Ναι εκεί! Μέσα στο Σέντραλ Παρκ!

Στο πρόσφατο ταξίδι μου στη Νέα Υόρκη είχα την ευκαιρία να τρέξω ξανά στο Σέντραλ Παρκ, στο φημισμένο σε όλο τον κόσμο πάρκο, στην καρδιά του Μανχάταν. Είχα τρέξει ξανά εκεί το 2013 αλλά πάντα αξίζει! Ετσι, παρά την πολλή δουλειά και τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο, δεν θα άφηνα την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Στερήθηκα ώρες ύπνου και μπήκα στο πάρκο με τα αθλητικά μου παπούτσια για να «καταπιώ» χλμ. Σε 5 ημέρες, κατάφερα να πάω στο Σέντραλ Παρκ για τρέξιμο δύο φορές, θέτοντας όλες μου τις αισθήσεις σε φουλ λειτουργία.

Κάθε προπόνηση, οπουδήποτε, έχει τη δική της χάρη αλλά οι συγκεκριμένες ήταν το κάτι άλλο!

Γιατί;

Γιατί έτρεχα μαζί με άπειρους άλλους δρομείς, ειδικά την πρώτη φορά που πήγα γύρω στις 7 το πρωί! Και όταν λέω άπειρους, το εννοώ. Μόνο στο Παρίσι έχω δει επίσης τόσο πολλούς ανθρώπους να τρέχουν από τα χαράματα!

Επιπλέον έτρεχα σε ένα πανέμορφο πάρκο. Νομίζω είναι το πιο μεγάλο και πιο όμορφο που έχω πάει στη ζωή μου. Με 2-3 λιμνούλες, με πράσινο παντού, με ξεχωριστές διαδρομές για πεζούς, δρομείς, ποδηλάτες και μια βαριά κληρονομιά! Ακριβώς σε αυτό το πάρκο, στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης, γεννήθηκε το δρομικό κίνημα και αργότερα στήθηκε με πρωτεργάτη τον αξέχαστο Φρεντ Λεμπόου, ο Major Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης! O Λεμπόου ήταν και ο μακροβιότερος πρόεδρος των New York Road Runners οι οποίοι δημιουργήθηκαν το 1958!

Ετρεχα στο πάρκο όπου κάθε πρώτη Κυριακή του Νοέμβρη τερματίζει ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης! Διεξήχθη πρώτη φορά το 1970 και οι 127 συμμετέχοντες τότε, έτρεξαν όλη την απόσταση των 42.195 μέτρων σε επαναλαμβανόμενες στροφές μέσα στο Σέντραλ Παρκ. Σήμερα στον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης παίρνουν μέρος περισσότεροι από 30.000 εκλεκτοί δρομείς από όλο τον κόσμο που έχουν «πιάσει» τα ιδιαίτερα απαιτητικά όρια συμμετοχής.

Αισθάνθηκα δέος που έτρεξα ξανά εκεί! Και ίσως κάποτε καταφέρω να τερματίσω κι εγώ σε αυτόν τον σπουδαίο μαραθώνιο!

Ναι, εκεί! Μέσα στο Σέντραλ Παρκ!