Στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου υπήρξαν – και έλαμψαν – οι λεγόμενοι «πρωταγωνιστές της δεύτερης γραμμής»: ηθοποιοί με εξίσου καλές περγαμηνές όπως τα μεγάλα ονόματα, που πρόσθεταν έναν ανεξίτηλο τύπο στην ταινία. Η Νίτσα Μαρούδα, που έφυγε χθες από τη ζωή, ήταν μία από αυτές τις ηθοποιούς: η Βίκυ, φιλενάδα του «κυρίου Σαμιωτάκη» (Αλέκου Αλεξανδράκη) στο «Δεσποινίς διευθυντής». Η υπηρέτρια Φιλιώ στο «Μια τρελή, τρελή οικογένεια». Η πελάτισσα του Ευτύχη Κοπέογλου – Κώστα Βουτσά στο «Ανθρωπάκι» (απ’ όπου και η ατάκα: «Θέλω υφασματάκια χτυπητούλια, κατεβάστε τα μου όλα»). Σύμφωνα με τις πληροφορίες από τη Finos Film, γεννήθηκε στην Πάτρα και σπούδασε στη Σχολή Μουσικού Θεάτρου του Μενέλαου Θεοφανίδη. Η πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση ήταν το 1960 στην ταινία «Το Αγρίμι» του Κώστα Καραγιάννη, ενώ την ίδια χρονιά ξεκίνησε τη συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ με την ταινία «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» του Αλέκου Σακελλάριου. Ακολούθησαν περίπου 40 ταινίες. Η Μαρούδα είχε παντρευτεί τον Συμεών Κολοκοτά, με τον οποίο απέκτησαν την Ιωάννα, σύζυγο του ευρωβουλευτή της ΝΔ, Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Η κηδεία της θα γίνει σήμερα στο Κοιμητήριο Χαλανδρίου στις 16.30.






