Είναι νωρίς ακόμα {CR}μες στον κόσμο αυτόν

H Νίκα Σακαράμι ήταν μια έφηβη Ιρανή που διασκέδαζε με τις φίλες της τραγουδώντας παλιά ερωτικά τραγούδια. Εξαφανίστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Το πτώμα της αναγνωρίστηκε δέκα ημέρες μετά, στο νεκροτομείο κέντρου κράτησης. Στις 2 Οκτωβρίου, την ημέρα που θα γιόρταζε τα 17α γενέθλιά της, η σορός της μεταφέρθηκε στο δυτικό Ιράν για την ταφή. Κυβερνητικοί υπάλληλοι «έκλεψαν» το πτώμα για να το θάψουν αλλού ώστε ο τάφος της να μη γίνει τόπος προσκυνήματος.

Λέγεται Optimus και είναι το ανθρωποειδές ρομπότ της Tesla, το οποίο παρουσίασε πρόσφατα ο Ελον Μασκ. Ο Optimus περπάτησε επί σκηνής και χαιρέτισε το πλήθος – μια σαφής ένδειξη της φιλοδοξίας της εταιρείας να επεκταθεί σε τομείς πέρα από τα οχήματα. Ο Μασκ θεωρεί ότι η αγορά ρομπότ θα έχει μελλοντικά μεγαλύτερη αξία από εκείνη των αυτοκινήτων. Υπολογίζει ότι «ένα άκρως επιδέξιο ρομπότ» θα είναι έτοιμο για μαζική παραγωγή σε τρία χρόνια. Για όσους ανησυχούν για την ασφάλεια, θα διαθέτει και κουμπί διακοπής λειτουργίας.

«Για το σκάκι, λέγεται ότι η ζωή δεν είναι αρκετά μεγάλη – αλλά αυτό είναι πρόβλημα της ζωής, όχι του σκακιού», έλεγε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Νάπιερ. Προς το παρόν, αυτό δεν απασχολεί την 10χρονη Ευαγγελία Σίσκου η οποία κατέκτησε την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Ατομικό Πρωτάθλημα στη Γεωργία κερδίζοντας 99 σκακίστριες από 36 χώρες. Η Ευγενία έχει πολύ χρόνο μπροστά της. Οπως υποστήριζε ο μεγάλος γερμανός σκακιστής Ζίγκμπερτ Τάρας «το σκάκι, όπως η αγάπη και η μουσική, έχει τη δύναμη να κάνει τον άνθρωπο χαρούμενο».

Ηταν μια αξέχαστη στιγμή στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού. Ο οίκος Coperni έγραψε ιστορία καθώς η Μπέλα Χαντίντ εμφανίστηκε στην πασαρέλα φορώντας μόνο ένα εσώρουχο και ψιλοτάκουνα παπούτσια, καλύπτοντας με τα χέρια το γυμνό της στήθος. Τότε τρεις άνδρες εμφανίστηκαν στη σκηνή και ψέκασαν με σπρέι το σώμα της, δημιουργώντας στη σκηνή μέσα σε λίγα λεπτά, πάνω στο σώμα της, ένα λευκό φόρεμα με μεγάλο σκίσιμο. Μια στιγμή που μας αποκαλύπτει το μέλλον των ρούχων.

Είναι καθηγήτρια Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. Το βιβλίο της Ντανιέλ Σιτρόν «Προστατεύοντας την αξιοπρέπεια, την ταυτότητα και την αγάπη στην ψηφιακή εποχή μας» περιγράφει την επίθεση στην ιδιωτική μας ζωή από εταιρείες, κυβερνήσεις και όσους θέλουν να επωφεληθούν από τα δεδομένα μας. «Η ιδιωτική ζωή είναι το οξυγόνο της αγάπης. Ερωτευόμαστε με το να γινόμαστε αμοιβαία ευάλωτοι και να μοιραζόμαστε πληροφορίες». Το επιχείρημα του βιβλίου είναι ότι «χωρίς οικεία ιδιωτικότητα, είμαστε κελύφη του εαυτού μας. Δεν μπορούμε να συμμετέχουμε στην ιδιότητα του πολίτη».

Η λέξη bardo στον βουδισμό περιγράφει τη συνεχή μετάβαση. «Πεθαίνουμε και ξαναγεννιόμαστε συνεχώς», λέει ο μεξικανός σκηνοθέτης Αλεχάντρο Ινιάριτου, που την επέλεξε για τίτλο της νέας ταινίας του. «Για μένα το να μεταναστεύω είναι σαν να πεθαίνω λίγο. Σημαίνει μια ορισμένη αποδοχή του τέλους, του να ξαναγεννηθείς και να ξαναφτιάξεις τον εαυτό σου. Αυτή η ένταξη σε μια νέα κουλτούρα συνεπάγεται την αποσύνθεση όσων προηγήθηκαν. Και μετά η τελική μετανάστευση: ο θάνατος. Στην ηλικία μου αρχίζεις να το σκέφτεσαι. Σε κάνει να γελάς και να αναθεωρείς».