Ιατρική γνωμάτευση από έναν ερασιτέχνη

Ο Ερντογάν τα κατάφερε και εμείς οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε: διεύρυνε διεθνώς το νόημα του όρου «γραφικότητα», με την αλησμόνητη ομιλία του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Γνωρίζαμε εδώ και χρόνια ότι ο ηγέτης της Τουρκίας έχει σαλέψει, παρακολουθούσαμε τη διολίσθηση στην παλαβομάρα με την κλιμάκωση των απειλών του εναντίον της χώρας μας, μετά το σόου στη Γενική Συνέλευση όμως το έχει πάρει χαμπάρι όλος ο κόσμος. Μιλούμε ότι, αν δεν ήταν ο Ερντογάν, μόλις κατέβαινε από το βήμα θα τον μάζευαν οι νοσοκόμοι με τον ζουρλομανδύα, από εκεί στο ασθενοφόρο και καρφί στο πρώτο εφημερεύον τρελοκομείο! Τι του πάει τόσο στραβά, τέλος πάντων;

Τα πάντα, είναι η απάντηση, μα κυρίως το γεωπολιτικό παιχνίδι που επιχείρησε να παίξει με αφορμή το Ουκρανικό. Δεν εκτίμησε σωστά ο Ερντογάν τη σημασία και τις συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, δεν κατάλαβε ότι είχαμε «αλλαγή υποδείγματος», για να χρησιμοποιήσω έναν τεχνικό όρο. Πίστεψε, αντιθέτως, ότι η κρίση στις σχέσεις της Δύσης με τη Ρωσία ευνοούσε ακόμη περισσότερο το παιχνίδι μιας επαμφοτερίζουσας Τουρκίας, που είναι τόσο μεγάλη και σπουδαία χώρα, ώστε μπορεί να διαπραγματεύεται με τους δικούς της όρους την απάντηση στο δίλημμα των καιρών.

Ξαναφτιάχνουμε τον χάρτη από την αρχή, με πόλεμο και αιματοχυσία (γιατί αλλιώς δεν γίνεται…) ή διατηρούμε και ενισχύουμε τη διεθνή νομιμότητα; Πετάμε στα σκουπίδια το μάθημα του 20ου αιώνα, του αιματηρότερου στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, ή υπερασπιζόμαστε το διεθνές σύστημα; Αυτό είναι το δίλημμα για τις δημοκρατικές χώρες της Δύσης και ο Ερντογάν, ίσως επειδή μεγάλωσε, κουράστηκε, έχει και τα ψυχιατρικά του, δεν το έπιασε. Επέμεινε στην ευρασιατική ιδιαιτερότητα της χώρας του και το αποτέλεσμα ήταν να την οδηγήσει σε δυσμενέστερη θέση έναντι της Δύσης. Αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο τον επικρίνει η τουρκική αντιπολίτευση στην εξωτερική πολιτική που ακολουθεί.

Στο πλαίσιο αυτό εξηγείται η τρέλα του. Αυτό εξηγεί γιατί εναλλάσσει τα ανατολίτικα γλειψίματα προς τις ΗΠΑ με την υστερία των εξωφρενικών απειλών προς την Ελλάδα. Πρώτη φορά απειλείται να ανατραπεί η ισορροπία στο Αιγαίο υπέρ της Ελλάδος και μάλιστα εξαιτίας των δικών του επιλογών. Και το μόνο στο οποίο θα μπορούσε να ελπίζει, για να δικαιωθεί η στάση του έναντι των ΗΠΑ και της Δύσης, θα ήταν αν η Ελλάδα έκανε την ουρανομήκη μ@λ@κί@ να προκαλέσει εκείνη ένα επεισόδιο στο Αιγαίο – εξού λοιπόν τα γαυγίσματα από την απέναντι ακτή του Αιγαίου. Για κακή του τύχη, όμως, ο Πάνος Καμμένος έχει εγκαταλείψει για να ασχοληθεί με το μόντελινγκ και στην Αθήνα τα ηνία τα κρατούν σοβαροί άνθρωποι.

