Μάρκετινγκ

Στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, το 2012, προβλήθηκε ένα βίντεο με τον Ντάνιελ Κρεγκ, ως Τζέιμς Μποντ, να επισκέπτεται το παλάτι προκειμένου να συνοδεύσει τη βασίλισσα στο στάδιο. Αν δεν το έχετε δει, αναζητήστε το στο YouTube. Πράγματι, ο Μποντ μπαίνει στο παλάτι, ο βασιλικός  μπάτλερ τον οδηγεί στο γραφείο της Ελισάβετ, στη συνέχεια ο πράκτορας και η βασίλισσα επιβιβάζονται στο ελικόπτερο και μετά τους βλέπουμε να πέφτουν με αλεξίπτωτο. Την ίδια στιγμή αναγγέλλεται η είσοδος του βασιλικού ζεύγους στο στάδιο. Κανένας δεν θεώρησε ακραία ή εκκεντρική τη συμμετοχή της βασίλισσας στο βίντεο. Αντιθέτως, ήταν συνεπής προς έναν από τους βασικούς στόχους του στέμματος: το μάρκετινγκ της χώρας.

Αυτό τον σκοπό εξυπηρέτησε και η κηδεία της Ελισάβετ. Οποιος την παρακολούθησε κατάλαβε ή θυμήθηκε για ποιο λόγο η Βρετανία υπήρξε αυτοκρατορία και γιατί παραμένει μία δύναμη με παγκόσμια επιρροή. Το υπερθέαμα που είδαν μερικά δισεκατομμύρια άνθρωποι, με τηλεθέαση μεγαλύτερη από τελικό Μουντιάλ, ήταν μία επίδειξη της Βρετανίας προς τον κόσμο και μία μετάγγιση υπερηφάνειας προς το εσωτερικό της χώρας. Δεν ήταν μόνο το βάθος της παράδοσης που ξεδιπλώθηκε στους δρόμους του Λονδίνου. Ούτε το τελετουργικό που είχε μέρη με χιλιετή παράδοση. Ηταν η άψογη οργάνωση, η ακρίβεια, η τηλεοπτική κάλυψη. Ηταν που τίποτα δεν πήγε στραβά. Δεν στραβοπάτησε ναύτης, δεν δυστρόπησε ίππος.

Στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου η Βρετανία μας είχε δείξει το ποπ πρόσωπό της, μας εξήγησε γιατί άσκησε τόσο μεγάλη επιρροή στην παγκόσμια κουλτούρα. Στην κηδεία της Ελισάβετ μας θύμισε το βάθος και το μέγεθος της συνέχειας που έχει όχι απλώς ως κράτος, αλλά ως αντίληψη για τον κόσμο. Οσο και αν ο κόσμος αλλάζει, η Βρετανία, μέσω της κηδείας, δήλωσε ότι είναι ένα δένδρο με βαθιές ρίζες, οι οποίες συνεχίζουν να ποτίζονται, όσοι αιώνες και αν πέσουν από πάνω τους. Αυτό μπορεί να σας αρέσει, μπορεί και να σας ενοχλεί. Ομως δεν μπορείτε παρά να σταθείτε με δέος μπροστά του.

Το δάχτυλο του Βελόπουλου
Εχει βάση το σενάριο συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με τον Κυριάκο Βελόπουλο; Ασφαλώς και έχει. Αν μετά τη δεύτερη κάλπη αυτός είναι ο μοναδικός συνδυασμός που δίνει κυβέρνηση, τότε εκ των πραγμάτων θα τον δούμε στο τραπέζι. Αλλωστε από το να οδηγηθεί η χώρα σε τρίτη εκλογική αναμέτρηση, είναι προτιμότερο να βλέπουμε μετασονύχτια τον κυβερνητικό εταίρο στην ΕΡΤ να πουλάει βιβλία και αλοιφές με μυστικές συνταγές από γέροντες του Αγίου Ορους. Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσον ο Βελόπουλος θα προσπαθήσει να επιβάλει δική του ατζέντα. Είναι αφελές ερώτημα. Η μοναδική ατζέντα που έχει ο Βελόπουλος είναι η προσωπική του. Απαξ και βουτήξει το δάχτυλο στο μέλι της εξουσίας δεν θα έχει τίποτα να πει. Το στόμα του θα είναι απασχολημένο γλείφοντας το δάχτυλο.

Ο Κουτσούμπας με φράκο
Αρκετοί ενοχλήθηκαν από τις αναφορές των Βρετανών στον πρίγκιπα Παύλο, λησμονώντας ότι οι τίτλοι ευγενείας δεν χάνονται και, εκ των πραγμάτων, ο Παύλος δεν θα μπορούσε να είναι τέως, former που λέει και ο λαός μας. Ομως φανταστείτε πώς θα ήταν τα πράγματα έτσι και είχαμε ακόμα βασιλεία στην Ελλάδα. Να κατεβαίνουν τα άλογα στην Ηρώδου Αττικού, να υπάρχουν κύκλοι του παλατιού, οι πολιτικοί αρχηγοί να εμφανίζονται με φράκο σε επίσημες εκδηλώσεις (μόνο και μόνο για να δεις έτσι τον Κουτσούμπα αλλάζεις το πολίτευμα) και ο βασιλιάς να απευθύνεται στον λαό ντυμένος όπως ο πορτιέρης στη Μεγάλη Βρετανία. Μην σας φαίνεται και τόσο τρομακτικό. Οπως έχουμε τους γόνους τριών οικογενειών, θα είχαμε και τα εγγόνια της Φρειδερίκης. Σιγά το πράγμα…