Σκέψεις σε ερυθρόλευκο φόντο

Νωρίς είναι, ουδεμία αμφιβολία. Αλλά έως τώρα υπάρχει ένα ξεκάθαρο δείγμα γραφής, πάει να πει πως πολύ δύσκολα θα εξελιχθεί ένας παίκτης τόσο ξαφνικά σε… μαύρη τρύπα, ούτε κάποιος άλλος θα μακιγιαριστεί και θα γίνει… Στεφ Κάρι. Επί της ουσίας και με το βλέμμα στο μπάσκετ: ο Ολυμπιακός έτρεξε ένα φοβερό σερί νικών (4-0), με τρεις νίκες στην Ισπανία και (πίστεψε πως) έστρωσε τον δρόμο του για μια καταπληκτική σεζόν στην Ευρωλίγκα. Δηλαδή, δημιούργησε προϋποθέσεις ώστε να τερματίσει στην υψηλότερη δυνατή θέση και όχι μόνο να πάει μακριά έχοντας εξασφαλίσει το πολυπόθητο πλεονέκτημα έδρας.

Κι όμως, μέσα σε δύο αγωνιστικές, πολλά ανατράπηκαν. Κυρίως στο μυαλό όσων έπλαθαν όνειρα που δεν αντιστοιχούσαν 100% στην πραγματικότητα. Οι ήττες από τη Μονακό και τη Βαλένθια στο ΣΕΦ ναι μεν έχουν οσμή κακής διαιτησίας και εσφαλμένων σφυριγμάτων, έφεραν όμως τους Ερυθρόλευκους στο 4-2 και κάποιες από τις εντυπωσιακές νίκες δεν πετάχθηκαν ακριβώς στα νερά του Φαλήρου αλλά σίγουρα η μαγιά νοθεύτηκε. Τι ακριβώς έγινε; Ο Ολυμπιακός ήταν αδύνατο να πηγαίνει τρένο από τον Οκτώβριο και μετά. Καμιά ομάδα δεν το έχει κάνει και όσες το προσπάθησαν, κάποια στιγμή «έσκασαν». Αρα, η πτώση απόδοσης μοιάζει με θετικό στοιχείο επειδή προέκυψε τούτη την ώρα; Ουδέποτε όταν έρχονται ήττες είναι κάτι καλό – ας είμαστε ειλικρινείς. Πρέπει, όμως, να αναλυθούν. Ο Ολυμπιακός έχει δυνατή επίθεση, όταν όμως προσφέρουν όλοι οι παίκτες του. Βάζει πόντους ο Σλούκας; Καλώς. Ανεβάζει τους μέσους όρους του ο Λαρεντζάκης; Παίρνει φόρα η ομάδα. Οι Βεζένκοφ, Σλούκας, Παπανικολάου και Γουόκαπ σίγουρα θα προσφέρουν σε σκορ, με τη διαφορά πως χρειάζεται να δούμε τους υπόλοιπους. Ο Λαρεντζάκης έκανε μια έκρηξη και με ψυχολογία από την εθνική ομάδα, αλλά με τη Βαλένθια έμεινε πολύ χαμηλά. Ο Πίτερς μολονότι άρχισε υπέροχα, στα τελευταία παιχνίδια πείθει για την ποιότητά του πλην όμως δεν στέλνει μόνιμα την μπάλα στο καλάθι. Ο δε Κάνααν, για μια ακόμη φορά προβλημάτισε, το «τρεις πόντοι» στα στατιστικά του ισοδυναμεί με στοιχείο που σημαίνει… πονοκέφαλο και σίγουρα δεν μπορεί κάποιος να πει ότι μπήκε στα παπούτσια του Ντόρσεϊ. Σε μια χρονιά που οι περισσότερες ομάδες επένδυσαν σε ψηλά σχήματα, ο Ολυμπιακός ποντάρει σε έναν παίκτη με όχι φοβερά σωματικά προσόντα. Η δε εφετινή Ευρωλίγκα για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, προσομοιάζει πολύ με το ΝΒΑ! Τι σημαίνει αυτό; Ολοι μπορούν να νικήσουν όλους! Σε κάθε έδρα, σε κάθε γήπεδο. Οπως συμβαίνει στις ΗΠΑ. Αρα, είναι μια καλή στιγμή για ανάλυση προκειμένου να δουν στο Λιμάνι τι πρέπει να φτιάξουν ώστε να προχωρήσει, όπως αξίζει, η τόσο αγαπητή στο κοινό ομάδα.