Η τέχνη να περνάς απαρατήρητος

Η καλή είδηση για τον Ολυμπιακό από το ματς με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο είναι ότι ο πρωταθλητής δεν έχει σκοπό να παρατήσει τίποτα: αντέδρασε μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ άμεσα. Τα δυο προηγούμενα χρόνια που ο Ολυμπιακός κέρδισε το πρωτάθλημα από το Αγρίνιο είχε περάσει με τεράστια δυσκολία: είχε κερδίσει με 2-1 ψάχνοντας το γκολ της νίκης μετά από την ισοφάριση του Παναιτωλικού. Το Σάββατο δεν συνέβη τίποτα τέτοιο: η νίκη του με 2-0 δεν είχε καρδιοχτύπια. Μόνο κοινό σημείο των τριών τελευταίων παιχνιδιών του εκεί είναι ότι σε όλα υπήρξε η σφραγίδα του Ματιέ Βαλμπουενά. Πρόπερσι έδωσε στον Ελ Αραμπί την ασίστ για το γκολ της νίκης περίπου μπουσουλώντας (!), έπειτα από ένα φάουλ που δεν του δόθηκε η φάση είναι από τις σπάνιες. Πέρυσι κέρδισε το πέναλτι με το οποίο ο Ολυμπιακός κέρδισε κι αφού από τη σύγκρουσή του με τον τερματοφύλακα κινδύνεψε η σωματική του ακεραιότητα: η κλωτσιά που είχε δεχτεί ήταν σκληρότατη. Φέτος σημείωσε το 0-2 με ένα γκολ απίστευτο – ίσως το ωραιότερο που έχει πετύχει στην Ελλάδα.

Ματιέ

Στα 38 του ο Ματιέ Βαλμπουενά εξακολουθεί να προσφέρει πολλά γιατί έχει αποδεχτεί τον ρόλο του. Γνωρίζει ότι σε κάθε ματς θα μπει για να αγωνιστεί όσο ο προπονητής του τον χρειάζεται, απολαμβάνει αυτά τα λεπτά της συμμετοχής, δεν γκρινιάζει και είναι πάντα άνετος και ωραίος όπως από την πρώτη μέρα που ήρθε στην Ελλάδα. Οχι τυχαία είχε να πει μόνο επαινετικά λόγια για τον Καρίμ Μπενζεμά και το κατόρθωμά του να κερδίσει τη Χρυσή Μπάλα. Παρόλο που οι δυο έφτασαν να είναι αντίδικοι μετά από καταγγελία του Βαλμπουενά ότι ο Μπενζεμά τον εκβίαζε, ο παίκτης του Ολυμπιακού έδειξε ότι δεν κρατάει κακίες. «Χαίρομαι γι’ αυτόν, του αξίζει. Στη ζωή, πρέπει να είσαι ειλικρινής. Πάντα ήξερα πώς να ξεχωρίζω το ποδόσφαιρο απ’ όσα συμβαίνουν έξω από τα γήπεδα. Ο Μπενζεμά έκανε μια καταπληκτική σεζόν. Οταν παίζεις τόσα χρόνια σε έναν σύλλογο, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και αποδίδεις καλά, δεν θα ήταν σοβαρό εκ μέρους μου να πω ότι δεν του αξίζει η Χρυσή Μπάλα» είπε.

Διαφωνίες

Πάντως σε σχέση με τα πολλά που γράφτηκαν κι ακούστηκαν για τη νίκη του Ολυμπιακού στο Αγρίνιο ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω σε δυο πράγματα: πρώτον ούτε είδα στο σχήμα που παρέταξε ο Μίτσελ την «ιδανική ενδεκάδα του Ολυμπιακού και τη σωστότερη από τη μέρα που ο Ισπανός ανέλαβε», ούτε πιστεύω πως ο Κώστας Φορτούνης ξεπέρασε τα προβλήματά του γιατί πάτησε για πέντε λεπτά το γήπεδο. Ετυμηγορία για τις δυνατότητες προσφοράς του Φορτούνη μπορεί να βγει μόνο αν τον δούμε να ξεκινά ένα ματς: πρέπει και σε αυτή την περίπτωση να είναι μια ετυμηγορία με πολλές επιφυλάξεις διότι όποια κι αν είναι η απόδοσή του μιλάμε για έναν χαρισματικό ποδοσφαιριστή που έχει να αγωνιστεί ένα ενενηντάλεπτο πάνω από ενάμισι χρόνο. Κι όσο για την ενδεκάδα του Ολυμπιακού νομίζω πως ακόμα θα χρειαστεί χρόνος για να πούμε ποιοι έχουν σε αυτή μόνιμα δικαιώματα παρουσίας. Σίγουρα ξεχωρίζει ο Χάμες για την ποιότητά του, σίγουρα το δίδυμο Εμβιλά – Χουάνγκ, αν δέσει, μπορεί να είναι εξαιρετικό, σίγουρα δεν μπορεί να λείπει από αυτή ο Πεπ Μπιέλ: το «φωνάζει» το καταπληκτικό γκολ που πέτυχε. Αλλά κατά τα άλλα θα χρειαστεί ακόμα χρόνος για άλλα συμπεράσματα. Θα έλεγα μάλιστα πως επειδή για τον Μίτσελ θα είναι για καιρό ακόμα δύσκολο να καταλήξει στους βασικούς ένδεκα, θα ήταν καλό αν έβρισκε κάθε φορά τους κατάλληλους ένδεκα για να αντιμετωπίσουν τον αντίπαλο που η ομάδα έχει απέναντί της. Μέχρι τώρα ο Ισπανός κατάφερε να το κάνει στα ματς με την Καραμπάγκ (άλλο αν στο πρώτο χάλασε ό,τι έχτισε με τις αλλαγές του) και στα ματς του πρωταθλήματος με τον Ατρόμητο και τον Παναιτωλικό. Με τον ΟΦΗ χρειάστηκαν πολλές διορθώσεις στο ημίχρονο και το ματς με τον ΠΑΟΚ είναι από αυτά που όσο λιγότερο συζητιούνται τόσο καλύτερα για τον Μίτσελ.

