Ο συνήγορος του αναγνώστη

«Διάβασα το άρθρο του κ. Ντελέζου στις σελίδες 30-31 από τα χθεσινά «ΝΕΑ» (σ.σ.: από «ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο») για τα 10 κλικ που αλλάζουν τη ζωή μου και μου δημιουργήθηκε μέγας προβληματισμός πώς μπορεί να αλλάξει η ζωή ενός ανθρώπου» γράφει στην εφημερίδα ο Γ.Β. «Μπορώ όμως να σας διαβεβαιώσω», συνεχίζει, «ότι αυτά τα κλικ ταλαιπώρησαν την φίλη μου την Ιωάννα που περίμενε έναν μήνα για να βγάλει ΑΦΜ η υπάλληλος που ήθελε να προσλάβει, ο φίλος μου ο Λευτέρης είκοσι ημέρες για ΑΜΚΑ (παλαιότερα έβγαιναν σε μία μέρα), ο συνταξιούχος φίλος μου ο Ευτύχης που δεν ήξερε πως θα δηλωθεί σε κάποια πλατφόρμα και αρκετοί άλλοι».

Οι ενστάσεις του Γ.Β. – που δηλώνει φανατικός αναγνώστης μας για περισσότερο από 30 χρόνια – είναι δεκτές. Οφείλουμε, ωστόσο, να αναφέρουμε ότι στο μεγαλύτερο μέρος αυτής της τριακονταετίας, ενώ τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη προχωρούσαν στην ψηφιοποίηση των υπηρεσιών που προσέφεραν στους πολίτες τους, η Ελλάδα έμενε ουραγός.

Η πρόοδος που έγινε τα τελευταία τρία χρόνια – με αφορμή φυσικά και τις ανάγκες που δημιούργησε η πανδημία – ήταν πρωτόγνωρη. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα ο αρμόδιος υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης, το 2018 έγιναν 8,8 εκατ. ψηφιακές συναλλαγές και κάθε ενήλικος απέφυγε κατά μέσο όρο μια ουρά τον χρόνο, ενώ το 2021 έγιναν 567 εκατ. και κάθε πολίτης απέφυγε πάνω από 60 ουρές τον χρόνο.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: η ταλαιπωρία που όλοι έχουμε υποστεί μπροστά από ένα γκισέ δημόσιας υπηρεσίας μειώνεται. Ισως ακόμη υπάρχουν κενά στο ψηφιακό κράτος. Ομως η λύση για αυτό είναι περισσότερη ψηφιοποίηση, όχι επιστροφή στο παρελθόν.