Τζόνι

Δεν ξέρω αν είναι χούι, αναδουλειά ή κάτι φαιδρότερο. Αλλά κάθε μέρα κάποιος πάει στον Αρειο Πάγο να τους πει πώς να κάνουν τη δουλειά τους.

Από τον Τσίπρα και διάφορους δημοσιογράφους μετά δικηγόρων έως τους συνήγορους του πατέρα Αντώνιου.

Μόνο η Αμπερ Χερντ δεν πήγε ακόμη στον Ντογιάκο να παραπονεθεί για τον Τζόνι Ντεπ.

Και όλοι καταλήγουν με την κλασική επωδό «έχουμε εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη».

Ωραία. Αλλά αν της έχουν εμπιστοσύνη γιατί την ταλαιπωρούν στο πηγαινέλα; Λέτε να μην ξέρει από δικαιοσύνη ο Αρειος Πάγος και περιμένει τον Τσίπρα ή την πρεσβυτέρα να του δείξει πώς γίνεται;

Ή μήπως δεν είναι έτσι;

Προ ημερών κατέθεσε στο Ειδικό Δικαστήριο η πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου. Να θυμίσω ότι ήταν στα πράγματα επί εποχής Ρασπούτιν, Τουλουπάκη και Novartis.

Αν κατάλαβα καλά από την κατάθεσή της δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτα. Συμβαίνουν αυτά – σπάνια…

Από την κατάθεσή της επίσης προέκυψε κάτι χειρότερο. Πως σε καμία στιγμή δεν προστάτευσε τους (τις) εισαγγελικούς λειτουργούς που πίεζε ή κυνηγούσε ο Παπαγγελόπουλος και οι εφημερίδες του.

Και μετά αναρωτιόταν «γιατί φοβήθηκαν». Μα αφού δεν τους (τις) προστάτευε η ηγεσία της δικαιοσύνης από τον Παπαγγελόπουλο πώς να μη φοβηθούν; Ποιος να τους προστατεύσει;

Οταν δηλαδή αφήνεις να δρα ανεξέλεγκτα ένα παραδικαστικό κύκλωμα πώς γίνεται να απορείς μετά γιατί έχουμε παραδικαστικό κύκλωμα;

Αυτά βλέπει ο Τσίπρας και τρέχει στον Ντογιάκο.

Σου λέει «αν τα κάνουν οι σημερινοί όπως τα κάναμε εμείς, τότε σε ποια δικαιοσύνη να έχω εμπιστοσύνη;». Ποιος θα του δώσει άδικο;

Διότι η διαφορά του Τσίπρα από εμάς είναι ότι εκείνος ξέρει.

Και μπορεί να μην ξέρει κάτι άξιο λόγου για τις υποκλοπές (στο μπαλαμούτι και στη φανφάρα είναι κι αυτός…) αλλά ξέρει πώς δουλεύει το σύστημα.

Ή τουλάχιστον πώς δούλευε επί των ημερών του.

Θέλω να ελπίζω φυσικά πως όλα αυτά αποτελούν παρελθόν και ότι ο Ντογιάκος σήμερα δεν έχει καμία σχέση με τη Δημητρίου ή τους προηγούμενους.

Αλλά για κάποιο λόγο είναι η σημερινή δικαιοσύνη που επιτρέπει στον Παπαγγελόπουλο ή την Τουλουπάκη να πέφτουν στα μαλακά και είναι το σημερινό Ειδικό Δικαστήριο που περισσότερο δικάζει τους μάρτυρες κατηγορίας παρά τους κατηγορούμενους.

Η κυνική εξήγηση είναι πως όποιος έχει εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη δεν ξέρει τη δικαιοσύνη. Διαφωνώ.

Και η απλή εξήγηση είναι πως χίλιες φορές να μπλέξεις με τον Ρασπούτιν ή τις υποκλοπές παρά με τα οικογενειακά του Τζόνι Ντεπ.