Βάζουν… γκολ στα στερεότυπα

«Γκοοοοοοολ», φωνάζει η 11χρονη Ελένη σκοράροντας για δεύτερη φορά στην απογευματινή προπόνηση των παγκορασίδων Κ-12 (8 – 12 ετών) της Ολυμπιάδας Υμηττού. Καθώς η μικρή ποδοσφαιρίστρια διαγράφει πανηγυρικά ημικύκλια τρέχοντας ενθουσιασμένη ανάμεσα από τις συμπαίκτριές της, από το πλάι του γηπέδου μια φιγούρα με μπουφάν την καμαρώνει σιωπηλά. «Εχει τρέλα με την μπάλα, τελειώνει η προπόνηση και κάθεται μόνη της και παίζει με τις ώρες. Σπίτι παρακολουθεί αγώνες, νομίζω πως θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο επαγγελματικά», αναφέρει ο μπαμπάς της Ελένης πανευτυχής. Λίγο πριν χωριστούν σε «κόκκινες» και «πράσινες» για τις ανάγκες της προπόνησης, τα 15 κορίτσια (που κανονικά είναι 18), κάθισαν στο γρασίδι για την ανάλυση του φιλικού της περασμένης εβδομάδας από τον 22χρονο προπονητή τους, Κώστα Οσκανιάν, ο οποίος ξεκίνησε από το ότι, αν και η βασική τερματοφύλακας, η 10χρονη Φαίδρα, απουσίαζε λόγω… κοινωνικών υποχρεώσεων, η αναπληρωματική τερματοφύλακας, ονόματι Αγάπη, μόλις 8 ετών, κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα στη νίκη με 3-1, αποκρούοντας δυνατά σουτ από ομάδα αγοριών Κ -12, γεγονός που έφερε κλάματα στους αντιπάλους επειδή βρίσκουν υποτιμητικό το να χάνουν από κορίτσια. «Δεν γίνεται όμως να τρώτε κλωτσιές και να μένετε όρθιες, πρέπει να πέφτετε, να παίρνετε φάουλ», εξηγεί ο κόουτς εισάγοντας τα κορίτσια στα κόλπα του αθλήματος. «Μα δεν είναι δίκαιο κύριε, αφού μπορούμε να μείνουμε όρθιες», απαντούν εκείνες, θεωρώντας ότι το να βρεθούν στο έδαφος, ίσως εκληφθεί ως σημάδι αδυναμίας.

Αγάπη για την μπάλα. Με το πέρας της προπόνησης, τα κορίτσια μίλησαν στα «ΝΕΑ» για τη σχέση αγάπης τους με την μπάλα και τα σχόλια που δέχονται για τη συγκεκριμένη επιλογή. «Επαιζα από μικρή στο σχολείο, μετά άρχισα να παίζω και έξω, όταν βρήκα την ομάδα εδώ ξετρελάθηκα, δεν έχω φίλες που παίζουν ποδόσφαιρο, τους φαίνεται λίγο περίεργο αλλά εμένα μου αρέσει πολύ», λέει η Ευαγγελία 11 ετών. «Τα αγόρια λένε ότι είμαι άχρηστη γιατί τα κορίτσια δεν ξέρουν ποδόσφαιρο, δεν ξέρω για ποιον λόγο το λένε», αναφέρει η Ελένη. «Νομίζω τα αγόρια μπορούν να γίνουν πιο διάσημα παίζοντας ποδόσφαιρο ενώ για τα κορίτσια θα το μάθουν μόνο η οικογένεια και κάποιοι φίλοι, αλλά αν βάλουμε έναν στόχο, πιστεύω πως όλοι μπορούμε να τον πετύχουμε», σχολιάζει η 12χρονη Δανάη. «Φέτος ξεκίνησα, πήγαινα μπαλέτο, το ζητούσα συνέχεια, η μαμά μου δεν ήθελε, αλλά εγώ δεν άκουγα τίποτα», λέει η Δέσποινα, 9 ετών, μία εκ των επιθετικών της ομάδας. Τι λέει ο νεαρός κόουτς για τις μικρές που με τον δυναμισμό τους καταρρίπτουν στην πράξη τα διάφορα στερεότυπα; «Τα κορίτσια συγκεντρώνονται όταν τους δείχνω μια τεχνική. Σε αντίθεση με τα αγόρια που κάνουν το δικό τους παιχνίδι, τα κορίτσια παλεύουν πάντα ομαδικά. Διψάνε να μάθουν, αγαπάνε πολύ το ποδόσφαιρο και το ότι τις κοροϊδεύουν επειδή παίζουν μπάλα, τελικά τις πεισμώνει. Για μένα αυτή η ομάδα είναι ψυχοθεραπεία».

«Ο σεξισμός πληγώνει». Χωρίς να το ξέρουν, οι μικρές μπαλαδόρισσες ζωντανεύουν ένα από τα σποτάκια της νέας καμπάνιας της Γ.Γ. Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων κατά του σεξισμού, όπου ένα κορίτσι επιστρέφοντας από το σχολείο ενημερώνει τη μαμά του ότι έβαλε 3 γκολ. Από την περιοδεία της στην Ελλάδα με κεντρικό σύνθημα, «Ο σεξισμός πληγώνει την κοινωνία –   Αντιμετώπισέ τον στα ίσια», η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Μαρία Συρεγγέλα, σημειώνει: «Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο για αγόρια. Γυναικείες ομάδες μπορούν να έχουν υψηλές επιδόσεις, να βάλουν γκολ, να ξεχωρίσουν, να νικήσουν. Δεν πρέπει να διαχωρίζουμε τα αθλήματα ή τα επαγγέλματα σε «κοριτσίστικα» και «αγορίστικα». Ολοι και όλες οφείλουμε να καταπολεμήσουμε τα στερεότυπα που έχουν διαμορφώσει συγκεκριμένους ρόλους για τις γυναίκες, να το εξηγήσουμε στους γιους μας, στα αδέλφια μας, στους φίλους μας. Αντιλήψεις που θέλουν τις γυναίκες να υστερούν έναντι των ανδρών δεν έχουν θέση στην κοινωνία μας».