Η λατρεία της υποκριτικής τέχνης

Εγινε πολύς λόγος για τη συμβολική διαμαρτυρία των γερμανών παικτών που κλείνοντας θεατρικά το στόμα τους με τα χέρια τους διαμαρτυρήθηκαν με συμβολικό τρόπο για την απόφαση της FIFA να τιμωρηθεί όποιος αρχηγός ομάδας θα φορούσε το περίφημο περιβραχιόνιο με το ουράνιο τόξο. Ωστόσο αναρωτιέμαι κάτι απλό: ήξεραν ή δεν ήξεραν οι γερμανοί ποδοσφαιριστές ότι στο Κατάρ απαγορεύεται η έκφραση αλληλεγγύης στα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας; Αν δεν το γνώριζαν, απορώ πού ζουν. Αν το γνώριζαν και το βρίσκουν εξωφρενικό (όπως η συντριπτική πλειοψηφία όσων κατοικούν σε φιλελεύθερες δυτικές δημοκρατίες…), τότε κακώς δέχτηκαν να πάνε εκεί να παίξουν. Από τη στιγμή που πήγαν, αυτού του τύπου οι διαμαρτυρίες είναι μάλλον υποκριτικές πράξεις. Ο Βέλγος Εντέν Αζάρ, που είπε ότι οι παίκτες πήγαν στο Κατάρ για να παίξουν ποδόσφαιρο κι όχι για να κάνουν πολιτικά κηρύγματα, ίσως κι αυτός υπερβάλλει. Αλλά η αλήθεια είναι ότι οι ποδοσφαιριστές αγαπούν την τέχνη της υποκριτικής. Οπως και ο υπόλοιπος κόσμος που είδε στην πράξη των Γερμανών ένα είδος αντίστασης στις οδηγίες της FIFA κ.τ.λ. Της FIFA, από την οποία, παρεμπιπτόντως, η γερμανική ομοσπονδία θα πάρει του κόσμου τα χρήματα…

Αριστούργημα

Μιλώντας για υποκριτική, το ντεμπούτο του Κριστιάνο Ρονάλντο στο φετινό Μουντιάλ υπήρξε ένα αριστούργημα ερμηνείας: για μια ακόμα φορά ο Πορτογάλος σκηνοθέτησε καταπληκτικά τον εαυτό του. Για πρώτη φορά έκλαψε στην ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Στη συνέχεια έχασε μια – δυο ευκαιρίες και θύμωσε όταν ένα γκολ του ακυρώθηκε από τον αμερικάνο διαιτητή (με καταγωγή από το Μαρόκο) Ισμαήλ Ελφάθ. Ο πορτογάλος σουπερστάρ φαίνεται πως «ψάρωσε» τόσο πολύ τον διαιτητή που αυτός στο δεύτερο ημίχρονο του έδωσε ένα πέναλτι που δικαιολογημένα έκανε έξω φρενών τους Γκανέζους. Ο Ρονάλντο σκόραρε κι έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου που το έχει κάνει σε πέντε Μουντιάλ. Στη συνέχεια είδαμε ένα καταπληκτικό ματς, όπου η Πορτογαλία χρειάστηκε δύο μαγικές πάσες του Μπρούνο Φερνάντες που αξιοποίησαν άψογα ο Ζοάο Φέλιξ και ο Λεάο για να δώσουν μια νίκη με 3-2 στην ομάδα του Σάντος, που είδε τους Γκανέζους να ισοφαρίζουν με τον βετεράνο Αντρε Αγιού και να μειώνουν με τον Μπουκαρί στις καθυστερήσεις. Αλλά ποιος ασχολείται; Το θέμα είναι πάντα ο Κριστιάνο. Που πάλι δίχασε την ανθρωπότητα: οι εκατομμύρια ορκισμένοι πιστοί του βλέπουν έναν άνθρωπο που συνεχίζει να δημιουργεί ρεκόρ έχοντας κλείσει τα 37 χρόνια και όλοι οι υπόλοιποι έναν που βούτηξε για να κερδίσει το πρώτο πέναλτι – σκάνδαλο σε αυτό το Μουντιάλ…

Καμερουνέζος

Στο παγκοσμιοποιημένο ποδόσφαιρο του καιρού μας δεν είναι παράξενο ότι στο ματς της Ελβετίας με το Καμερούν πέτυχε το γκολ της νίκης της ευρωπαϊκής ομάδας ένας παίκτης της γεννημένος στο Καμερούν. Ο σκόρερ Μπριλ Εμπολό γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1997 στη Γιαουντέ. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μικρός και όταν ήταν πέντε χρονών η μητέρα του μετακόμισε στη Γαλλία για να σπουδάσει: τη βοήθησε για αυτό ένας θείος της τραγουδιστής – φίρμα τεράστια στη Γιαουντέ. Εκεί η μαμά Εμπολό γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο, έναν Ελβετό, και τον επόμενο χρόνο η οικογένεια μετακόμισε στη Βασιλεία. Ο Εμπολό πήρε την ελβετική υπηκοότητα γιατί ο πατριός του τον ενθάρρυνε να παίξει ποδόσφαιρο: την απέκτησε σε ηλικία 17 χρονών πριν γίνει ποδοσφαιριστής. Δεν πανηγύρισε το γκολ και ο προπονητής του Καμερούν τού είπε και μπράβο για την πρόοδό του. Ισως με αυτόν να κέρδιζε: στο πρώτο ημίχρονο το Καμερούν ήταν καλύτερο. Αλλά όπως όλες οι αφρικανικές ομάδες δεν σκόραρε. Επί του προκειμένου οι μάγοι ίσως έχουν κάτι να πουν. Το ότι Τυνησία, Σενεγάλη, Μαρόκο και Καμερούν δεν έχουν σκοράρει είναι ανεξήγητο. Τουλάχιστον η Γκάνα με τα δύο γκολ που πέτυχε στο ματς με την Πορτογαλία σταμάτησε το κακό σερί.

