«Δεν νιώθω ξεχωριστός»

Μετά την επιτυχία του στο αμερικάνικο όπεν και την άνοδό του στο Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης στο τένις, ο Κάρλος Αλκαράθ μίλησε σε συμπατριώτες του δημοσιογράφους και μεταξύ άλλων είπε:

«Το να παίξω με τον Φέντερερ θα με ενθουσίαζε όπως και να κερδίσω τους Big 3 σε ένα Grand Slam. Πάντα υποστηρίζω ότι για να γίνεις ο καλύτερος, πρέπει να κερδίσεις τους καλύτερους. Κανένας δεν σου χαρίζει τίποτα. Δεν χτυπάς απλά τα δάχτυλά σου και σου ανήκουν όλα. Πρέπει να δουλέψεις σκληρά. Πιστεύω ότι ο Grand Slam τίτλος και το Νο1 στον κόσμο ήρθαν επειδή δούλεψα πολύ σκληρά με την ομάδα μου για πολύ καιρό. Δεν ήταν στρωμένος ο δρόμος με ροδοπέταλα. Επρεπε να υποφέρω και να περάσω δύσκολες στιγμές για να φτάσω εκεί. Δεν είμαι ξεχωριστός και δεν είπα ποτέ ότι θα γίνω ο καλύτερος, έχω δουλέψει γι’ αυτά».

Τόνισε επίσης ο ισπανός τενίστας:
«Δουλεύω με μια ψυχολόγο για δύο-τρεις χρονιές τώρα. Είναι μια εξαιρετική επαγγελματίας και ένας από τους λόγους που είμαι Νο1 αυτή τη στιγμή. Εχω βελτιωθεί πολύ εξαιτίας της. Μιλάμε πολύ και μου δίνει συμβουλές σε συγκεκριμένες περιστάσεις. “Πρέπει να κάνεις αυτό, πρέπει να κάνεις εκείνο”. Πράγματα που με βοηθάνε στους αγώνες, μου έχει δώσει πολλά εργαλεία. Είναι περισσότερο για το γήπεδο, πώς να διαχειρίζομαι καταστάσεις».

«Δεν έχω συγκεκριμένη ρουτίνα»
Ο Αλκαράθ αναφέρθηκε και στις συνήθειές του: «Πριν από τα ματς δεν έχω κάποια συγκεκριμένη ρουτίνα. Κάνω το ζέσταμά μου και προσπαθώ να είμαι στο ίδιο μέρος με την ομάδα μου. Αν θέλω, μπορεί να ακούσω και μουσική. Στο ματς έχω κάποιες προκαταλήψεις με τις πετσέτες, να κουβαλώ τέσσερις μπάλες, να αναπηδούν πέντε φορές, τα μπουκάλια πάντα να είναι στοιχισμένα, πάντα πίνω πρώτα από ένα συγκεκριμένο και να τρώω μια δαγκωνιά από την μπάρα μου πριν φάω μπανάνα. Εξω από το τένις, ειλικρινά, είμαι ένας απλός άνθρωπος και διασκεδάζω με φίλους, σε ένα παγκάκι, μέσα στο αυτοκίνητο ή σε κάποιο σπίτι. Να μιλάμε, να γελάμε, να λέμε ανέκδοτα. Αυτό με κάνει χαρούμενο. Ειλικρινά, το μόνο που φοβάμαι είναι η αποτυχία. Αυτός είναι πιθανότατα ένας από τους φόβους μου. Δεν θέλω να απογοητεύω τους ανθρώπους. Να μην μπορώ να επιβεβαιώσω τις προσδοκίες τους. Αν και έχω κερδίσει ένα Grand Slam ή τώρα είμαι Νο1 στον κόσμο, πιθανότατα θα υπάρξουν τουρνουά στα οποία υπάρχουν προσδοκίες και δεν μπορώ να ανταποκριθώ σε αυτές».