Ο αγωγός ενοχλεί αυτούς που θίγονται τα συμφέροντά τους

Ποιος να το φανταζόταν; Ενα όνειρο δεκαετιών, αντικείμενο προεκλογικών υποσχέσεων που ενέπνεε πάλι και πάλι μάταιες ελπίδες για να διαψευσθούν, όχι μόνο να υλοποιηθεί τελικά, αλλά να αποτελέσει και στόχο δολιοφθορέων; Η υδροδότηση της Αίγινας είναι μια πονεμένη ιστορία. Οσο για το νερό… το πιο πολύτιμο αγαθό. Από τους νερουλάδες που πουλούσαν με τις άμαξες από σπίτι σε σπίτι και τα διάσημα αιγινήτικα κανάτια που το διατηρούσαν δροσερό, φτάσαμε – εδώ και κάποιους μήνες – στο νερό της ΕΥΔΑΠ!

Ισως ακούγεται απλό σε κάποιον που δεν έζησε την περιπέτεια. Περιπέτεια που διήρκεσε πολλές δεκαετίες και μόνο καλές αναμνήσεις δεν άφησε. Γιατί όλο αυτό το διάστημα η ζωή στην Αίγινα, και μάλιστα τους καλοκαιρινούς μήνες που ο πληθυσμός της δεκαπλασιάζεται, ήταν ταυτόσημη με την αγωνία για την επάρκεια νερού. Οι βρύσες στέρευαν ξαφνικά, έμενες με τις σαπουνάδες στην μπανιέρα, η βραδινή έξοδος ματαιωνόταν γιατί απλούστατα δεν μπορούσες να λουστείς!

Οι στέρνες στα σπίτια (για την αποταμίευση βρόχινου νερού) άρχισαν να αποτελούν ανάγκη ζωτικής σημασίας, τα πηγάδια – για όσους διέθεταν – αναγορεύθηκαν σε προνόμιο ευημερίας. Και το εμφιαλωμένο νερό, βεβαίως, απαραίτητο αξεσουάρ σε κατοικίες, καφενεία και εστιατόρια. Οχι μόνο για να πιεις, αλλά και για οικιακή χρήση.

ΟΙ ΥΔΡΟΦΟΡΕΣ. Γιατί όλα αυτά, θα αναρωτηθείτε, αφού η Αίγινα είχε τρεχούμενο νερό; Ναι, πράγματι είχε. Με τη διαφορά ότι το πολύτιμο αυτό αγαθό το μετέφεραν στο νησί υδροφόρες, οι ιδιοκτήτες των οποίων είναι επιχειρηματίες, όπως όλοι οι άλλοι. Ετσι, λοιπόν, αν διεκδικούσαν από τη δημοτική Αρχή καθυστερούμενα ή αν βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις για την ανανέωση των συμβάσεων, πίεζαν κόβοντας τα δρομολόγια.

Από το τέλος Ιανουαρίου του 2022, επιτέλους, η Αίγινα υδροδοτείται από την ΕΥΔΑΠ, μέσω του υποθαλάσσιου αγωγού που τη συνδέει με τη Σαλαμίνα. Πρόκειται για ένα έργο τεράστιας σημασίας για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς, μέχρι στιγμής, διεκδικεί την πρωτιά! Οι βελτιώσεις του δικτύου που κρίθηκαν απαραίτητες – εργασίες που συνεχίζονται όπου χρειαστεί – και η απρόσκοπτη ροή του νερού στις βρύσες ήραν και τις τελευταίες επιφυλάξεις όσων δεν πίστευαν ότι το έργο – η ιδέα για το οποίο γεννήθηκε το 1984 από τον Ανδρέα Παπανδρέου – επρόκειτο να πραγματοποιηθεί.

Αυτή την ώρα, όμως, ανακύπτει ένα άλλο ζήτημα: Τίνος τα άγρια ένστικτα ξύπνησε το έργο του αγωγού; Νεράκι έφερε σε ένα νησί που, αν και τόσο κοντά στην Αττική, διψούσε. Ποιος ενοχλήθηκε τόσο πολύ ώστε να κατέβει στον βυθό και να τοποθετήσει εκρηκτικό μηχανισμό; Ο εντοπισμός των δραστών επείγει.

Οι αντιεξουσιαστές, πάντως, αποκλείονται. Τα γκαζάκια που βάζουν σε εισόδους πολυκατοικιών δεν απαιτούν τόσο κόπο. Ούτε ακριβό εξοπλισμό…