Βαρύτατα σφάλματα

Στη σκιά μίας άλλης πολύκροτης απάντησης «εκτός γραμμής» στο ζήτημα των υποκλοπών που προκάλεσε ενδοκυβερνητικούς τριγμούς, απαρατήρητη πέρασε μία απάντηση-ατόπημα που έδωσε το υπουργείο Εξωτερικών στον τούρκο υπουργό Εξωτερικών Τσαβούσογλου όταν κατά τον γνωστό προβοκατόρικο, εξωπραγματικό και ανιστόρητο τρόπο του επιτέθηκε στην Ελλάδα για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη. Ηταν μία απάντηση που δείχνει τη συστημική παθογένεια της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία έχει γίνει δεύτερη φύση της. Και ακριβώς γι’ αυτό δεν μπορεί καν να δει το πόσο λανθασμένη είναι. Τι είπε το ΥΠΕΞ;

«Σε Κωνσταντινούπολη, Ιμβρο και Τένεδο η ελληνική μειονότητα αριθμεί λιγότερες από 3.000 ψυχές, ενώ κατά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης αριθμούσε περί τις 130.000» έγραψε. Σωστά. Και προσέθεσε ότι «είναι οξύμωρο η τουρκική πλευρά να μιλά για τα δικαιώματα των μειονοτήτων». Επίσης σωστά. Υπενθύμισε ακόμα ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης παραμένει στους αριθμούς που είχε όταν υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάννης. Και πάλι σωστά και πολύ χαρακτηριστικά για τη διαφορά του σεβασμού των μειονοτήτων ανάμεσα στις δύο χώρες. Στο τέλος όμως η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ ανέφερε: «Καλούμε την Τουρκία αντί να παραδίδει μαθήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να βάλει τάξη στα του οίκου της και να εφαρμόσει πολιτικές οι οποίες θα δώσουν ξανά πνοή και δυναμισμό στην εκεί ελληνική μειονότητα». Και εδώ είναι που υπάρχουν δύο βαρύτατα σφάλματα.

n Πρώτο και κύριο είναι ότι το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας με τη φράση «να βάλει τάξη στα του οίκου της», αναγνωρίζει ρητά στην Τουρκία ως δικαίωμά της να καταπατά διεθνείς συνθήκες και μάλιστα όταν αυτές έχουν αντικείμενο ξένες μειονότητες στο έδαφός της. Οι άνθρωποι που συνέταξαν αυτό το κείμενο υπέπεσαν σε βαρύ ολίσθημα – με άλλα λόγια, δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Είναι αδιανόητο (και συνιστά μέγα δώρο προς την Αγκυρα) να λέει το ελληνικό κράτος διά του αρμοδίου υπουργείου του ότι αυτή η παραβίαση μιας τέτοιας διεθνούς συνθήκης αφορά «τα του οίκου» της Τουρκίας. Δεν είναι δυνατόν το υπουργείο Εξωτερικών να υπογράφει τέτοιου είδους θέσεις. Κάθε άλλο παρά θέμα «του οίκου της» είναι για την Τουρκία ο εξανδραποδισμός της ελληνικής μειονότητας. Είναι άγρια παραβίαση διεθνούς συνθήκης που αφορά άμεσα την Ελλάδα, η οποία και θα έπρεπε να είχε αντιδράσει.

n Δεύτερο ολίσθημα είναι ότι ζητάει από την Αγκυρα να εφαρμόσει πολιτικές που «θα δώσουν ξανά πνοή και δυναμισμό στην εκεί ελληνική μειονότητα». Δηλαδή τι λέει το υπουργείο Εξωτερικών; Οτι η βλάβη που έχει επέλθει από την τουρκική πολιτική εις βάρος της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία είναι αναστρέψιμη; Σοβαρά; Συνεπώς, είναι περιορισμένη. Το να γίνουν οι 150.000 Ελληνες 3.000 είναι κάτι που μπορεί να «αποκτήσει ξανά δυναμισμό» με μέτρα που δήθεν θα λάβουν εκείνοι που είναι υπεύθυνοι για αυτή την απόλυτη συρρίκνωση; Στην πραγματικότητα, αυτή η προτροπή λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως άφεση αμαρτιών προς την Αγκυρα. Δηλαδή τι μέτρα είναι αυτά που φαντάζεται το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και τα οποία ζητά; Ποια είναι εκείνα τα μέτρα που θα μπορούσαν να ξανακάνουν ποτέ τους 3.000 150.000; Υπάρχουν τέτοιου είδους μέτρα; Τα λένε σοβαρά αυτά τα πράγματα; Οι Τούρκοι έκαναν μία ακόμα εθνοκάθαρση εις βάρος της ελληνικής μειονότητας της Τουρκίας παρά την προστασία που της παρείχε η Λωζάννη, μία πολυμερής διεθνής συνθήκη. Και την εξαφάνισαν. Και έρχεται τώρα η Ελλάδα και λέει ότι αυτό θα μπορούσε να διορθωθεί σήμερα με….. μέτρα;

Το υπουργείο Εξωτερικών έχει υποπέσει σε σοβαρότατο ατόπημα. Και επειδή εσχάτως δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη φορά, καλά θα κάνει να προσέχει επιτέλους τι λέει. Δεν είναι όλα δημόσιες σχέσεις. Αντιθέτως, αυτά μένουν. Και καταγράφονται εις βάρος της Ελλάδας.