Η αποτυχία του Brexit

Η ιδέα είναι υπερβολικά προφανής ώστε να χρειάζεται επανάληψη. Αλλά οι βρετανοί Εργατικοί έχουν τη φήμη να αδιαφορούν για τις άβολες αλήθειες της οικονομικής διαχείρισης. Ο Κιρ Στάρμερ λοιπόν δικαίως δήλωσε από το Λίβερπουλ πως η απόλυτη προτεραιότητα της κυβέρνησης της οποίας θα ηγηθεί θα είναι η βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Χωρίς αυτήν, οι Εργατικοί θα ήταν σε θέση να χρηματοδοτήσουν ελάχιστες από τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις τους – μπορεί και καμία. Και εντούτοις, τρεις εβδομάδες πριν από την ομιλία του στο Λίβερπουλ, ο σερ Κιρ χρησιμοποίησε μία άλλη ομιλία του στο Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση προκειμένου να απορρίψει κατηγορηματικά την ιδέα ότι μια κυβέρνηση Εργατικών θα έπρεπε να επιχειρήσει να διαπραγματευτεί κάποιας μορφής τελωνειακή ένωση με την ενιαία αγορά.

Ο σερ Κιρ δεν υπονοεί πως μια νέα κυβέρνηση Εργατικών θα έπρεπε να τερματίσει ή θα τερμάτιζε όλες ή και οποιαδήποτε από τις υπολειπόμενες διμερείς συμφωνίες με την Ευρώπη. Και δεν υποτιμώ τη σημασία που έχει το να διατηρηθεί η αμοιβαία αναγνώριση των κτηνιατρικών τίτλων. Ως τονωτικό της οικονομικής ανάπτυξης, ωστόσο, δεν μπορεί να συγκριθεί με την πρόσβαση στους 450 εκατομμύρια καταναλωτές της μεγαλύτερης ενιαίας αγοράς στον κόσμο – μια προοπτική την οποία μοιάζει πρόθυμος να εγκαταλείψει για τον παράξενο λόγο ότι «δεν μπορείς να ανακτήσεις την εμπιστοσύνη όσων έχουν χάσει την πίστη τους στην πολιτική αν επικεντρώνεσαι συνεχώς σε επιχειρήματα του παρελθόντος».

Στην πραγματικότητα, η ασυνέπεια βλάπτει πολύ περισσότερο τις πολιτικές υπολήψεις από την πεισματική άρνηση να εγκαταλείψεις μακροχρόνιες πεποιθήσεις. Οι Εργατικοί ανακήρυξαν το Brexit λάθος τον έναν χρόνο και υποσχέθηκαν να «το κάνουν να δουλέψει» τον επόμενο.

Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πώς μπορεί να κάνει κανείς το Brexit να «δουλέψει» για την πλειοψηφία των ψηφοφόρων των Εργατικών που ήθελαν, στις τελευταίες γενικές εκλογές, να παραμείνει η Βρετανία στην ΕΕ. Παραδέχομαι πως υπάρχει μία παρέα Brexiters τόσο εμμονικών με την ιδέα της εθνικής κυριαρχίας που το να «πάρουμε πίσω τον έλεγχο» είναι από μόνο του ένα επίτευγμα για το οποίο είναι πρόθυμοι να πληρώσουν ένα οικονομικό τίμημα. Οι περισσότεροι υποστηρικτές του Brexit, ωστόσο, πίστευαν πως η Βρετανία, μόνη και ελεύθερη, θα απολάμβανε μία οικονομική άνθηση. Πλέον ξέρουν καλύτερα.

Το Brexit είναι μια αποτυχία. Και οι ψηφοφόροι το ξέρουν. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τόσο αυξανόμενη λύπη που εγκαταλείψαμε την ΕΕ όσο και εντεινόμενη δυσφορία για τον τρόπο με τον οποίο έχει διαχειριστεί την αποχώρηση η κυβέρνηση Τζόνσον. Δεν είναι η ώρα τώρα να μιλάει το Εργατικό Κόμμα για το πώς θα κάνει το Brexit να δουλέψει. Είναι η ώρα να εκθέσει την αποτυχία του και να προσφέρει μία ριζοσπαστική εναλλακτική λύση – μία στενότερη συνεργασία με την ΕΕ.

O Ρόι Χάτερσλι είναι πρώην αναπληρωτής ηγέτης του βρετανικού Εργατικού Κόμματος