Στο «ζέσταμα»

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας «διαφημίστηκε» πολύ ως μια επανάσταση που ήρθε για να βάλει οριστικό τέλος στη μαύρη εργασία. Αυτή τη μάστιγα που στοιχειώνει την οικονομία μας και υπονομεύει τις προοπτικές της. Ωστόσο, πριν ακόμη συμπληρωθούν δέκα ημέρες άρχισαν να παρατηρούνται οι πρώτες «αρρυθμίες».

Ηδη, υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες που κάνουν λόγο για διασπάθιση του νέου καθεστώτος με το… καλημέρα, με κάποιους εργοδότες να συνεχίζουν ακάθεκτοι τις καταχρηστικές πρακτικές εις βάρος των υπαλλήλων τους, με επίκεντρο την παραβίαση του ωραρίου. Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας κατήγγειλε πως εργαζόμενοι εξαναγκάστηκαν να χτυπούν την κάρτα υποτίθεται στη λήξη της βάρδιας και συνέχισαν να εργάζονται κανονικά.

Φαινόμενα απογοητευτικά και εξόχως ανησυχητικά για τη λογική που διέπει – ακόμη και σήμερα – κάποιους εργοδότες, παρά τα «μαθήματα» που έδωσε η πανδημία για την ανάγκη ριζικών αλλαγών στο εργασιακό τοπίο. Με αποκορύφωμα το φαινόμενο της «Μεγάλης Παραίτησης» που ανθεί και στη χώρα μας. Ανθρωποι δηλαδή που παραιτούνται από τη δουλειά τους ή αρνούνται να αναλάβουν ένα πόστο απασχόλησης εάν δεν ικανοποιεί πλήρως τα «θέλω» τους. Ακόμη και εάν βρίσκονται στην ανεργία. Τα παραπάνω σημαίνουν πως ακόμη μια πολλά υποσχόμενη μεταρρύθμιση κάηκε… στο ζέσταμα, πριν καν προλάβει να διανύσει κάποια βήματα;

Στο ερώτημα αυτό, μπορούν να απαντήσουν μόνο όσοι έχουν το γενικό πρόσταγμα και μαζί την ευθύνη για την ορθή εφαρμογή του μέτρου. Οι οποίοι θα πρέπει να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια, αλλά να φροντίσουν μέσα από τις αρμόδιες ελεγκτικές Αρχές να εφαρμοστεί ο νόμος και να μην καταλήξει όπως τόσες άλλες μεταρρυθμίσεις στο παρελθόν, οι οποίες αν και ανακοινώθηκαν με τυμπανοκρουσίες κατέληξαν «κενό γράμμα»… Είναι στο χέρι μας λοιπόν, η ομολογουμένως σωστή στη σύλληψη ιδέα να υλοποιηθεί στην πράξη και να αποτελέσει πράγματι μια γροθιά στα φαινόμενα «εργασιακής ζούγκλας» που παρατηρούνται εντονότερα σε κάποιους κλάδους…