Αν συμφωνείτε με την παραπάνω ανάλυση, τότε σκεφθείτε σας παρακαλώ πόσο απερίσκεπτο θα ήταν αν η χώρα μας είχε υιοθετήσει την επαμφοτερίζουσα στάση στο Ουκρανικό, υπέρ της οποίας τόσο πολύ επέμενε η αντιπολίτευση. Σκεφθείτε πόσο διαφορετική θα ήταν τώρα η θέση της χώρας. Πόσο πιο επισφαλής και ευάλωτη θα ήταν έναντι της τουρκικής υστερίας.

Αν στέλναμε μόνο σταφίδα στους αμυνομένους (όπως έλεγε εκείνος ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν μπαίνω καν στον κόπο να θυμηθώ το όνομά του…), αν ακολουθούσαμε την πολιτική του «ειρήνη υμίν» και «αγάπη μόνο», δηλαδή της ευμενούς ουδετερότητας προς τον επιτιθέμενο, θα διευκολύναμε την Τουρκία και το παιχνίδι της. Διότι, ανάμεσα σε δύο συμμάχους με μισή καρδιά, οι ΗΠΑ θα διάλεγαν εκείνον από τους δύο που είναι ο ισχυρότερος, δηλαδή την Τουρκία. (Διότι, ακόμη και αν δεν είναι ιδιαιτέρως χρήσιμη ως σύμμαχος, τουλάχιστον την εμποδίζεις να πάει με την άλλη πλευρά). Αυτή τη δυνατότητα στέρησε από τον Ερντογάν η ξεκάθαρη ένταξη της χώρας στο στρατόπεδο της Δύσης – αυτή που τόσο πολύ θορύβησε την αντιπολίτευση.

Ο κόσμος μας άλλαξε, η απειλή εναντίον του είναι σοβαρή. Η Δύση έχει ανάγκη από συνοχή και συμμάχους. Μισθοφόρους δεν χρειάζεται. Αυτό διέφυγε του Ερντογάν και έφθασε στο σημείο να ανεβάζει διασκευή της «Τρέλας του βασιλιά Γεωργίου» στο βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ…

ΣΙΓΑ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΗ…
Στην πρόσφατη συνέντευξή του στη ΔΕΘ, αναφερόμενος εν παρόδω στα ψηφοδέλτια που θα παρουσιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν έλθει η ώρα, ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι θα μας εκπλήξουν. Τι ήθελε να το πει; Βγήκε αμέσως στο ραδιόφωνο ο Αντώναρος, για να μας πει πόσο σοβαρό ήταν το πρόγραμμα που παρουσίασε ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη. Ποια έκπληξη λοιπόν; Πάει η έκπληξη, καταλάβαμε όλοι. Να τα βλέπει ο Αντώναρος που δεν μπορεί να κρατηθεί. Βρε Ευάγγελε! Αχ, Ευάγγελε! Πού θα πάει πια αυτό με σένα; Λίγη αυτοσυγκράτηση! Εκπληξη μας ετοίμαζε ο άνθρωπος και μάλιστα ήταν τόσο περήφανος, τι έσπευσες εσύ να τη χαλάσεις;

Να θυμίσω, πάντως, ότι η τελευταία φορά που είχε μετάσχει ο Ευάγγελος στις εκλογές ως υποψήφιος με τη ΝΔ ήταν το 2012. Τότε έλαβε μόλις 4.666 ψήφους, δηλαδή σχεδόν 9.000 λιγότερες από όσες χρειαζόταν για να εκλεγεί. Τον πέρασε ως και ο Αντώνης Αντωνιάδης, με 5.727 ψήφους. Είμαι βέβαιος ότι ως υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ θα διαπρέψει! Δεν περιμένω να εκλεγεί, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα διαπρέψει…