Ζωή

Τα μαθηματικά της ζωής είναι κυνικά. Και συχνά δυσνόητα, ειδικά όταν τα προσεγγίζεις συναισθηματικά. Το κορίτσι που σκοτώθηκε στη Θεσσαλονίκη ήταν μόλις 21 ετών. Σύμφωνα με το εθνικό προσδόκιμο ζωής, είχε μπροστά της άλλα 60 χρόνια ζωής. Και με τη γεωμετρική πρόοδο που καταγράφουν οι επιστημονικές εξελίξεις, δεν θα ήταν απίθανο αν έφτανε και ως την ανατολή του επόμενου αιώνα. Αλλά ήρθε το αναπάντεχο, το τυχαίο, αυτό που κάνει τους φιλοσόφους αμήχανους.

Πριν το κορίτσι, παραδομένο στο σκοτάδι, αναπαυθεί στο χώμα, αφαιρέθηκαν ζωτικά της όργανα. Η καρδιά της χτυπάει στο στήθος μιας σαραντάχρονης μητέρας, το ήπαρ της μεταμοσχεύθηκε σε άνδρα, οι νεφροί πήγαν σε γυναίκες. Και τα μάτια περιμένουν λήπτη. Τουλάχιστον πέντε άνθρωποι θα πάρουν ζωή από την Εμμα. Ο θάνατός της έγινε η ζωή τους. Και έτσι το δευτερόλεπτο που ο οδηγός του αυτοκινήτου χάνει τον έλεγχο και πέφτει επάνω στο κορίτσι γίνεται η πιο τυχερή στιγμή στη ζωή των ανθρώπων που υποδέχθηκαν τα όργανα.

Αυτός είναι ένας καμβάς πάνω στον οποίο μπορείς να κεντήσεις χαοτικούς στοχασμούς, να γυρίσεις πίσω στη χρονική γραμμή του κοριτσιού και να μετακινήσεις μερικά δευτερόλεπτα, να κρατήσεις για λίγο τον χρόνο, ανεπαίσθητα, όσο κρατάει μία ανάσα. Σήμερα το κορίτσι θα ζούσε και οι τυχεροί της ιστορίας θα παρέμεναν βυθισμένοι στην απελπισία τους. Και τώρα βάζεις κάτω τα μαθηματικά της ζωής. Πόσα χρόνια, αλήθεια, θα κερδίσουν όσοι δέχθηκαν τα μοσχεύματα; Τι εικόνες θα δουν τα μάτια της μέσα από το πρόσωπο άλλων ανθρώπων; Πώς θα μεγαλώσει το παιδί της μητέρας που πήρε την καρδιά της; Μία στιγμή ήταν αρκετή για να αφαιρέσει τη ζωή του κοριτσιού, να της πάρει εξήντα χρόνια που νόμιζε ότι τα είχε στην άκρη για να τα ξοδέψει όπως ήθελε. Αλλά συνάμα πήρε αυτά τα χρόνια και τα μοίρασε σε άλλους. Ναι, λέμε για τα δώρα ζωής σε αυτές τις περιπτώσεις. Οχι όμως αν είσαι ο γονιός της κοπέλας. Για σένα δεν υπάρχει τίποτα πιο σιχαμένο, πιο σκληρό, πιο απεχθές από τη ζωή.

Ο star της ημέρας

Χθες ήταν η ημέρα ευαισθητοποίησης για το AIDS. Ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον σύλλογο οροθετικών «Θετική Φωνή». Και συναντήθηκε με τον πρόεδρο Νίκο Δέδε. Αυτός είναι και ο star μας για σήμερα. Ενα πρόσωπο φωτεινό, με καλλιεργημένο, τετράγωνο μυαλό και έργο υγιούς ακτιβισμού. Ενας άνθρωπος στον οποίο, ως κοινωνία, οφείλουμε πολλά περισσότερα από όσα νομίζουμε.

Under ο σεισμός

Βγαίνει ο ένας σεισμολόγος και λέει ότι το μέγεθος του σεισμού είναι «πονηρό». Πετιέται ο άλλος και κάτι λέει για το πώς κοιμάται τα βράδια και συνιστά σε όσους μένουν σε πέτρινα σπίτια να είναι προσεκτικοί. Υποθέτω θα βγει και ένας τρίτος για να προτείνει να κοιμόμαστε με ένα κιλό κιμά δίπλα στο μαξιλάρι, ώστε αν γίνει η στραβή, το σκυλί της ΕΜΑΚ να μας βρει πιο εύκολα. Γενικώς οι σεισμολόγοι ανησυχούν. Αλλά αυτό το κάνω και εγώ. Θα μου πείτε ότι εγώ δεν είμαι σεισμολόγος. Ναι, αλλά φοβούμαι ούτε και αυτοί είναι, τουλάχιστον έτσι όπως συμπεριφέρονται. Διότι το να βγάζουν τα εσώψυχά τους από το τηλεοπτικό παράθυρο, μεταφέροντας προσωπικές κόντρες στα καθιστικά των τηλεθεατών, δεν βοηθάει σε τίποτα, εκτός και αν ο επόμενος σεισμός μπει στο στοίχημα. «Προβλέπω σεισμό στη Νότια Εύβοια μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου και προτείνω να παιχτεί under, δηλαδή κάτω από τα 5 ρίχτερ».

Το θαύμα των μετρητών

Αν ήμουν η πρεσβυτέρα θα έλεγα ότι τα 350 χιλιάρικα βρέθηκαν στο σπίτι μου από θαύμα. Προσευχήθηκα, μαζί με τον σύζυγο, για τα παιδιά της Κιβωτού και τα χρήματα εμφανίστηκαν με θαυματουργό, ανεξήγητο τρόπο. Περίπου όπως συνέβη στην Κανά. Εκτός τον άλλων, τα λεφτά αβγατίζουν, το κρασί όχι. Αν ο εισαγγελέας δεν με πίστευε, θα έβγαινα στα κανάλια και θα έλεγα ότι ο λειτουργός της Θέμιδος αμφισβητεί τη θαυματουργή παρέμβαση του Κυρίου (εναλλακτικά της Θεοτόκου) και τη δύναμη της πίστης. Αυτομάτως θα δημιουργείτο αυθορμήτως στα social media ένας μικρός στρατός που θα καλούσε τον εισαγγελέα να αποδείξει ότι δεν πρόκειται για θαύμα. Και επικουρικά θα συμπλήρωνα ότι οι καλύτερες αναλήψεις γίνονται από την Αγία Τράπεζα.