Γιατί είναι ο Μέσι…

Θα ήταν μεγάλο στίγμα στην καριέρα του Λιονέλ Μέσι ο αποκλεισμός της Αργεντινής από την πρώτη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Κατάρ. Κηλίδα ανεξίτηλη να φύγει ταπεινωμένος από το τελευταίο Μουντιάλ της καριέρας του.

Ανάλογο στίγμα φέρει ένας άλλος μεγάλος ποδοσφαιριστής. Ο Ζινεντίν Ζιντάν, που έριξε την αυλαία της δικής του τεράστιας καριέρας βλέποντας την κόκκινη κάρτα του διαιτητή του τελικού του Μουντιάλ 2006 μετά την κουτουλιά που έριξε στον Ιταλό Ματεράτσι. Τουλάχιστον ο Γάλλος είχε φτάσει ως τον τελικό τότε και, εν πάση περιπτώσει, είχε καταφέρει να σηκώσει το τρόπαιο Ζιλ Ριμέ μια φορά, το 1998 μπροστά στους συμπατριώτες του στο Παρίσι.

Ο Μέσι όμως; Προσπαθεί εδώ και 16 χρόνια να οδηγήσει την Αργεντινή στην κατάκτηση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Προσπαθεί, από το 2006 μέχρι σήμερα, να κατακτήσει τον μοναδικό τίτλο που λείπει από την τροπαιοθήκη του και να αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει κι αυτός όπως ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ότι δεν του λείπει τίποτα πια για να συγκριθεί μαζί του. Και να πετάξει αυτή την τελευταία ευκαιρία που έχει στη διάθεσή του τόσο εύκολα στα σκουπίδια; Να αποκλειστεί στην πρώτη κιόλας φάση του τελευταίου Μουντιάλ της καριέρας του από την ανύπαρκτη ποδοσφαιρικά Σαουδική Αραβία;

Αλλά γι’ αυτό είναι ο Μέσι. Στον αγώνα που κρίνονταν τα πάντα, τη στιγμή που το «πρέπει» είχε γίνει αναπόδραστο και βασανιστικό κυρίως για τον ίδιο, πήρε την μπάλα κι έκανε αυτό που όλη η Αργεντινή περίμενε από εκείνον. Πέτυχε το γκολ που κράτησε την ομάδα του στο Μουντιάλ και αναπτέρωσε το ηθικό της για τη συνέχεια. Το δεύτερο (καταπληκτικό) γκολ του Φερνάντες ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα, έτσι όπως έπαιζαν οι Μεξικάνοι δεν επρόκειτο να σκοράρουν ποτέ. Ολη τη δουλειά την έκανε ο Μέσι.

Αυτός έπρεπε να την κάνει, γιατί αυτό το Μουντιάλ είναι δική του υπόθεση. Και την έκανε. Γιατί είναι ο Μέσι…