ισπανία.

«Νομίζω πως γίναμε η ομάδα που όλοι αγαπούν σ’ αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο γιατί δείξαμε στον κόσμο τι μπορείς να κατακτήσεις ακόμα κι αν δεν έχεις τόσο ταλέντο, τόση ποιότητα και τόσα χρήματα. Οταν δουλεύεις σκληρά και δείχνεις αυτή την επιθυμία, αυτό το πάθος και την πίστη πως μπορείς να πετύχεις. Δεν είναι θαύμα. Νικήσαμε το Βέλγιο, την Ισπανία, την Πορτογαλία χωρίς να δεχτούμε γκολ. Οταν βλέπεις τον Ρόκι θέλεις να υποστηρίξεις τον Ρόκι Μπαλμπόα για την καρδιά του και τη δέσμευσή του και πιστεύω πως είμαστε ο Ρόκι αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου».

Κατά τον Ρεγκραγκί η επιτυχία του Μαρόκου αποτελεί παρακαταθήκη για τις μελλοντικές γενιές γιατί τους δείχνει πως είναι πιθανό μία αφρικανική ομάδα να φτάσει στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και γιατί όχι στον τελικό. «Σε μια συνέντευξη Τύπου ρωτήθηκα αν μπορούμε να κατακτήσουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο και τρία ή τέσσερα παιχνίδια προηγουμένως είχα πει “Λοιπόν, γιατί όχι; Γιατί δεν πρέπει να ονειρευόμαστε;”».

Η πρόκριση του Μαρόκου στα ημιτελικά έβγαλε χιλιάδες κόσμου στους δρόμους για να γιορτάσουν την επιτυχία.

Από την Καζαμπλάνκα μέχρι το Λονδίνο και από τις Βρυξέλλες ως την Ντόχα. «Η καρδιά μου θα σταματήσει, τι ομάδα, τι αντοχή, τι επιτυχία », έλεγε η 34χρονη Ιλχάμ Ελ Ιντρισί που είχε κατέβει στους δρόμους της Καζαμπλάνκα να γιορτάσει μαζί με τους συμπατριώτες της. «Νομίζω πως ονειρεύομαι όρθιος. Τσιμπήστε με. Τι τεράστια περηφάνια. Τους ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Η ομάδα του Μαρόκου μπορεί να κάνει το αδύνατο και να κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο», ήταν τα λόγια του 29χρονου Μουράντ Χαϊράτ.

Δεν αποφεύχθηκαν ωστόσο τα επεισόδια. Μόνο στη Γαλλία έγιναν 170 συλλήψεις εκ των οποίων οι 100 στο Παρίσι. Τριάντα τρεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν ελαφρά, ενώ προκλήθηκαν υλικές ζημιές σε καταστήματα και οχήματα.

Επεισόδια προκλήθηκαν και στις Βρυξέλλες με την αστυνομία να ανακοινώνει 60 συλλήψεις, ενώ στο Μιλάνο ένας Μαροκινός τραυματίστηκε σοβαρά όταν προσπάθησε να χωρίσει δύο άνδρες που μάλωναν στον δρόμο.

Υπάρχει φυσικά έντονος προβληματισμός για το τι μπορεί να συμβεί στον επόμενο αγώνα με τη Γαλλία από τον οποίον θα αναδειχτεί ο δεύτερος φιναλίστ του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η μονομαχία

Στο αγωνιστικό κομμάτι ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μονομαχία δύο φίλων και συμπαικτών στην Παρί Σεν Ζερμέν, του Κιλιάν Εμπαπέ και του Αχράφ Χακίμι. Ο Γάλλος είναι πρώτος σκόρερ του τουρνουά με πέντε γκολ ενώ ο Χακίμι ηγείται της καλύτερης άμυνας του Μουντιάλ.

Οι δύο παίκτες διατηρούν φιλική σχέση από το 2021 όταν ο Χακίμι πήρε μεταγραφή από την Ιντερ στην Παρί. Εχοντας γεννηθεί με μερικούς μήνες διαφορά, το 1998, ο Εμπαπέ τον βοήθησε να προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον και να μάθει γαλλικά. Τον Ιανουάριο ο γάλλος άσος έγραψε στο Twitter: «Αχράφ Χακίμι. Ο καλύτερος δεξιός αμυντικός στον κόσμο». Για να ανταποδώσει στην πρώτη ευκαιρία ο Μαροκινός αλλά γεννημένος στη Μαδρίτη, ακραίος αμυντικός: «Είναι εύκολο να παίζεις με έναν παίκτη όπως αυτός. Του δίνεις την μπάλα γνωρίζοντας πως θα κάνει τη διαφορά».

Η τύχη τα έφερε έτσι και ο Χακίμι θα είναι ο προσωπικός αντίπαλος του «παίκτη που κάνει τη διαφορά». Και ο Εμπαπέ ίσως να μετανιώσει για τον χαρακτηρισμό «ο καλύτερος δεξιός αμυντικός του κόσμου».