Ο πατέρας του «Λίμπερο» ή «Σύρτη»

Το φιλικό Γαλλίας – Ελβετίας (2-2) στο Παρίσι, τέτοιες μέρες στις 11 Νοεμβρίου του 1963, ήταν το κύκνειο άσμα στον πάγκο των Ελβετών του Αυστριακού Καρλ Ράπαν.

Ενός προπονητή πολύ μπροστά από την εποχή του, που άφησε το στίγμα του καθιερώνοντας ουσιαστικά τον λίμπερο στο ποδόσφαιρο. Ως παίκτης έζησε τη χρυσή εποχή του βιεννέζικου ποδοσφαίρου παίζοντας κυρίως ως μέσος ή κυνηγός μεταξύ των άλλων ομάδων και στις φημισμένες Ραπίντ και Αούστρια Βιέννης, αυτό όμως που του άρεσε ήταν να παρακολουθεί τους προπονητές του στην τακτική. Ο ίδιος ήταν γεννημένος για προπονητής και όταν μετακόμισε στην Ελβετία έγινε αμέσως (από το 1931 έως το 1935) προπονητής και παίκτης στη Σερβέτ. Παρατήρησε ότι οι ελβετοί ποδοσφαιριστές δεν είχαν μεγάλη έφεση στο ποδόσφαιρο, αλλά την ίδια στιγμή ήταν εξαιρετικοί στο τακτικό κομμάτι και μάθαιναν αμέσως τα συστήματα και τις εντολές.

Ουσιαστικά αυτό που έκανε ήταν να φέρει τους πλάγιους μέσους πίσω και σχεδόν δίπλα στους δύο μπακ, οι οποίοι έκαναν τριάδα σε ευθεία στην άμυνα με τον έναν από τους δύο στόπερ, με αποτέλεσμα ο άλλος να κινείται πίσω από αυτούς. Αυτός ήταν ο περίφημος «σύρτης», που αργότερα ονομάστηκε λίμπερο, δηλαδή ο ελεύθερος αμυντικός που «σκούπιζε» ό,τι περνούσε στον χώρο. Ενας ελβετός δημοσιογράφος βάφτισε αυτήν τη διάταξη βερού. Μάλιστα ο πανέξυπνος Ράπαν όταν είδε ότι το σύστημά του είχε αμυντικά θέματα όταν απέναντί του είχε ομάδες που έπαιζαν το 2-3-5 (καθώς ο δικός του «σύρτης» έπρεπε να καλύψει τους αντίπαλους σέντερ χαφ και αριστερά και δεξιά, άρα ένας παίκτης για δύο) οπισθοχώρησε όλη την ομάδα από το κέντρο και πίσω. Η αμυντική διάταξη πια δεν άφηνε χώρους στον αντίπαλο, αφού ο «σύρτης» έπαιζε σχεδόν στη μικρή περιοχή. Με αυτό το σύστημα πήρε δύο πρωταθλήματα με τη Σερβέτ και άλλα πέντε με τη Γκρασχόπερς και πλέον οι Ελβετοί τού έδωσαν την εθνική ομάδα. Την παρέλαβε με ρεκόρ 4 νίκες, 3 ισοπαλίες και 25 ήττες σε 32 ματς, και αυτός πέτυχε 29 νίκες και 36 ήττες, ρεκόρ που κανείς άλλος δεν έχει φτάσει ακόμα. Οδήγησε την Ελβετία σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα αποκλείοντας τη ναζιστική Γερμανία (4-2) το 1938 στη Γαλλία και την Ιταλία (4-1) το 1954 στην Ελβετία όπου έφτασε μέχρι τους «8» και αποκλείστηκε από τη χώρα του, την Αυστρία (7-5), στο πιο παραγωγικό παιχνίδι στην ιστορία των Μουντιάλ. Ηταν και εμπνευστής του Κυπέλλου Ράπαν (μετέπειτα Ιντερτότο), του καλοκαιρινού ευρωπαϊκού τουρνουά, για να έχουν παιχνίδια τα δελτία του στοιχήματος σε μια νεκρή αγωνιστική περίοδο.