Καλό το λάιφσταϊλ, αλλά…

Πρώτα, μια εκκρεμότητα. Το προπροηγούμενο Σάββατο «Εμμηνος ρήση» ήταν η φράση του Βιτγκενστάιν «Το χιούμορ δεν είναι ιδιότητα ή διάθεση, είναι κοσμοθεωρία». Η καθηγήτρια Βάσω Κιντή μού επισήμανε – και σωστά – ότι ο Βιτγκενστάιν χαρακτηρίζει το χιούμορ Weltanschauung, και επομένως μάλλον κοσμοαντίληψη παρά κοσμοθεωρία. Μου έστειλε μάλιστα το πλήρες κείμενο στα γερμανικά – εγώ είχα αντλήσει τη φράση από αγγλόφωνη πηγή, και μάλιστα σε συντομευμένη εκδοχή -, οπότε από τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι ο Βιτγκενστάιν αναφέρεται στο ναζιστικό καθεστώς. Γράφει, πιο συγκεκριμένα, ότι οι Γερμανοί της εποχής εκείνης γελούσαν ή αστειεύονταν λιγότερο απ’ ό,τι πριν, όχι όμως επειδή είχαν χάσει την εύθυμη διάθεσή τους, αλλά λόγω της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, αφού το καθεστώς των Ναζί προσέγγιζε την πραγματικότητα με υπερσοβαρό, βαρύγδουπο ύφος. Ευχαριστίες στη Βάσω Κιντή λοιπόν, τόσο για τη διευκρίνιση όσο και για τα καλά της λόγια για τη στήλη, την οποία, όπως μου γράφει, διαβάζει «ανελλιπώς».

Επιστρέφοντας στην «κανονική ροή» των Γλωσσιδίων, ας ξαναπιάσω το νήμα από εκεί όπου το είχα αφήσει: από την κατάχρηση (προσοχή: όχι τη χρήση) αγγλοσαξονικής προέλευσης όρων σε ορισμένα πεδία, όπως αυτά των χρηματοοικονομικών και της εστίασης. Προκειμένου να συμπληρωθεί η «παρέα», σχεδόν αυτόματα ο νους μου πάει σε ένα ακόμα πεδίο: αυτό του λάιφσταϊλ (της βιοτροπίας, μιας και το θέμα προτρέπει σε τέτοιου είδους παιχνιδάκια).

Ρίχνοντας, λοιπόν, πρόχειρες ματιές όχι μόνο σε ειδικευμένα στο θέμα περιοδικά αλλά και σε ευρείας κυκλοφορίας έντυπα, συναντά κανείς, εκτός από τις έτσι ή αλλιώς λαϊφσταϊλικές διαφημίσεις, και κείμενα στα οποία ευδοκιμούν όροι όπως luxury brand, exclusive showrooms, must have items, exclusive sic accessories (πολύ exclusive πέφτει, γενικώς), all day elegant comfort outfit, τάσεις resort, ultra glamorous βραδινά φορέματα, slim fit, κ.ά. Επίσης, δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά δεν υπάρχει πλέον έκθεση ζωγραφικής, ή και γενικότερα εικαστικό γεγονός (συγγνώμη, event), του οποίου ο τίτλος να μην είναι στα αγγλικά. Εξάλλου, το ίδιο ισχύει εν πολλοίς και για κάθε είδους παράσταση, σε όποια από τις performing arts (να, κι εγώ!) και αν εντάσσεται αυτή.

Εχω πάντως και μια απορία, που ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να τη διατυπώσω. Ολα αυτά συμβαίνουν ενόσω η χώρα πλήττεται από κύμα ακρίβειας, που πράγματι έχει αρχίσει να πονάει για τα καλά, αφού αφορά και δαπάνες κατεξοχήν ανελαστικές. Πώς γίνεται να μην επηρεάζεται καθόλου – ή έστω, σχεδόν καθόλου – η προβολή, διαφήμιση και (λογικά) κατανάλωση όλων αυτών των προϊόντων του εν ευρεία έννοια λάιφσταϊλ;

Επιδόρπιο

Λέγεται ότι οι κάτοικοι της αρχαίας Σύβαρης, γνωστοί για την ηδονοθηρία τους και για την τρυφηλότητα του βίου τους (εξού και οι όροι Συβαρίτης και συβαριτισμός), σχολιάζοντας τη φήμη που είχαν οι Σπαρτιάτες ότι ρίχνονταν στη μάχη αψηφώντας τον θάνατο, έλεγαν πως το έκαναν επειδή δεν άντεχαν άλλο να τρώνε κάθε μέρα μέλανα ζωμό.