Σαν μια μαύρη μύγα

O ισπανός συγγραφέας Χουάν Χοσέ Μιγιάς γράφει πως όταν ήταν μικρός, κληρονόμησε από τον αδελφό του ένα παλτό που του έπεφτε μεγάλο. Για να μην του πέφτει στους ώμους, η μητέρα του τοποθέτησε βάτες, που έκαναν το σώμα του να φαίνεται μεγαλύτερο απ’ ό,τι ήταν. Αναγκαζόταν λοιπόν να προσαρμόζει αναλόγως και την έκφρασή του. Ηταν εννιά ή δέκα ετών και παρουσίαζε ένα γελοίο θέαμα με το παλτό του, τις βάτες του και τις χειρονομίες ενός ενήλικα που τον έχει κακομεταχειριστεί η ζωή. Δεν βασάνιζε όμως κανέναν, εκτός από τον εαυτό του.

Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά με τον Πούτιν, γράφει ο Μιγιάς στο περιοδικό της El País. Είναι προφανές ότι όλα του πέφτουν μεγάλα, τα τραπέζια των διαπραγματεύσεων, τα σαλόνια του Κρεμλίνου, η εισβολή στην Ουκρανία. Ισως να του πέφτει μεγάλη και η Ρωσία: πολλοί κάτοικοι, πολλές εθνότητες, πολλή λογοτεχνία, πολλή ιστορία. Αλλά εκείνος αντιδρά σκοτώνοντας, βιάζοντας και βασανίζοντας άλλους. Στη φωτογραφία, του ανοίγουν δύο πόρτες που του πέφτουν τόσο μεγάλες, ώστε το κεφάλι του μόλις και ξεπερνάει τα πόμολα. Αν του τις κλείσουν μόλις περάσει, θα παγιδευτεί σαν μια μαύρη μύγα.

Μέχρι τότε, όμως, θα έχει προξενήσει μεγάλο κακό. Το απέδειξε πάλι χθες, στέλνοντας ιρανικά drones να βομβαρδίσουν το Κίεβο. Ο στόχος του, λένε οι αναλυτές, είναι να καταστρέψει τις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας, ώστε όσοι κάτοικοι γλιτώσουν από τους βομβαρδισμούς να παραδοθούν τρέμοντας από το κρύο. Δύσκολα θα του βγει όμως κι αυτό το σχέδιο, οι Ουκρανοί έχουν αποδειχθεί σκληρά καρύδια. Οπότε θα αναγκαστεί να προσφύγει σε άλλες εξίσου ευγενείς μεθόδους, όπως η χρησιμοποίηση χημικών ή και πυρηνικών όπλων.

O αμερικανός ειδικός Τζόζεφ Τσιριντσόνε περιέγραφε τις προάλλες στο περιοδικό L’Obs τέσσερα σενάρια. Απλή επίδειξη δύναμης με έναν πυρηνικό πύραυλο στη Μαύρη Θάλασσα ή σε μια ακατοίκητη περιοχή της Ουκρανίας (μηδέν νεκροί, αλλά παγκόσμιο σοκ). Επίθεση με πυρηνικό όπλο μικρής ισχύος σε ουκρανικό στρατιωτικό στόχο (χιλιάδες νεκροί, μεγάλες καταστροφές, αλλά γεωγραφικά περιορισμένες). Επίθεση στην Ουκρανία με μια βόμβα 50 χιλιοτόνων (τρεις με τέσσερις Χιροσίμες, εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, τεράστιες καταστροφές, αλλά το Παρίσι ή οι Βρυξέλλες δεν θα πάθουν τίποτα). Επίθεση με μια ανάλογη βόμβα σε μια αεροπορική βάση της Πολωνίας απ’ όπου φεύγουν αεροπλάνα για την Ουκρανία (η μόνη περίπτωση που η αμερικανική απάντηση θα είναι πυρηνική).

Ευχάριστη συζήτηση, χωρίς αμφιβολία. Το συμπέρασμα είναι άραγε ότι πρέπει να κάνει εγκαίρως η Δύση πίσω; Μα όχι, ακριβώς το αντίθετο, αν κάνουμε τώρα πίσω, αύριο ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει τον ίδιο εκβιασμό για να επιτεθεί κάπου αλλού. Η αποστολή κι άλλων όπλων στο Κίεβο είναι μονόδρομος, σίγουρα θα το διαμηνύσει αυτό σήμερα ο Νίκος Δένδιας στην ουκρανική ηγεσία. Με την ελπίδα να κλείσει κάποιος τις πόρτες πίσω από τον Πούτιν.