Απορίες

Περιμένοντας τα ματς του ΠΑΟ, του ΠΑΟΚ (αυτές οι γραμμές έχουν γραφτεί πριν αρχίσουν) αλλά και το παιχνίδι της ΑΕΚ στη Λιβαδειά, έχω να καταθέσω δυο συμπεράσματα με βάση όσα είδα αυτή την αγωνιστική. Ο Βόλος απέναντι στον ΠΑΟ θα πρέπει να δείξει ότι είναι ομάδα εξάδας και ίσως για πρώτη φορά θα έχει ένα κάποιο άγχος: θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αγωνιστεί. Από το Περιστέρι πέρασε πανεύκολα – ο Ατρόμητος δεν κατάλαβε τι κακό τον βρήκε! Και ο Ιωνικός δεν αρκεί για να φτάσει στη σωτηρία να αλλάξει προπονητή όπως ακούγεται. Η άμυνά του δυσκολεύεται να κρατήσει το μηδέν, όχι γιατί υπάρχει στο παιχνίδι του κάποιο στρατηγικό λάθος αλλά γιατί οι καλύτερες μέρες του Τσιγκρίνσκι, του Ρομαό και του Κάνιας δυστυχώς πέρασαν.

Φόρεστ

Στο εξωτερικό αυτό το Σαββατοκύριακο το αποτέλεσμα που προκάλεσε τη μεγαλύτερη έκπληξη ήταν σαφώς η νίκη της Νότιγχαμ Φόρεστ κόντρα στη Λίβερπουλ. Η Νότιγχαμ που για να παλέψει για την παραμονή της στην κατηγορία έπρεπε να αλλάξει ριζικά έχει ακόμα προβλήματα ομοιογένειας, αλλά έχει και ποιότητα και πολλές λύσεις. Κι η ομάδα έχει κι αυτό που λέμε επίγνωση της ιστορίας της: είναι μια ιστορικά πολύ σημαντική για το αγγλικό ποδόσφαιρο ομάδα που προσπαθεί να κερδίσει την εκτίμηση του συνόλου των άγγλων ποδοσφαιρόφιλων που κάποτε απολάμβανε. Οποιος είδε το ματς κατάλαβε πως για τη Νότιγχαμ δεν ήταν ένα παιχνίδι «τριών βαθμών», αλλά μια ευκαιρία για να στείλει ένα μήνυμα πως, αν και νεοφώτιστη, παραμένει μεγάλη. Ο Γιούργκεν Κλοπ, που αν και συμπληρώνει εξαετία στην Αγγλία τις παραδόσεις του βρετανικού φούτμπολ δεν τις γνωρίζει, νόμιζε πως η Λίβερπουλ θα βρει απέναντί της μια ομάδα με προβλήματα, που καίγεται για βαθμούς κ.λπ. Κατάλαβε αργά πως για τη Νότιγχαμ το ματς ήταν ντέρμπι. Και το πλήρωσε.

Να περνάς

Το δεύτερο ευρωπαϊκό ματς με παράξενη ιστορία ήταν αυτό ανάμεσα στη Μίλαν και στη Μόντσα: θα ήταν εντελώς ασήμαντο (αφού η διαφορά των δύο είναι τεράστια), αν ιδιοκτήτης, πρόεδρος και πάντα απόλυτος σόουμαν στη Μόντσα δεν ήταν ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Στη Μίλαν τον υποδέχτηκαν με τιμές που άξιζε σε πρώην πρωθυπουργό (δεν πρόκειται για λογοπαίγνιο). Δεν αδιαφόρησαν για την επιστροφή του στο Σαν Σίρο – το κάθε άλλο. Και ίσως για αυτό φιλοδώρησαν τη νέα ομάδα του με τέσσερα γκολ. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι προτιμότερο να περνάς απαρατήρητος…