Αχαστος reloaded

Αν εξαιρέσεις την κουλτούρα της διαμαρτυρίας, συχνά οργισμένης και επίσης συχνά ανοίκειας, ιδίως όπως διαχέεται στην κομματική βάση και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η άλλη μόνιμη σταθερά της πολιτικής ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ, και σήμερα όπως και χθες, είναι η εκλογολογία. «Κάνετε εκλογές αν σας βαστάει», «γιατί δεν κάνετε εκλογές», «οχυρώνεστε πίσω από την τετραετία για να μην κάνετε εκλογές», «θα τις κερδίσουμε όποτε κι αν τις κάνετε» – αυτά είναι τα ρητορικά μοντέλα που συχνά χρησιμοποιεί ο Αλέξης Τσίπρας για να προσδιορίσει το στίγμα της πολιτικής του.

Τελευταία, αποδεικνύοντας ότι υπάρχει αλληλεπίδραση με τα λούμπεν υβρεολόγια που κυκλοφορούν στο Ιντερνετ – οι κακές παρέες έφεραν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρώπη να δηλώνει ότι περιμένει τις εκλογές που θα νικήσει το κόμμα του και θα σημάνουν την «αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Φοβερή σύλληψη, από έναν εξυπνάκια πολιτικό ο οποίος αδυνατεί να καταλάβει ότι οι χούντες δεν καταρρέουν με εκλογές. Και ότι στη δημοκρατία δεν κερδίζεις με εξυπνάδες – κι αν κοροϊδέψεις τον κόσμο και κερδίσεις, σύντομα οι ψηφοφόροι σου θα το μετανιώσουν. Ο Αλέξης Τσίπρας το έχει ζήσει αυτό το έργο. Αλλά απ’ ό,τι φαίνεται επιμένει στο ριμέικ. Αν αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα με τον οκνηρό τρόπο της επανάληψης της ρητορικής που απομνημόνευσες όταν ήσουν νέος, δεν έχεις πολύ μέλλον στην πολιτική. Το παράδειγμα του αντιπάλου του Αλέξη Τσίπρα, του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, που τρέχει και δεν φτάνει, θα έπρεπε να του έχει ήδη δώσει το μέτρο.

Οταν όμως κινείσαι εντός, εκτός και επί τα αυτά, κι όταν απόρροια του τρόπου αντίληψης της πολιτικής είναι αποκλειστικά η επίκληση του λαού και των εκλογών, δεν μένουν και πολλά περιθώρια για πρωτοτυπίες ή, έστω, για αναζήτηση μιας στάσης που βλέπει την πολιτική πράξη μακροπρόθεσμα. Αν το θέμα είναι οι εκλογές, τις εκλογές θα επικαλείσαι – και ό,τι τις συνοδεύει.

Συνήθως, όταν σήμερα μιλάμε για εκλογές συμπεριλαμβάνουμε τις δημοσκοπικές μετρήσεις, που δείχνουν τις τάσεις του εκλογικού σώματος. Οι μετρήσεις δείχνουν πού πάνε τα πράγματα. Και οι πιο πρόσφατες μετρήσεις βλέπουν τη μεν ΝΔ να προηγείται καμιά δεκαριά μονάδες των αντιπάλων της, τον δε ΣΥΡΙΖΑ της διαμαρτυρίας και των αμφισβητούμενης εφαρμογής προγραμμάτων, στάσιμο.

Ποια είναι η απάντηση του Τσίπρα σε αυτές; Οτι είναι άκυρες, ότι η πλεοψηφία του ελληνικού λαού δεν τις εμπιστεύεται. «Ο πρώτος που φαίνεται ότι δεν τις εμπιστεύεται είναι ο Μητσοτάκης. Αν τις πίστευε θα έκανε εκλογές και θα καθάριζε το παιχνίδι», είπε σε συνέντευξή του στον ΑΝΤ1.

Το μεγάλο ταλέντο του Αλέξη Τσίπρα είναι η εξαπλούστευση. Εξαπλουστεύοντας, συχνά καταφέρνει να γίνεται πιστευτός από το κοινό του. Το θέμα είναι, όμως, ότι πιστεύει και ο ίδιος τον εαυτό του.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αλέξης Τσίπρας υποτιμά τον ρόλο των δημοσκοπήσεων. Τα ίδια έκανε και το 2019. Τις απέρριπτε ως άχαστος, ώσπου μετά τα γνωστά αποτελέσματα ζήτησε συγγνώμη από τον Δημήτρη Μαύρο, πρόεδρο του συνδέσμου των σχετικών εταιρειών.

Σήμερα, επιστρέφει για δεύτερη φορά στον ρόλο του άχαστου. Πολύ καλά, θα τον ειδοποιήσουμε.