«Καθάρισε» το παιδί… θαύμα της Ολλανδίας

Υπάρχει παίκτης με τον οποίο μπορεί να συγκριθεί ο Ερλινγκ Χάαλαντ; Υπάρχει κάποιος για τον οποίο να έχουν… τολμήσει τα media να μπουν σε σύγκριση με τον νορβηγό φορ της Σίτι, που κάποιοι θεωρούν πως δεν είναι άνθρωπος αλλά… ρομπότ; Κι όμως. Πριν από έναν μήνα τα μεγαλύτερα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία ασχολήθηκαν με την περίπτωση του ολλανδού μεσοεπιθετικού, Κόουντι Γκάκπο. Το net big thing του ολλανδικού ποδοσφαίρου.

Ενας παίκτης 23 ετών, που παρά το ύψος του (1.89 μ.) αγωνίζεται ως ακραίος μεσοεπιθετικός. Δεν συνηθίζεται η αλήθεια είναι. Εκτός αν είσαι… τέρας της φύσης. Ο πιτσιρικάς της PSV είναι. Και γι’ αυτό… ξεροσταλιάζουν για εκείνον ομάδες όπως η Τότεναμ και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η πρώτη είναι έτοιμη τον ερχόμενο Γενάρη να δώσει 50 εκατομμύρια ευρώ για να τον κάνει δικό της. Η δεύτερη αν δεν είχε πάρει τον Αντονι από τον Αγιαξ, θα είχε πάρει εκείνον. Προτίμησε ο Τεν Χααγκ τον πρώην ποδοσφαιριστή του. Μετά το Μουντιάλ; Είναι πιθανό τα 50 εκατομμύρια με τα οποία κοστολογείται ο Γκάκπο αυτή τη στιγμή να έχουν διπλασιαστεί. Εμφανίσεις σαν τη χθεσινή στην πρεμιέρα της Εθνικής Ολλανδίας με αντίπαλο τη Σενεγάλη δικαιολογούν αυτή την άποψη. Και κάνουν τους ανθρώπους της Αϊντχόφεν να ονειρεύονται τον κουμπαρά τους γεμάτο.

Ο Γκάκπο ξεκίνησε με γκολ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ (σε ένα ματς που μεταδόθηκε τελικά από τον ANT1 και όχι από τον ΑΝΤ1 plus λόγω τεχνικού προβλήματος) και ήταν αυτός που άνοιξε τον δρόμο για τη νίκη της Ολλανδίας. Στο 84′ σηκώθηκε στον… Θεό, κέρδισε τον τερματοφύλακα της Σενεγάλης στον αέρα και σημείωσε το 1-0, πριν ο… παλιός Κλάασεν στο 90’+9′ γράψει το τελικό 2-0 για τους Ολλανδούς. Αγχωτική μεν, νικηφόρα δε η πρεμιέρα για τη φιλόδοξη Ολλανδία. Γιατί αγχωτική; Γιατί απέναντί της βρήκε μία Σενεγάλη που δεν… μάσησε. Δεν φοβήθηκε να βγει στο γήπεδο και να παίξει ανοιχτά, να δημιουργήσει και όχι να καταστρέψει, να αρέσει στο μάτι του φιλάθλου που έκατσε για να τη δει. Το κάνει αυτό η Σενεγάλη χωρίς το μεγάλο της αστέρι, τον Σαντιό Μανέ. Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που χθες δεν σκόραρε. Ούτε μία, ούτε δύο, ούτε τρεις οι τελικές των Αφρικανών. Τελείωσαν το ματς με 15 συνολικά, ορισμένες απ’ αυτές ήταν μεγάλες ευκαιρίες τις οποίες σταμάτησε ο Νόπερτ. Ο έτερος… ήρωας της Ολλανδίας στο χθεσινό ματς.

Ενα παιδί που πριν από 2,5 χρόνια, την άνοιξη του 2020, έφτασε στα όριά του. Η πανδημία του κορωνοϊού τον είχε βρει με μία ρήξη πρόσθιου χιαστού, στην Ντόρντεχτ που αγωνιζόταν δεν έπαιρνε υψηλό μισθό κι αν η ομάδα του δεν του κάλυπτε το ενοίκιο του σπιτιού του δεν θα είχε πού να μείνει. Κυκλοφορούσε με ποδήλατο, έκανε ασκήσεις στο σπίτι του βλέποντας στο Διαδίκτυο και άκουγε τον πατέρα του και τη σύζυγό του να του λένε να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Εμεινε έξι μήνες χωρίς ομάδα, ώσπου τον πήραν οι Γκόου Αχέντ Ιγκλς, πέρασε από δοκιμαστικό, έμεινε και ξαφνικά 1,5 χρόνο αργότερα ξεκίνησε ως βασικός τερματοφύλακας της Ολλανδίας σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Κρατώντας το μηδέν στην άμυνα με σπουδαίες επεμβάσεις. Ονειρεμένο.

Η Σενεγάλη δεν βρήκε γκολ στις αρκετές στιγμές που δημιούργησε, αλλά έφτασε το ματς μέχρι το 84′ χωρίς να δεχτεί γκολ. Ο βαθμός δε θα ήταν αρνητικός για εκείνη, κάθε άλλο απέναντι στο φαβορί του ομίλου, γι’ αυτό και από το 75′ ο προπονητής της αποφάσισε να κλείσει χώρους. Να κρατήσει στο μηδέν την Ολλανδία. Ηρθε το κεφάλι του Γκάκπο για να στείλει την μπάλα στα δίχτυα και να ξεσηκώσει την – πάντα εντυπωσιακή σε μεγάλες διοργανώσεις – οράνιε εξέδρα, ήρθε το… κερασάκι στην τούρτα από τον Κλάασεν στις καθυστερήσεις, ήρθε η πρώτη νίκη των Ολλανδών που έπιασαν τον Ισημερινό στην κορυφή του ομίλου και τη δεύτερη αγωνιστική θα παίξουν μαζί του για την πρωτιά.