Ζητείται άπλετο φως

Κι έτσι, αντί να χυθεί άπλετο φως, πυκνώνει το σκοτάδι. Αντί να διαλυθούν οι σκιές, πολλαπλασιάζονται. Αντί να γίνουν βήματα για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών, πολλαπλασιάζονται οι αποκαλύψεις, εντός ή εκτός εισαγωγικών, που εντείνουν την ανασφάλεια και τη δυσφορία τους. Αντί να δώσει λύσεις το κέντρο, παίζουν κρυφτό τα παράκεντρα.

Διότι μόνο σε παράκεντρα εξουσίας παραπέμπουν καταγγελίες (τεκμηριωμένες ή ατεκμηρίωτες), λίστες (που αυξομειώνονται κατά βούληση), μεσάζοντες (που φέρονται να έχουν σχέσεις με το Δημόσιο, με υπουργούς, ακόμη και με το εκάστοτε Μέγαρο Μαξίμου) και λογισμικά παρακολούθησης (που κυκλοφορούν μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας, χωρίς κανείς να ξέρει ποιος τα εμπορεύεται, ποιος τα χρησιμοποιεί και με τι σκοπό). Τα εμπλεκόμενα συμφέροντα δεν είναι μόνο πολιτικά, οι παρακολουθήσεις δεν φαίνεται να γίνονταν μόνο επειδή κάποιος υπουργός δεν είχε καλές σχέσεις με το «σύστημα». Είναι και ιδιωτικά, κυκλοφορούν φήμες για επιχειρηματίες που χρηματοδότησαν για δικό τους σκοπό τη χρησιμοποίηση των πανάκριβων λογισμικών.

Το τι γνώριζε ο Πρωθυπουργός για όλα αυτά παραμένει άγνωστο. Και τίποτα να μη γνώριζε όμως, οι συνέπειες είναι σοβαρές τόσο για τον ίδιο όσο και για την κυβέρνησή του. Οχι μόνο επειδή ένα από τα πρόσωπα του δράματος είναι συγγενής του, αλλά κι επειδή τυχόν χρήση των παράνομων λογισμικών από τις μυστικές υπηρεσίες θα διέψευδε το αφήγημα περί νομίμων επισυνδέσεων. Η άγνοια λοιπόν δεν επιτρέπεται. Η επίκληση του απορρήτου δεν πείθει. Οι πολίτες ζητούν απαντήσεις.