Οι τουρκικές απειλές διαμορφώνουν «εθνική γραμμή»

Σε συμφωνία ότι τα εθνικά θέματα δεν πρέπει να εργαλειοποιούνται και να γίνονται αντικείμενο μικροπολιτικής, παρά τις διαφορετικές τους τοποθετήσεις και τις διαφωνίες τους σε χειρισμούς, φαίνεται να καταλήγουν κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα. Με το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων στη χώρα να αναγνωρίζουν κλιμάκωση στην τουρκική επιθετικότητα και να συμμερίζονται τις ανησυχίες για την εξέλιξή τους, ιδιαίτερα όσον αφορά το ενδεχόμενο ενός «ατυχήματος» και των επιπτώσεων που θα μπορούσε να έχει αυτό.

Το νέο μνημόνιο που υπέγραψαν Τουρκία – Λιβύη, οι απειλές του τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι αντιδράσεις των συμμάχων και οι επαφές της Αθήνας που θα ακολουθήσουν απέναντι στην ανυποχώρητη κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων τέθηκαν επί τάπητος στις συναντήσεις που είχε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας με τους εκπροσώπους των κομμάτων. Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», ο Δένδιας αναφέρθηκε στο σύνολο των ανησυχιών της ελληνικής διπλωματίας για την κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας, υπογραμμίζοντας και τον ρόλο των εκλογών στη γείτονα, που αναμένεται να ανεβάσουν τους τόνους και όχι να εκτονώσουν την ένταση.

Ανοίγοντας τη βεντάλια της τουρκικής προκλητικότητας στις επαφές του, σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΥΠΕΞ αναφέρθηκε στην ανάγκη για ψυχραιμία και ετοιμότητα, ενώ όπως έκανε και στις δημόσιες δηλώσεις του έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη κοινής γραμμής των πολιτικών δυνάμεων της χώρας απέναντι στις μεθοδεύσεις της Αγκυρας. Το ζήτημα του τουρκολιβυκού μνημονίου και οι αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στο εσωτερικό της Λιβύης αλλά και στο εξωτερικό, με χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Γερμανία αλλά και η ΕΕ να καταδικάζουν την κίνηση της κυβέρνησης της Λιβύης, της οποίας η θητεία έχει λήξει, να προχωρήσει στην υπογραφή μίας συμφωνίας για την οποία δεν έχει την εξουσιοδότηση ήταν το πρώτο θέμα στην ατζέντα. Καθώς και τα επόμενα βήματα της Αθήνας.

Επί τάπητος και το ενδεχόμενο της επέκτασης των χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια, με τον Δένδια να επιμένει, όπως σημειώνουν οι ίδιες πληροφορίες, ότι αυτό θα προχωρήσει όταν κριθεί ότι είναι πολιτικά ορθή η στιγμή, με την τελική απόφαση να ανήκει στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η στάση της ΕΕ και των ΗΠΑ
Οι επαφές του ΥΠΕΞ στην Αίγυπτο κυρίως αλλά και με άλλους συμμάχους και εταίρους της χώρας, όπως η Μάλτα και η Πολωνία, απασχόλησαν τις συζητήσεις, καθώς και η στάση της ΕΕ μετά και το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Δευτέρας, αλλά των ΗΠΑ στις εξελίξεις.

Ο Δένδιας από την πλευρά του έκανε ειδική αναφορά τόσο κεκλεισμένων των θυρών στους συνομιλητές του όσο και στις δημόσιες δηλώσεις του στο ζήτημα της συμφωνίας Λιβάνου – Ισραήλ για τις θαλάσσιες ζώνες, που έχει όπως είπε «συμβολική σημασία για την περιοχή». Ξεκαθάρισε ότι η ελληνοτουρκική διαφορά μπορεί «κάλλιστα να λυθεί μέσα στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας», ωστόσο «η Τουρκία δεν τείνει ευήκοον ους σε αυτές τις προσκλήσεις. Προτιμά την παραβατική συμπεριφορά».

Ο ΥΠΕΞ τόνισε ότι η Αθήνα θα συνεχίσει να αναδεικνύει αυτή την παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας και να την προβάλλει, διεθνοποιώντας το ζήτημα, ενώ αναφέρθηκε και στην επίσκεψή του στο Κίεβο και τον συμβολισμό της. Υπογραμμίζοντας ιδιαίτερα το ότι η Ελλάδα «στέκεται δίπλα στις χώρες των οποίων απειλείται η εθνική ανεξαρτησία και η εθνική κυριαρχία».

Η Ντόρα Μπακογιάννη εκ μέρους της ΝΔ αναφέρθηκε στην πρωτοφανή ένταση ρητορικής από την πλευρά της Τουρκίας, σημειώνοντας ότι η Αθήνα την «αντιμετωπίζει με ψυχραιμία, πάνω από όλα με αυτοπεποίθηση». Ο τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Κατρούγκαλος, υπογράμμισε ότι η κάθε πρόκληση της Τουρκίας πρέπει να έχει κόστος, αναφερόμενος και σε κυρώσεις από την ΕΕ. Την ίδια στιγμή έβαλε ζήτημα γιατί δεν έχει προχωρήσει η επέκταση των χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης. Την ανησυχία του εξέφρασε και ο βουλευτής του ΚΚΕ, Γιώργος Μαρίνος, εκφράζοντας την ανησυχία του Περισσού για τη χειροτέρευση των ελληνοτουρκικών, ενώ μίλησε και για την «προώθηση ενός επώδυνου συμβιβασμού για την προώθηση των συμφερόντων των αμερικανικών και ευρωπαϊκών μονοπωλίων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο».