Φεστιβάλ SPUTIN

Γιατί άραγε παρακολουθούσαν το κινητό του Σπίρτζη; Ακατανόητο. Μήπως κάποιος λεβεντοπράκτορας ήθελε να κάνει ανακαίνιση στο σπίτι και του έκανε επισύνδεση για να μάθει από πού είχε αγοράσει τους μουσαμάδες για τα εγκαίνια του μετρό της Θεσσαλονίκης;

Το λέω γιατί ζούμε σε μια χώρα όπου όλα μπορούν να συμβούν – μέχρι και φεστιβάλ «SPUTNIK» έγινε που, μόλις διαβάσεις τον τίτλο, νομίζεις ότι εκεί θα μοιράζουν δωρεάν ρωσικά εμβόλια. (Ή, έστω βότκα Σταλίν-σναγια)
. Τελικά δεν μοίραζαν εμβόλια. Μπορεί να ήταν μια αναμνηστική δόση σοβιετισμού ο οποίος σαρκωνόταν στο πρόσωπο του Πούτιν που έλεγε σε κυριλλικό αλφάβητο το γνωστό  σύνθημα περί Μητσοτάκη.

Το μάλλον αντι-καβαφικό αυτό σύνθημα δεν θα ενθουσίασε ενδεχομένως τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, παρότι πρόβαλαν και μια ταινία μικρού μήκους υπέρ του γάμου μεταξύ ομοφύλων «για να εκπαιδεύσουν», λέει «τον λαό». Ρε, μανία που έχουν αυτοί οι άνθρωποι να μας μαρινάρουν, ρε μανία με το κήρυγμα – ούτε οι Γιαχωβούδες δεν έχουνε τέτοιο πάθος για κατηχητικό. Και ποιος τους είπε πως μας νοιάζει ποιος παντρεύεται ποιον – εξάλλου ο γάμος, ανεξάρτητα ποιοι κουκουλώνονται, είναι ένας συντηρητικός θεσμός. (Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια). Και καλά οι καθημερινοί άνθρωποι, ας ζήσουν ευτυχισμένοι. Αλλά φαντάζεστε τον Καβάφη αρραβωνιασμένο,  ή τον Ζαν Ζενέ  στην εκκλησία με νυφικό του Λάκη Γαβαλά; Νοικοκύρη τον Χριστιανόπουλο; Πάει ο μύθος. Θα χανότανε το πάθος που προκύπτει απ’ τη δυσκολία – δεν θα υπήρχαν πια «οι ανδρείοι της ηδονής».  Διότι,  τι να γράψει, πια, ο ύπανδρος ποιητής μετά από δύο χρόνια συζυγικού βίου; Μάλλον κανένα ποίημα που θα σιχτιρίζει την έγγαμη μικροαστική ζωή, τον καναπέ, την τηλεόραση, τον κοινό ΕΝΦΙΑ  και τα λαπαδιασμένα μακαρόνια Μπολονέζ.

Πώς το λένε στην Κρήτη: οι παντρεμένοι με τους παντρεμένους και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς. Αλλά κάποιοι άνθρωποι που δεν ανέχονται ιδεολογικά την οικογένεια, τώρα την προπαγανδίζουν – δεν βγάζεις άκρη. Και για να μην παρεξηγηθούμε, επαναλαμβάνω: ας λογοδοθεί, ας αρραβωνιαστεί και ας παντρευτεί ο καθείς όποιον και όποια θέλει. Ποσώς μας ενδιαφέρει. Ποιος νοιάζεται; Ισως μόνο κάποιοι μητροπολίτες και ιδίως κάποιοι βραχμάνοι κομμάτων που σε περνούσαν ιδεολογικό δικαστήριο αν έβγαζες γκόμενα από άλλο κόμμα. (Τώρα υποδύονται τους δικαιωματιστές).

Αυτά όμως πώς συμβιβάζονται με το κυριλλικό σύνθημα; Και τι τους νοιάζει, εν πάση περιπτώσει, τι κάνει ο καθείς στο κρεβάτι του, αφού απ’ την άλλη παριστάνουν τους large και προπαγανδίζουν τους γάμους ομοφύλων, κάτι, πλέον, αυτονόητο και βαρέως πληκτικό, δηλαδή άνευ σημασίας. Ή, είναι πουριτανοί (που είναι και μάλιστα βαριάς μορφής) ή είναι δικαιωματιστές.

(Λένε πως κάνανε σάτιρα. Μα, κι εμείς σάτιρα κάνουμε).

