Παίζει με τη φωτιά!

Το «δύο στα δύο» που έκανε η εθνική ομάδα στο Ευρωμπάσκετ, κάνει τους… ειδήμονες να πετούν στα ουράνια και να σκαρφαλώνουν σε ένα συννεφάκι αισιοδοξίας άκρατης. Ναι, η Εθνική του Γιάννη και του Τάιλερ, ασφαλώς και μπορεί να φτάσει ψηλά, στα μετάλλια δηλαδή, σίγουρα μπορεί να κατακτήσει την κορυφή και αυτός είναι ο κρυφός αλλά μεγάλος στόχος. Κι ας μην ομολογείται από κανέναν.  

Ωστόσο, κάποιες στιγμές η μεγάλη χαρά δεν σου επιτρέπει να βλέπεις καθαρά τα πράγματα και καλό είναι όταν όλα πηγαίνουν πρίμα, να επισημαίνονται εκείνη τη στιγμή ορισμένες παραφωνίες.
Γιατί τίποτα δεν είναι τέλειο και άλλωστε δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό.

Στα ματς του ομίλου η Εθνική πήρε δύο νίκες αγχωτικές. Επαιξε με τη φωτιά. Δηλαδή, στο τσακ απέφυγε την απόλυτη και πικρή ανατροπή, τόσο στο ραντεβού με την Κροατία όσο και στο ματς με τη γηπεδούχο Ιταλία. Το σύνολο του Ιτούδη έχασε διαφορές μεγάλες, ακόμη και όταν πέρασε μπροστά με 17 πόντους είδε τα πράγματα να γυρίζουν χωρίς καλά καλά να το καταλάβει. Ενδεικτικά ας αναφερθεί πως η Κροατία νίκησε στο δεύτερο ημίχρονο με σκορ 55-43, ενώ η Ιταλία στο τελευταίο δεκάλεπτο το σαββατόβραδο, επικράτησε με 10 πόντους και σχεδόν γύρισε το ματς. Αρα, αυτό που απαιτείται είναι όχι μόνον ψυχραιμία, αλλά να βρουν κόουτς και παίκτες τι συμβαίνει και δεν «τελειώνουν» τα παιχνίδια την ώρα και τη στιγμή που πρέπει. Δεν μπορεί να ευθύνεται μόνον η διαιτησία κι ας έπαιξε «πολύ Ιταλία» σε καίριες φάσεις. Επιπρόσθετα, ας επισημανθεί πως ναι μεν έχουμε παίκτες που προέρχονται από τραυματισμό και θέλουν να βρουν ρυθμό (Παπαγιάννης, Σλούκας, Παπαπέτρου), η Ιταλία όμως δεν ήταν πλήρης. Ο «πολύς» Γκαλινάρι λαβωμένος με χιαστό, έξω και ο Μπελινέλι. Επιπρόσθετα, σε πείσμα όσων δηλώνουν θιασώτες της άμυνας, η Εθνική προχωρά με όπλο την επίθεση. Εφτασε ψηλά στο σκορ! Με οδηγό όχι μόνο τον Γιάννη, για να είμαστε ειλικρινείς, αλλά το μυδράλιο με το όνομα Τάιλερ Ντόρσεϊ. Που στέλνει εύστοχα τρίποντα λες και σημαδεύει από τη γραμμή των βολών, ένα όπλο που μας έλειπε χρόνια και χρόνια από τη δωδεκάδα. Οσον αφορά στον Αγραβάνη, πολλά τα κουσούρια του… Αυτό δεν λένε αρκετοί; Μεγάλη, όμως, η ψυχή του. Αποφεύγουν να το αναφέρουν οι περισσότεροι.

Κοντολογίς, η σπίθα στα μάτια των παικτών και του Δημήτρη Ιτούδη είναι ο οδηγός μιας ομάδας που φτιάχτηκε για να πετύχει και γιατί όχι, να κατακτήσει το Ευρωμπάσκετ. Της αξίζει. Ταιριάζει στους έλληνες παίκτες αυτός ο στόχος. Οταν έχεις τον καλύτερο παίκτη του κόσμου στις τάξεις σου, δεν μπορεί να μην κοιτάς τον ουρανό.