Μπέντο

Δεν ήταν, αντιθέτως, ανεξήγητο το 0-0 ανάμεσα στη Νότια Κορέα και την Ουρουγουάη. Μιλώντας για παγκοσμιοποίηση έχει ενδιαφέρον να βλέπεις τους Κορεάτες να αγωνίζονται όχι απλά σαν ευρωπαϊκή ομάδα, αλλά σαν πορτογαλική. Ο γνωστός μας από το πέρασμά του από την Ελλάδα κόουτς Μπέντο έχει κάνει αναμφίβολα καλή δουλειά, παρουσιάζοντας μια ομάδα που ξέρει πρώτα από όλα να αμύνεται. Η Ουρουγουάη είχε δύο δοκάρια, ένα στο τέλος κάθε ημιχρόνου, αλλά και οι δύο φάσεις δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας σοβαρής πίεσης: το πρώτο ήρθε με μια κεφαλιά του γερο-Γοδίν ύστερα από εκτέλεση κόρνερ (στη μοναδική φορά που οι Ουρουγουανοί εκμεταλλεύτηκαν ότι είχαν πολλούς παίκτες ψηλότερους…) και το δεύτερο προέκυψε μετά από ένα σουτ του Φεδερίκο Βαλβέρδε εκτός περιοχής. Οι Κορεάτες δεν άφησαν σχεδόν καμία τελική προσπάθεια στους αντιπάλους τους. Οταν μια ομάδα όπως η Ουρουγουάη έχει τον Σουάρες, τον Καβάνι, τον Νούνιες και τον Βαλβέρδε κι ο καλύτερός της παίκτης στο ματς είναι ο αμυντικός μέσος Μπετανκούρ, το ότι δεν κέρδισε δεν είναι ζήτημα ατυχίας.

Χουάνγκ

Στο ματς έδωσαν το «παρών» και οι δύο Χουάνγκ του Ολυμπιακού. Ο Ινμπόμ ήταν για πάνω από μια ώρα ο μαέστρος της Κορέας: δεν κρύφτηκε, έπαιξε πολύ με την μπάλα, προκάλεσε με τις πάσες του τρεις επικίνδυνες καταστάσεις και πριν κουραστεί στο τέλος προσπάθησε και δύο φορές να απειλήσει με σουτ από μακριά. Ο Ουι-Τζο από την άλλη έχασε την ευκαιρία του αγώνα στο μισάωρο στέλνοντας την μπάλα άουτ ανενόχλητος από το σημείο του πέναλτι – στο 75′ αντικαταστάθηκε. Οι δύο παίκτες μάς έδειξαν δηλαδή όσα και στο ελληνικό πρωτάθλημα. Και πάλι καλά. Διότι αν ο Ουι-Τζο ήταν στο Μουντιάλ ο ηγέτης και σκόρερ της Νότιας Κορέας, κάμποσοι στον Ολυμπιακό θα έτρωγαν τα χρήματά τους στους ψυχολόγους…

Αγγλοι

Σήμερα αρχίζει ο δεύτερος γύρος. Οι οικοδεσπότες για να έχουν ελπίδες πρέπει να κερδίσουν τη Σενεγάλη: οι παίκτες του Κατάρ στο πρώτο ματς λύγισαν από το άγχος. Στο πρόγραμμα υπάρχει κι ένα Ουαλία – Ιράν – θα δούμε αν ειδικά οι Ιρανοί άφησαν το ματς με τους Αγγλους για να στοχεύσουν τα άλλα δύο ή αν απλά είναι μια κακή ομάδα. Κυρίως όμως θα δούμε αν η Ολλανδία μπορεί απέναντι στον Ισημερινό να παίξει καλύτερα από ό,τι στην πρεμιέρα κι αν οι Αγγλοι θα κάνουν μια δεύτερη θεαματική εμφάνιση αυτή τη φορά κόντρα στους Αμερικανούς. Κι ακολουθούν δύο ψυχοδράματα: το Σάββατο το Αργεντινή – Μεξικό και την Κυριακή το Ισπανία – Γερμανία. Για να χαιρόμαστε τέτοια δραματικά ματς γίνεται το Παγκόσμιο Κύπελλο.