Μετασχηματίζοντας τη διακυβέρνηση του νερού

Οι πλημμύρες, οι ξηρασίες, οι καύσωνες και οι πυρκαγιές που καταστρέφουν πολλά μέρη του κόσμου υπογραμμίζουν δύο θεμελιώδη γεγονότα. Πρώτον, η ζημιά στα αποθέματα γλυκού νερού επιβαρύνει ολοένα και περισσότερο τις ανθρώπινες κοινωνίες, ιδιαίτερα τις φτωχές, με εκτεταμένες επιπτώσεις στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική σταθερότητα. Δεύτερον, ο συνδυασμένος αντίκτυπος των σημερινών ακραίων συνθηκών είναι άνευ προηγουμένου στην ανθρώπινη ιστορία και πλήττει την ικανότητα των υπευθύνων χάραξης πολιτικής να ανταποκρίνονται.

Στην Ανατολική Αφρική καταστροφική ξηρασία τεσσάρων ετών έχει καταστρέψει εκατομμύρια μέσα διαβίωσης και έχει αφήσει περισσότερους από 20 εκατομμύρια ανθρώπους σε κίνδυνο πείνας. Στο Πακιστάν, οι πρόσφατες πλημμύρες βύθισαν το ένα τρίτο της χώρας, σκοτώνοντας τουλάχιστον 1.500 ανθρώπους μέχρι στιγμής και αφανίζοντας το 45% των φετινών καλλιεργειών. Στην Κίνα, ένας άνευ προηγουμένου καύσωνας έχει προκαλέσει έντονες ελλείψεις νερού σε περιοχές που αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο της παραγωγής ρυζιού της χώρας.

Επιπλέον, οι ξηρασίες και οι πυρκαγιές στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, καθώς και σοβαρές πλημμύρες και ξηρασίες σε ολόκληρη την Ινδία, έχουν μειώσει τις παγκόσμιες αποδόσεις σιτηρών και τις εξαγωγές τροφίμων, υπογραμμίζοντας τον βαθμό στον οποίο η παραγωγή τροφίμων μας εξαρτάται από μεγάλους, σταθερούς όγκους νερού. Προσθέστε σε αυτό τον αντίκτυπο του πολέμου στην Ουκρανία στις προμήθειες σιτηρών και λιπασμάτων, και υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να συνεχιστεί η σημερινή παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Για πρώτη φορά στην ιστορία μας, οι ανθρώπινες δραστηριότητες θέτουν σε κίνδυνο το νερό στην ίδια την πηγή του.

Η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το νερό 2023 – η πρώτη εδώ και σχεδόν 50 χρόνια – θα είναι μια κομβική στιγμή για τη διεθνή κοινότητα να αρχίσει να σχεδιάζει ένα μέλλον που λειτουργεί για όλους.

Μπορούμε ακόμα να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με το νερό και να επανασχεδιάσουμε τις οικονομίες μας ώστε να εκτιμήσουμε το νερό ως παγκόσμιο κοινό αγαθό. Ομως το παράθυρο της ευκαιρίας κλείνει. Για να έχουμε την ευκαιρία να αποφύγουμε την κλιματική καταστροφή και να προσαρμοστούμε στην αναπόφευκτη αλλαγή, πρέπει να διασφαλίσουμε ένα ανθεκτικό μέλλον στο νερό για τις φτωχές και τις πλούσιες κοινωνίες.

Η Μαριάνα Μαζουκάτο είναι ιδρυτική διευθύντρια στο UCL Institute for Innovation and Public Purpose και πρόεδρος στο Council on the Economics of Health for All του World Health Organization
Η Ενγκόζι Οκόνζιο – Ιουέλα είναι γενική διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου
Ο Γιόχαν Ρόκστρομ είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Πότσνταμ για την Ερευνα Κλιματικών Επιπτώσεων
Ο Θάρμαν Σανμουγκαράθαμ είναι στο υπουργικό συμβούλιο της Σιγκαπούρης και πρόεδρος της Ομάδας των Τριάντα.