Το μπάσκετ… μεγαλώνει!

Κάποιες κοσμοθεωρίες, κάποια… θέσφατα του παρελθόντος, προφανώς και πήγαν περίπατο σε αυτό το Ευρωμπάσκετ. Τι έλεγαν οι περισσότεροι αν όχι όλοι εδώ και κάμποσες δεκαετίες; Επέμεναν πως το μπάσκετ είναι «άθλημα για λίγους» ή για να ειπωθεί σωστότερα «το σπορ που παίζουν λιγότερες χώρες στην Ευρώπη και στον κόσμο σε σύγκριση με το ποδόσφαιρο». Εδώ, ασφαλώς και δεν υπάρχει αντίρρηση σοβαρή, ο αντίλογος είναι περιορισμένος.

Σίγουρα, όμως, στο Ευρωμπάσκετ που παρακολουθούμε και δείχνει εξαιρετικά ενδιαφέρον και ποιοτικό, πολλά ανατράπηκαν. Ναι, δεν παίζεται μπάσκετ αξιώσεων σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, ούτε είναι εύκολο να στήσεις μια μπασκέτα και να βρεις καλούς παίκτες. Υπάρχει όμως βελτίωση, χώρες που δεν υπήρχαν στον (μπασκετικό) χάρτη εμφανίζουν ένα άλλο προφίλ και βγάζουν μια δυναμική πολύ ενδιαφέρουσα. Τι είδαμε, συγκεκριμένα, τόσο στους ομίλους όσο και στο Βερολίνο αυτές τις ημέρες; Το Μαυροβούνιο δεν είχε ταλέντο όπως οι άλλες χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, έδειξε όμως τα δόντια του και πέρασε στη δεύτερη φάση. Το Βέλγιο δεν είναι μόνον… Λουκάκου, αλλά διαθέτει και παίκτες που καταθέτουν δυνάμεις στο παρκέ, έχει ανέβει το επίπεδο και στο πρώτο ματς των νοκάουτ κάποιες στιγμές δυσκόλεψε τη Σλοβενία. Η Ουκρανία κατέβασε ένα σύνολο μαχητών και οτιδήποτε άλλο αυτή την εποχή μάλλον θα ήταν παράταιρο, ενώ η Πολωνία μοιάζει με δυνατή έκπληξη και μένει να φανεί τι θα κάνει απόψε με τους πρωταθλητές Ευρώπης. Οσον αφορά στη Φινλανδία, εδώ κι αν έτριβαν οι πάντες τα μάτια τους. Η παρέα του Μάρκανεν αιφνιδίασε την Ισπανία, έτρεξε ένα μεγάλο σκορ στο πρώτο ημίχρονο κατά τον χθεσινό προημιτελικό, έδειξε πως στο ρόστερ της δεν βρίσκεται μόνον ο παίκτης της Γιούτα – υπάρχουν και άλλοι με δυνατότητες πολλές. Η πορεία της δεν ήταν έκπληξη.

Πού οφείλεται, λοιπόν, αυτή η άνοδος των χωρών; Κυρίως στους παίκτες που αποφασίζουν να περάσουν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, να φοιτήσουν αρχικά σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ ή να αποκτήσουν παραστάσεις όταν εντάσσονται σε μια ομάδα του ΝΒΑ. Και ενισχύουν μετά τις εθνικές. Η όλη διαδικασία εκμάθησης του  μπάσκετ έχει ανέβει, προπονητές με εμπειρίες διδάσκουν και σε περιοχές που το μπάσκετ δεν είναι πρώτο ή διαδεδομένο άθλημα, με συνέπεια ο πήχης των προσδοκιών να ανεβαίνει καθημερινά. Ισως αυτό να είναι το μήνυμα του εφετινού Ευρωμπάσκετ. Η πίτα μεγαλώνει. Και το μπάσκετ ως άθλημα, αναμφίβολα θα ωφεληθεί.