Ιερόσυλοι

Ενα αναθεμάτισμα θα το έριξε χθες ο Πελέ, διαβάζοντας τη λίστα με τους εκατό κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών που καταρτίζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα το βρετανικό περιοδικό Four Four Two. Μα τέταρτος; Τέταρτος ο Πελέ; Ακόμα κι αυτοί που είναι «μαραντονικοί» δεν θα τολμούσαν να τοποθετήσουν το «μαύρο διαμάντι» σ’ αυτή τη θέση, πίσω από τους Μέσι, Μαραντόνα και Ρονάλντο.
Για να δικαιολογήσει τον τρόπο που καταρτίστηκε η λίστα το περιοδικό εξήγησε πως επέλεξε τους παίκτες που νιώθει ότι ήταν οι πιο επιδραστικοί σε συγκεκριμένες περιόδους, οι πιο αξέχαστοι, που μας εξέπληξαν με το ταλέντο και τις κατακτήσεις τους. Και κατέληξαν πως ο Πελέ είναι τέταρτος; Εδώ η λογική σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Σε εποχές που δεν υπήρχαν Ιντερνετ, social media και τηλεοράσεις, ο Πελέ έγινε ο διασημότερος αθλητής του κόσμου. Εχει περάσει κοντά μισός αιώνας από τότε που αποσύρθηκε από το άθλημα και το όνομά του εξακολουθούν να το γνωρίζουν ακόμα και οι ιθαγενείς του Αμαζονίου και της Αυστραλίας.
Εφηβος ακόμα, ξέπλυνε με το ταλέντο του την ντροπή του 1950 και αντικατέστησε τη βραζιλιάνικη κατάθλιψη με χαμόγελα αισιοδοξίας. Σήκωσε συνολικά τρία Παγκόσμια Κύπελλα, το όνομά του έγινε δρόμος και πλατείες, χρησιμοποιήθηκε από δικτάτορες και δημοκράτες πολιτικούς, τον υποδέχτηκαν στον Λευκό Οίκο και το Βατικανό και σε κάθε εμφάνισή του συγκεντρώνονταν χιλιάδες κόσμος για να δει αν είναι αληθινός.
Στην εποχή που το ποδόσφαιρο προσπαθούσε να κάνει τα πρώτα του βήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Αμερικάνοι υποδέχτηκαν τον Πελέ σαν μεσσία και τον έλουσαν με δολάρια και δόξα κι ας μην καταλάβαιναν το οφσάιντ και το πέναλτι.
Ακόμα κι αυτοί που στα μεταγενέστερα χρόνια έγερναν προς την πλευρά του Ντιέγκο Μαραντόνα, περισσότερο γιατί συμπαθούσαν τον ατίθασο χαρακτήρα του Αργεντινού και την μπιανκοσελέστε φανέλα, δεν τόλμησαν ποτέ να αμφισβητήσουν το μέγεθος του Πελέ.
Οι ιερόσυλοι του Four Four Two θα πρέπει να βρουν τρόπο για να επανορθώσουν το μέγα λάθος τους.













