Μουσική Τράπουλα

«Will of the People», Muse

Από τότε που ιδρύθηκε, το 1997, το εναλλακτικό ροκ τρίο δημιούργησε τον δικό του φιλόδοξο ήχο αναμειγνύοντας στοιχεία glam, ποπ και συμφωνικής μουσικής σε ένα ροκ υβρίδιο. Η επανάσταση, οι γεωπολιτικές διαμάχες και οι υπαρξιακές κρίσεις είναι το ψωμί τους εδώ και δεκαετίες. Το 9ο τους άλμπουμ προσγειώθηκε σε μια εποχή πραγματικής κρίσης, όταν η πανδημία, ο κοινωνικός διχασμός και η κλιματική αλλαγή – καταστροφή, σύμφωνα με τον frontman Matt Bellamy, οδηγούν σε δύο πράξεις. Είτε οι μάζες θα προστατεύσουν τη δημοκρατία και θα σώσουν τη γη ή θα επικρατήσει ο λαϊκισμός. Σε αυτό το εννοιολογικό σκηνικό, ο Bellamy, ο μπασίστας Chris Wolstenholme και ο ντράμερ Dominic Howard δημιούργησαν το σύνολό τους που μοιάζει τρομακτικά με προηγούμενα έργα τους. Αλλά για καλό λόγο. Η δισκογραφική τους εταιρεία τούς ζήτησε συλλογή με τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, αλλά αντ’ αυτού η μπάντα έφτιαξε ένα άλμπουμ με νέα τραγούδια που ακούγονταν σαν παλιά. Και το έπραξαν υπέροχα.

Το τραγούδι τίτλου, glam rock κομμάτι, σατιρίζει μοναδικά τη σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας με πηγή έμπνευσης την επίθεση στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ το 2021, ενώ το «Won’t tο Stand Down» σε… κόβει σαν λεπίδα πριονιού, λες και το «Stockholm Syndrome» ή το «Hysteria» γράφτηκαν ξανά με μεταλλική… προβιά. Το «Kill or Be Killed» είναι καταιγίδα από riff, γρυλίσματα θανάτου και ντραμς κοντραμπάσου που ξεπερνά τα «Reapers» και «Assassin» όσον αφορά την αγριότητα. Το «Verona» αποτελεί ωδή στην αγάπη και το κορυφαίο «You Make Me Feel Like It’s Halloween» εμπνέεται από τη φρίκη των περιπτώσεων ενδοοικογενειακής βίας που αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια του lockdown εξαιτίας του κορωνοϊού. Το σπαραχτικό «Ghosts (How Can I Move On)» αποτίνει φόρο τιμής στα αγαπημένα πρόσωπα, ενώ τα «Euphoria» και «We Are Fucking Fucked» αποτελούν ανεμοστρόβιλους κάθαρσης πριν σφραγίσουμε τη μοίρα μας με βαριά δόση μηδενισμού και τις καταιγιστικές κιθάρες.

Η ένατη εργασία των βρετανών σουπερστάρ – τους απολαύσαμε live τον περασμένο Ιούλιο στην Αθήνα στο πλαίσιο του Ejekt Festival στο ΟΑΚΑ – αποτελεί έξυπνη και ενδιαφέρουσα εργασία, που περιλαμβάνει όλα τα βασικά δημιουργικά στοιχεία του γκρουπ και είναι σαφώς προτιμότερο το φρέσκο πρωτότυπο υλικό από ένα best of του γκρουπ. Το άλμπουμ τιμά τόσο την εξέλιξή τους όντως παράλληλα αφοσιωμένο στη βάση των θαυμαστών τους.

«The Pink Album», Unloved

Για πρώτη φορά εναλλακτικό μουσικό τρίο που δημιουργήθηκε στο Λος Αντζελες το 2015 από τους αμερικανούς μουσικούς Jade Vincent, Keefus Ciancia και τον βορειοϊρλανδό μουσικό David Holmes, παρουσιάζει ξεκάθαρα τη μουσική τους χωρίς συνδέσεις με οποιεσδήποτε τηλεοπτικές εκπομπές ή ταινίες. Είκοσι δύο τραγούδια, στα οποία το τρίο εξετάζει την αγάπη από κάθε οπτική γωνία. «Πόσο καλά νιώθεις, πόσο άσχημα πονάει», όπως αναστενάζει η Τζέιντ Βίνσεντ στο «There’s No Way». Αν το ροζ άλμπουμ ήταν ταινία, θα ήταν πιθανότατα ταινία τρόμου. Καλοί γνώστες της ποπ μουσικής οι Keefus Ciancia και David Holmes, χρησιμοποιούν τη γνώση τους με μοναδικό τρόπο αποφεύγοντας τη μουσική ακαδημαϊκή προσέγγιση. Αν και η αλήθεια είναι ότι κάποιες στιγμές λοξοδρομούν προς τον ακαδημαϊσμό, με τρόπο όμως που δεν αποτελεί μειονέκτημα για το άλμπουμ. Εγχορδα και ηλεκτρονικά μέρη μαζί με χρυσόσκονη glam rock παρουσιάζουν το όμορφα δομημένο σύνολό τους, το οποίο διαρκεί μία ώρα και είκοσι εννέα λεπτά. Συχνά, «Το Ροζ Αλμπουμ» μοιάζει περισσότερο με πολλά άλμπουμ συγχωνευμένα, παρά με διπλό άλμπουμ. Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία της προσπάθειάς τους.