Μάλιστα άκουσα προχθές έναν στο μπαρ να κάνει κι αυτός σάτιρα ρωτώντας: «Τι είναι καλύτερο, να σε λένε ομοφυλόφιλο, ή να πηγαίνεις μια ζωή αποκλειστικά με μια μόνο ντεκαφεϊνέ συντρόφισσα;». Δεν κατάλαβα το δίλημμα, ούτε τι σήμαινε η ερώτηση – εξάλλου, ποιος νοιάζεται, πλέον, για το σεξ; Θ’ αφήσουμε τώρα το κινητό και το κομπιούτερ και θα ασχολούμαστε με τόσο παρωχημένα πράγματα; Θα παρατήσουμε το Νέτφλιξ, ή το voody-online και θα ασχολούμαστε με την κλινοπάλη;

Πολύ πασέ – ίσως κάποιοι αλλοδαποί που έχουν να δουν γυμνό αστράγαλο τριάντα χρόνια να σώζουν την κατάσταση. Επομένως τι μας νοιάζει τι κάνει ο Μητσοτάκης με τα ερωτικά του, ή ο Κουτσούμπας, ο Σπίρτζης, ή ο Μιχελογιαννάκης – να, ένας αγωνιστής που δεν του παρακολούθησαν το κινητό ακόμα, και είναι απορίας άξιον. Αν έχει κάποιον εκεί στην ΕΥΠ, ας τον παρακολουθήσει μήπως ξαναβγεί βουλευτής κι αυτός ο αδικημένος άνθρωπος.

(Ας κάνουν και άλλοι σάτιρα).

Ετσι που λες. Φεστιβάλ SPUTNIK. Πάλι καλά που δεν το ονόμασαν ΖΝΤΑΝΟΦ. (Να, μια πιο ειλικρινής ιδέα για το μέλλον). Ή, SPUTIN, θα ήταν ακόμα πιο εύστοχο. Ειδικά τώρα που οι κακοί και ναζί Ουκρανοί αντεπιτίθενται και καταλαμβάνουν εδάφη κατακτημένα απ’ τη «μεγάλη σοβιετική πατρίδα», ο νέος πατερούλης χρειάζεται κάποια ενθάρρυνση. Εξάλλου σε εκείνον δεν είχε προσφύγει η ηρωική δραχμογενιά για να πάρει τιμημένα ρούβλια και να ακυρώσει το ευρώ το οποίο παρεμποδίζει την επανάσταση; (Είχαν, βέβαια και εναλλακτική: ριφιφί στο Νομισματοκοπείο – γι’ αυτό κάνανε και επισύνδεση στον Λαφαζάνη).

Απ’ την άλλη, θα πεις, πάλι καλά που έβαλαν τον Πούτιν και κυριλλικό αλφάβητο, διότι θα μπορούσαν να είχαν βάλει και τον Ερντογάν να λέει το σύνθημα στα καλιαρντά, ή στα τούρκικα – έ, και τι θα γινόταν τότε; Μήπως η θάλασσα έχει σύνορα; Μήπως το σεξ έχει σύνορα; Τα ψάρια έχουν τσίνορα; (Μερικά, ναι). Συνεπώς, δεν ξέρω τι θα υποστήριζαν οι συνταγματολόγοι σε μια τέτοια περίπτωση, πάντως οι νεολαίοι θα έλεγαν πως κάνανε σάτιρα.

(Μα, κι εμείς σάτιρα κάνουμε – ελπίζω).

Ωστόσο με τον Πούτιν στο σύνθημα υπήρξε κι ένα θετικό: χάρηκε η Ζαχάροβα – δεν ξέρω αν τους έστειλε δώρο και κάνα δυο μποτίλιες με αέριο Πούτιν. Διότι ακόμα και  το αέριο του πατερούλη είναι πολύτιμο. Ευωδιάζει.  Μόνο ο Ζελένσκι είναι κακός, διότι παρεμποδίζει την εξάπλωση του ρωσικού διεθνισμού, τον θρίαμβο της επανάστασης του μετενσαρκωμένου πατερούλη. Αυτός, ο Ζελένσκι φταίει και το τάγμα Αζόφ που αντί να καθίσουν να τους κάνει ο Πούτιν κλύσμα με ψαρόκολλα, αυτοί πολεμούν υπέρ πατρίδος, οι αντιδραστικοί.

Επίσης: στο φεστιβάλ SPUTNIK, δυστυχώς,  δεν είδαμε να υπάρχουν εν αφθονία  καλλιτέχνες-αντιστασιακοί, όπως άλλες φορές. Γιατί; Είναι γνήσια ελληνική εκδοχή και πρέπει να τους τιμούμε δεόντως. Το δε περιλάλητο σύνθημα «Είναι βιαστής» ξεχάστηκε, αν και θα μπορούσε να συνδεθεί σουρεαλιστικά με το κυριλλικό -αρκεί να υπήρχε συναίνεση. Ισως θα έπρεπε να ερωτηθεί και ο Πούτιν. Θα πεις, σάτιρα έκαναν τα παιδιά.

(Ε, κι εμείς σάτιρα κάνουμε).