Εξι μάχες με τον καρκίνο

«Παρακαλώ, μπορείτε να βάλετε τις μάσκες σας;». Η παράκληση των ανθρώπων της Προεδρίας της Δημοκρατίας προς τους φωτορεπόρτερ ήταν ευγενική και όλοι κατανόησαν αμέσως για ποιον λόγο έγινε. Το πρωινό ήταν ηλιόλουστο και ο κήπος του Μεγάρου, χωρίς τον κόσμο και τις φωνές που συγκεντρώνει κάθε Κυριακή (όταν ανοίγει στο κοινό), ήταν το ιδανικό φόντο. Εκεί επέλεξε να υποδεχθεί η Κατερίνα Σακελλαροπούλου τις καλεσμένες της: η συγγραφέας Ρέα Βιτάλη, η φωτογράφος Ολυμπία Κρασαγάκη, η δημοσιογράφοι Ελενα Μπουζαλά και Μάγια Τσόκλη, η μαραθωνοδρόμος Μαρία Πολύζου και η ποιήτρια Δανάη Σιώζιου, έξι γυναίκες διαφορετικών ηλικιών που πάλεψαν ή παλεύουν ακόμη με τον καρκίνο του μαστού, συνοδευμένες από τη γενική γραμματέα Δημόσιας Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη, βρέθηκαν στο κιόσκι του κήπου, εκεί όπου στην επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ο εκάστοτε Πρόεδρος υποδέχεται τους πολιτικούς αρχηγούς. «Χαίρομαι πολύ που είστε όλες εδώ», είπε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μιλώντας για τις μεγάλες, σημαντικές μάχες που έδωσαν, για τις οποίες χρειάζεται δύναμη και κουράγιο.

«Ημασταν τυχερές μέσα στην ατυχία μας», σχολίασε η Μάγια Τσόκλη, υπενθυμίζοντας τα άλματα μπροστά που έχουν κάνει η τεχνολογία και η επιστήμη τον 21ο αιώνα και τη σημασία που παίζει η έγκαιρη διάγνωση. «Δεν βγαίνεις ίδια από αυτή την περιπέτεια. Είναι σαν να έχεις τελειώσει πανεπιστήμιο, έχεις πάρει πολλά μαθήματα», είπε η Ρέα Βιτάλη. Η κουβέντα έφτασε αναπόφευκτα και στη Φώφη Γεννηματά, την ημέρα της συμπλήρωσης του ενός χρόνου από τον θάνατό της, με τη Σακελλαροπούλου να θυμάται το ταξίδι της από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για την κηδεία της. «Εδωσε ένα μήνυμα γενναιότητας μέσα από τη διαχείριση της ασθένειάς της», είπε, χαρακτηρίζοντάς την και στην ανάρτησή της «πρότυπο αισιοδοξίας, διακριτικότητας και πίστης στη ζωή».

Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική
Οι γυναίκες που έζησαν ή ζουν με τον καρκίνο, βέβαια, δεν αισθάνονται πάντα έτσι. Οπως η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, έτσι είναι και η αντιμετώπιση. «Δεν είμαστε γενναίες, δεν έχουμε επιλογή», είπε η Τσόκλη. «Ηξερα ότι τις μέρες που έχω χημειοθεραπεία θα έπρεπε να νιώθω κάπως. Ομως δεν ένιωθα έτσι», είπε για τη δική της περιπέτεια η Μαρία Πολύζου, που μίλησε για τη δυσκολία της διάγνωσης αν δεν γίνουν όλα τα απαιτούμενα βήματα, τη σημασία της άσκησης την περίοδο της θεραπείας και τις αλλαγές που έρχονται μετά. «Προσωπικά δεν νιώθω καθόλου γενναία», είπε η Ελενα Μπουζαλά, περιγράφοντας πως συνέχισε την καθημερινότητά της και, όταν δημοσιοποίησε το πρόβλημα της υγείας της, πολλές γυναίκες με την ίδια ασθένεια την προσέγγισαν. Η Δανάη Σιώζιου, μόλις 35 ετών, αναφέρθηκε στις τύψεις που νιώθουν οι ασθενείς, ειδικά σε νεότερες ηλικίες, ότι «κάτι δεν έχουν κάνει καλά» όσον αφορά την πρόληψη. «Εξι μέρες την εβδομάδα είμαι δυνατή. Την έβδομη λέω πως ακόμα και ο Θεός ξεκουράστηκε. Εχω το δικαίωμα να βγω και να φωνάξω πόσο επώδυνο είναι όλο αυτό», είπε, περιγράφοντας τον χρόνο που πήρε μέχρι να μιλήσει δημόσια. «Χρειάζεται δύναμη για να μετρήσεις τις δυνάμεις σου», σχολίασε. «Ανυπομονώ να πιάσω τη μηχανή μου και να τρέξω», είπε η Ολυμπία Κρασαγάκη για τη δική της περιπέτεια, που ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες, και την ανάγκη των ασθενών να συνεχίσουν κανονικά ένα κομμάτι της ζωής τους.

Το πρόγραμμα ελέγχου «Φώφη Γεννηματά»
Ο καρκίνος του μαστού, συμφώνησαν όλες οι παριστάμενες, δεν είναι αποκλειστικά γυναικεία ασθένεια. Ομως είναι οι γυναίκες αυτές που έχουν βγει μπροστά, μιλώντας γι’ αυτόν, κάνοντας νέες φιλίες στις χημειοθεραπείες και ομάδες υποστήριξης. «Είναι και κοινωνικό ζήτημα», σχολίασε η Τσόκλη, μιλώντας για ένα τσουνάμι που επηρεάζει τη σχέση μιας γυναίκας με το σώμα της, τα παιδιά της, ακόμα και τον σύντροφό της. «Πρέπει και εκείνοι να συνειδητοποιήσουν ότι η ασθένεια μιας γυναίκας είναι και αντρική υπόθεση», τόνισε η Ρέα Βιτάλη. Ολες ανέδειξαν τις διαφορετικές ταχύτητες που υπάρχουν ανάμεσα στις ασθενείς που νοσούν στις πόλεις και σε εκείνες που νοσούν στην περιφέρεια, μιλώντας για την ειδική υποστήριξη που απαιτείται ειδικά στις πιο κλειστές κοινωνίες. Από τη μεριά της, η Ειρήνη Αγαπηδάκη έδωσε έμφαση στο στίγμα που υπάρχει για όλες τις γυναικολογικές εξετάσεις στη περιφέρεια, υπενθυμίζοντας ότι στοιχεία έδειξαν πως σχεδόν το 40% των Ελληνίδων δεν έχουν κάνει ποτέ μαστογραφία στη ζωή τους. Το πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου «Φώφη Γεννηματά» μετράει λιγότερο από έναν χρόνο ζωής, όμως αριθμεί ήδη περίπου 40.000 μαστογραφίες, από τις οποίες πολλές γυναίκες κατάφεραν να διαγνώσουν την ασθένεια σε πολύ αρχικά και πλήρως ιάσιμα στάδια. Το συμπέρασμα είναι αισιόδοξο: ο καρκίνος του μαστού δεν είναι αήττητος και μπορεί να προληφθεί.