Λογισμικά

Από τη μακρά λίστα ζητημάτων για τα οποία η αντιπολίτευση, όπως κάθε αντιπολίτευση, κατηγορεί την κυβέρνηση, υπάρχουν δύο που αφήνουν την τελευταία εκτεθειμένη. Και δεν είναι ούτε οι τιμές της ενέργειας ούτε οι θάνατοι από COVID.

Το πρώτο είναι πολύ σοβαρό αλλά δεν έχει πολιτικό κόστος, καθώς αφορά κάτι φουκαράδες που ο μέσος ψηφοφόρος ούτως ή άλλως δεν θέλει στα πόδια του. Πρόκειται για την επιβεβαίωση της παράνομης τακτικής των επαναπροωθήσεων από το πλέον αρμόδιο όργανο, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF). Στην αποτελούμενη από 129 σελίδες έκθεσή της, που έχει περιέλθει σε γνώση του «Der Spiegel», της «Monde» και του Lighhouse Reports, επιβεβαιώνονται όλες οι καταγγελίες της τελευταίας διετίας για pushbacks προσφύγων από την ελληνική Ακτοφυλακή και την κάλυψή τους από τη Frontex με το γνωστό αφήγημα περί «τουρκικής προπαγάνδας».

Το δεύτερο ζήτημα αφορά επισήμως μόνο δύο έλληνες πολίτες, έχει όμως λόγω του εκρηκτικού του χαρακτήρα ευρύτερες πολιτικές προεκτάσεις. Πρόκειται για την επιβεβαίωση της παρακολούθησης του Θανάση Κουκάκη και της απόπειρας παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη με το παράνομο λογισμικό Predator. Οπως είναι φυσικό, η αντιπολίτευση επιχειρεί να επιρρίψει την ευθύνη στην κυβέρνηση. Και είναι αλήθεια ότι η έρευνα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας που «αθωώνει» το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την ΕΥΠ έχει παραλείψεις και κενά.

Αυτό που απασχολεί τον πολίτη όμως δεν είναι μόνο ο βαθμός εμπλοκής της κυβέρνησης σε αυτή την υπόθεση. Ούτε τον παρηγορεί η σκέψη ότι ίχνη από ένα άλλο λογισμικό, το Pegasus, υπήρξαν στη χώρα μας το 2018, επί κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δηλαδή, όπως φέρεται να απέδειξε ο υπουργός Ψηφιακής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Πιερρακάκης στην πρόσφατη κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. Ο πολίτης δεν θέλει να κινδυνεύει να παραβιαστούν τα προσωπικά του δεδομένα από κανέναν, Ελληνα ή ξένο, αριστερό ή δεξιό, κρατικό ή ιδιωτικό παράγοντα. Και περιμένει εγγυήσεις γι’ αυτό από τις αρμόδιες Αρχές.

Δεν είναι αρκετή λοιπόν η θωράκιση των τηλεφώνων των βουλευτών, την οποία φέρεται να έχει αναλάβει επίσης ο Πιερρακάκης. Στο κάτω κάτω, ούτε ο Κουκάκης ούτε ο Ανδρουλάκης είναι βουλευτές. Ο υπουργός θα πρέπει να προχωρήσει περισσότερο. Διαθέτει ικανότητες: τα όσα έχει πετύχει στο πεδίο της ψηφιακής μεταρρύθμισης του κράτους έχουν κάνει ακόμη και τους Γερμανούς να ζηλέψουν. Εφευρετικότητα: η συσχέτιση της διάθεσης των εμβολίων με τη διανομή του φρέσκου γάλακτος ήταν μια δαιμόνια ιδέα! Και υψηλή δημοτικότητα: σε όλες τις μετρήσεις μεταξύ των υπουργών βρίσκεται στην πρώτη τριάδα.

Μα το πρόβλημα, θα αντιτάξει κανείς, είναι παγκόσμιο. Θύματα των παράνομων λογισμικών έχουν πέσει πολλοί ξένοι ηγέτες, ίσως επειδή τα λογισμικά αυτά λειτουργούν με πολύ απλούς τρόπους, όπως ένα SMS-παγίδα από έναν τυχαίο συνδρομητή. Μήπως λοιπόν και η λύση είναι εξίσου απλή; Think, Kyriakos, think!