Ο χαμένος σεβασμός

Τα πιο σοβαρά πράγματα λέγονται με τον πιο αστείο τρόπο.

Γελώντας έλεγε ο Στέφανος Τσιτσιπάς πριν από σχεδόν τρία χρόνια πως «μερικές φορές οι δικοί μου άνθρωποι με κουράζουν τόσο πολύ. Τους αγαπώ αλλά με πιέζουν πολύ».

Οι δημόσιες εφηβικές εκρήξεις ενός σούπερ σταρ απέναντι στον πατέρα του, τον οποίον ταπεινώνει, γελοιοποιεί σε ζωντανή μετάδοση, δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ακόμα κι αν τον κουράζει, τον καταπιέζει όπως έχει πει μεταξύ αστείου και σοβαρού.

Είναι όμως και απορίας άξιο πώς ένας πατέρας που δεν παύει να είναι και άνθρωπος, να ανέχεται τον διασυρμό και να γίνεται θέαμα στον διεθνή Τύπο και στις πλατφόρμες κοινωνικών δικτύων. Ποιος είναι ο λόγος για να υπομένει ο Απόστολος Τσιτσιπάς προσβολές, να τον αποκαλεί  δημόσια ο γιος του «μαλ…», να τον τραυματίζει με τη ρακέτα του, να τον διώχνει από τα γήπεδα;

Η σχέση πατέρα – γιου δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ και είναι πλεονασμός να αμφισβητήσουμε την αγάπη που νιώθει ο ένας για τον άλλον. Τι εμποδίζει ωστόσο να αλλάξει η σχέση αθλητή – προπονητή που τροχίζει τον σεβασμό του Στέφανου προς τον πατέρα του; Αλλωστε, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα, ο Απόστολος ό,τι είχε να δώσει το έδωσε στον αθλητή. Η καμπύλη της καριέρας του Στέφανου έχει σταματήσει την ανοδική της τροχιά και ο ίδιος ο τενίστας έλεγε τις προάλλες πως έχει βαρεθεί να μαζεύει τρόπαια φιναλίστ.

Από την πλευρά του Απόστολου Τσιτσιπά βλέπουμε μια απενεργοποίηση του ανθρώπινου εγωισμού που υπάρχει σε όλους μέσα μας. Το γιατί συμβαίνει αυτό πρέπει να το εξηγήσει ο ίδιος. Οι εικασίες όμως είναι πολλές. Μπορεί να ζει μέσα από τις επιτυχίες του Στέφανου την πορεία της καριέρας που ο ίδιος δεν μπόρεσε να ακολουθήσει. Μπορεί πάλι να τον έχει θαμπώσει η αστερόσκονη ή να ικανοποιεί τον εγωισμό του κινώντας τα νήματα σε μια διασημότητα.

Αυτό πάντως που εκπλήσσει είναι πως ακόμα και οι αντίπαλοι του Στέφανου δεν εκφράζονται με τα καλύτερα λόγια για τον Απόστολο Τσιτσιπά. Ο Κορεντέν Μουτέ για παράδειγμα τον χαρακτήρισε «ηλίθιο, που δεν σέβεται κανέναν».

Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη όπου δεν υπάρχει σεβασμός. Το δεύτερο έχει χαθεί προ πολλού στη σχέση Στέφανου – Απόστολου. Για το δεύτερο, το ξέρουν μόνο οι ίδιοι.